Θαλπωρή και ασφυξία

 Placebo - Running Up That Hill (live from "Never Let Me Go tour 2022/2023") (youtube.com)

Η συμφωνία ήταν διαφορετική σε εντελώς άλλες βάσεις. Αλλά ο συνθέτης στην πορεία την είδε αλλιώς. Άρχισε να αλλάζει παρτιτούρες και να με αφήνει με την απορία. Όπως και αυτή η χρονιά το 2023. Ακόμα και στο τέλος του με αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Από τη μια με ευγνωμοσύνη που εξακολουθώ να είμαι όρθια εδώ και να μετεωρίζομαι  ανάμεσα σε σκέψεις και επιλογές. Από την άλλη να εστιάζω σε άλλο σημείο από αυτό του πόνου και της απώλειας. Μια που αυτή η χρονιά πιο πολύ μου κόστισε, αφού μου πήρε το τετράποδο σοφό μου δάσκαλο. Συνηθίζω να ψάχνω για αντίβαρο για να μη βυθίζομαι και να βουλιάζω. Αλλά, τι να βάλεις από την άλλη πλευρά της απώλειας;  Όχι σαν παρηγοριά. Αλλά για κίνητρο για το παρακάτω. Ο λόγος του να μη ζεις μηχανικά με άμυνες και δικαιολογίες. Αυτή τη γεύση μου αφήνει αυτός ο χρόνος, της δικαιολογίας.

Μάλλον είμαι από τους χαμένους της λοιπόν. Στη σκέψη του χρόνου που μοιραστήκαμε κερδισμένη μεν, αλλά ασφυκτιώ στην καθημερινότητα που η ματιά του δε συναντά τη δικιά μου. Και έρχονται οι στιγμές που θυμάμαι πότε η θαλπωρή με έκανε να μη μπορώ να αναπνέω, με έκανε να θυμώνω. Θυμάμαι το παιδί που δεν έβλεπε την  ώρα να μεγαλώσει για να είναι ανεξάρτητο. Και το θέμα που προκύπτει είναι ότι δε μεγάλωσα. Οι εξαρτήσεις ναι αυτές μεγάλωσαν μέσα μου. Το δίπολο θύτης-θύμα τραμπαλίζεται. Και πλέον δεν είμαι ούτε στη μια πλευρά, ούτε στην άλλη. Τρέχω καθημερινά πάνω στον πάσσαλο της ισορροπίας τους. Με τα πόδια ανοιχτά επιζητώ να εξισορροπώ. Σα να με έριξαν σαν κέρμα που θα προσγειωνόταν κορώνα ή γράμματα και εκείνο κύλησε και έμεινε στη μέση χωρίς να πέφτει ούτε από τη μια, ούτε από την άλλη του πλευρά.

Βέβαια μου επιφύλαξε και εκπλήξεις! Ναι για να μη βαριόμαστε και πλήττουμε, για να εκπλήττουμε! Κάτι κάποιες υπεύθυνες δηλώσεις, κάτι κάποιες απελπιστικά βεβιασμένες κινήσεις φαίνεται ότι οι λάθος επιλογές με βγάζουν πιο κοντά στην αλήθεια μου. Από καραμπόλα λοιπόν βλέπω πλέον όχι σε προβολές τα λάθη μου, αλλά αναγνωρίζω σε άλλους οικείες συμπεριφορές που απεχθάνομαι. Και αφού ξεπερνάω το πρώτο σοκ με κόπο, δε μπορεί θα τον βρω το τρόπο. Και απλά δεσμεύομαι ότι ο χρόνος που έρχεται να αποκτήσει άλλη γεύση. Αυτή που αξίζει να μου αρέσει. Τέρμα οι δικαιολογίες, τα απωθημένα και οι ανάσες των εξαρτήσεων και των εξαρτημένων. Ήρθε η ώρα να βγω με φόρα, ή να βγάλω στη φόρα όλη αυτή τη θαλπωρή που μου στέρησαν η ασφυξία και οι φόβοι. Ευάλωτο μου εγώ ετοιμάσου, ήρθε η σειρά σου.  Άλλωστε λένε όποιος φοβάται πέφτει και κοιμάται. Κι εγώ μόλις ξύπνησα!  Καιρός ήταν...

Oceans (Where Feet May Fail) - Hillsong UNITED (youtube.com)