Ο πρόσφυγας φόβος

Προσφεύγω- σημαίνει απευθύνομαι και ζητώ τη βοήθειά σου.
Μεταναστεύω -σημαίνει ότι φεύγω με τη θέληση μου από ένα τόπο για να εγκατασταθώ σε έναν άλλο.
Επισήμανση για να μην υπάρχει σύγχυση.
Οι σκέψεις μου είναι πρόσφυγες όχι υποκριτικά στους πρόσφυγες και στους μετανάστες.
Τα όνειρά μου εξοστρακίζονται.
Τα συναισθήματα μου έχουν τη τάση να μεταναστεύουν και να ακολουθούν υπόγειες διαδρομές. Ίσως τη διαδρομή του νερού που άλλοτε είναι βρώμικο, ανάλογα με το τι συμπαρασύρει στο δρόμο του. Άλλοτε πάλι είναι τόσο καθαρό έτοιμο να το πιείς στο ποτήρι!
Στη σημερινή πραγματικότητα υπάρχει μεγάλη σύγχυση των προαναφερόμενων όρων. Τόσο το προσφυγικό, όσο το μεταναστευτικό αποτελούν προβλήματα δυσεπίλυτα. Μία χώρα για λόγους βολής άλλων γίνεται χώρα υποδοχής προσφύγων και την ίδια στιγμή φυλλοροεί και αιμορραγεί από τη μετανάστευση των νέων της και των δυνατών μυαλών της.
Το δικό μου μυαλό πλέον δε το λες νέο ούτε ιδιαίτερα δυνατό. Ίσως για αυτό μετά από περίπου δύο χρόνια μετανάστευσης επέστρεψα σε αυτή τη χώρα που θεωρώ τόπο μου. Αυτό που μου είχε λείψει ήταν η γλώσσα, τα χρώματα της και οι άνθρωποί μου.
Αυτή η επιστροφή συνδυάστηκε από μια παρατεταμένη περίοδο αφασίας γενικότερης και διάχυτης. Πλέον έβρισκα και βρίσκω ότι όλοι περπατάνε στα χαμένα και λειτουργούν με μια πεπατημένη που εξυπηρετεί την αδυσώπητη καθημερινότητα. Μια ακατάπαυστη γκρίνια δηλητηριάζει σα ζιζάνιο τον κήπο των ξεχωριστών στιγμών μας. Η επιβίωση έχει πάρει σε τέτοιο βαθμό την πρωτοκαθεδρία που σε λίγο τα όνειρα θα γίνουν απαγορευμένος καρπός κάτι σα λωτός!
Οι λωτοφάγοι δε ζουν ανάμεσα μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι βάρβαροι είμαστε εμείς οι ίδιοι. Και ο φόβος όλο και διογκώνεται. Και οι επιτήδειοι επενδύουν σε αυτόν και τον εκμεταλλεύονται για τη χειραγώγηση μας.
Ο από μηχανής θεός πέθανε όμως, αναζητώ τον από ψυχής άνθρωπο...

https://www.youtube.com/watch?v=cxL-dGgUnpc