Ζόρικο ζάρι

 

Διστακτικό και αναποφάσιστο καλοκαίρι. Ακολουθεί όσο και καθορίζει των περισσότερων τη διάθεση μαλλον. Μαλώνει ο ήλιος τη βροχή και εκείνη κρύβεται στα σύννεφα, βάζει τα κλάματα και τα φυλάει. Φιλιά στο στόμα τους δίνει και δώστου εκείνα να μας βρέχουν. Και όλοι να τρέχουν να καλυφθούν απο τη μπόρα στην παρανοϊκή χώρα του τώρα. 

Τα ζήσαμε και τα ζούμε σε επανάληψη. Εδω και τώρα, αλλαγή, απαλλαγή και απάλειψη ευθυνών με επικάλυψη το δίχτυ προστασίας των ξένων δαχτύλων χάρη των ιδίων των βουλών τους. Άστα στα άστρα και αργεί και το καλοκαίρι και η πολυπόθητη ραστόνη του. Ράστα και μπούκλες κι αν κανω τα μαλλιά, έτσι δεν αλλάζουν οι νοοτροπίες και τα μυαλά!   

Μη τα παίρνεις ολα προσωπικά και σοβαρά. Θα καταντήσεις μαριονέτα ή του θανατά ή του κερατά. Τα κέρατα όποιος θελει τα φορά, όπως και τη μάσκα. Ζούμε προαιρετικά άλλωστε. Τα αιρετικά τα αφήνουμε από σημερα για άλλους. Λαούς που δεν έχουν το ένδοξο παρελθόν μας και που στον ήλιο μοίρα. Λες και βράζουμε σε άλλο καζάνι, αυτό της αυταπάτης. Σωστά αν και δεν ειμαστε απο πηλό, είδαμε τα της Πήλου σα συνέχεια δέκα χρόνων μετα της Λαμπεντουζα. Και να είμαστε ευχαριστημένοι πρέπει που ο τελικός  αριθμός των άμοιρων νεκρών έχει μειωθεί. Γιατί στο ενδιάμεσο τίποτα δεν άλλαξε ουσιαστικά, πέρα απο τη μετατόπιση προς τα δεξιά. Θα ήθελα να γράψω μετά το κόμα παρά, αλλά δεν προκύπτει εκ των πραγμάτων.

Επι προσωπικού και αγεφύρωτα εφήμερου και αφηρημένου λοιπόν...

Βαβέλ! Μιλαμε άλλη γλώσσα και ας θεωρούμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της αγάπης, η ερμηνεία του καθενός διαφέρει.  Με αφετηρία την πληρότητα, ή την έλλειψη της ξεκινάνε οι περισσότερες σκέψεις και παρερμηνείες. Όλοι αναρωτιούνται γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι τόσο πολύπλοκες. Ο συσχετισμός τους με τις παραπάνω σκέψεις είναι σίγουρα καθοριστικός. Γιατί η αφετηρία αποτελεί την αφορμή. Οι αιτίες προηγούνται μαζί με των άλλων τα προηγούμενα. Απλά τα αλλά μετά και αν τα αποδεχόμαστε σα δεδομένα. Όσοι μπαίνουν στη διαδικασία της ανακάλυψης και ανάπτυξης. Γιατί υπάρχουν και εκείνοι που απλά ζουν για να υπάρχουν....  έτσι επιφανειακά. Αποφεύγουν τους βράχους και τα υπαρξιακά κενά. Ευτυχείς στην άγνοια και στο διηνεκές αδηφάγοι, λωτοφάγοι ανικανοποίητοι! 

Το ζάρι της ζωής λοιπόν φέρνει τη ζαριά που διαφοροποιεί τα ζύγια στη ζυγαριά. Κάποιοι για να ρίξουν τη ζαριά τα φυσάνε, όχι για να κρυώσουν, αλλά για το γούρι! Άλλοι κουνάνε τα ζάρια στην παλάμη τους για να πάρουν την ενέργεια τους. Και άλλοι τα μαζεύουν από κάτω και ακούνητα τα ρίχνουν με την ενέργεια των προηγούμενων. Οι τελευταίοι με εκνευρίζουν. Δεν συμμετέχουν με τη δική τους τύχη στο όποιο παιχνίδι. Εκείνοι ποντάρουν στη στρατηγική τους και όχι στη τύχη. Από μακριά μυρίζει σχεδόν σα ναφθαλίνη η χειριστικότητα που έχουν υποστεί και κατ 'επέκταση επιβάλουν. Τί τα θες; Έχουν  ζοριστεί και με το ζόρι δεν αλλάζουν νοοτροπίες και μυαλά, αλλά εκτονώνονται στο να είναι αντιδραστικοί για την πληγή και το γαμώ το της ατυχίας. Κατά τα άλλα νευρώσεις, φοβίες, εμμονές και κενά ψυχολογικά καλούνται να εξισώνουν και να ξορκίζουν στην πράξη με κάθε τρόπο και πολύ κόπο και κυρίως κόστος... ψυχικό. Νέο ή Παλιό δεν έχει σημασία, ούτε τελειωμό μέχρι να σπάσει η αλυσίδα. Και να βαδίσουν αλλιώς το ζόρικο το μονοπάτι. Εξ' ου και στις μικρές αγγελίες τα αβάδιστα ακόμα αντιστοιχούν όχι στο τέλειο που δεν υπάρχει, αλλά στο επί τιμής προσφερόμενο εκτός εκπομπής και studio. Η πομπή των Ελευσινίων μυστικών και μυστηρίων συνεχίζεται χωρίς τον Ορφέα και την Ευρυδίκη, μόνο σε Περσεφόνη έχουμε κι αυτό ανα εξάμηνο!!!

  https://youtu.be/dWNhaww1xNA