Πέταγμα

Άλλες σε γάμους πετάνε ανθοδέσμες και επιδιώκουν οι ανύπαντρες να τις πιάσουν, υποτίθεται για να αποκατασταθούν. Άλλοι πάλι ονειρεύονται ότι πετάνε. Ο Φρόϋντ τα όρισε αυτά ως διαυγή όνειρα. Αυτά των επιλύσεων των προβληματισμών και των διαφορών του ασυνείδητου με το συνειδητό.

 Dreams Decoded: How Freud Revolutionised the Unconscious Mind

Θα προδώσω την ηλικία μου με την εξής αναφορά. Ο Φώσκολος με καταδίωκε από τα παιδικά μου χρόνια. Και δεν ήταν ότι ο πρώτος δίσκος που απέκτησα ήταν η Κραυγή των Λύκων. Αλλά το "Μην το Πετάς". Αν και εκεί η σκηνοθεσία του ήταν με το ψευδώνυμο Κώστας Μαίανδρος. Δεν του πήγαινε φαίνεται, να υπογράψει παιδική εκπομπή με θέμα την ανακύκλωση πριν γίνει της μόδας. Η συγκεκριμένη εκπομπή διήρκεσε σχεδόν ένα χρόνο (1982-1983) και στους τίτλους της είχε ένα τραγούδι με τους εξής στίχους:

Μην το πετάς (δις)

γιατί μπορείς να φτιάξεις κάτι

κάτι μ' αυτό

κάτι καλό

έλα μαζί μας

μην το πετάς.

Αποτέλεσμα: Έμαθα με δυσκολία να πετάω.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ανάμεσα Στα Κόκαλα - Official Audio Release 

Το κύμα της προχθεσινής κίνησης της Λεωφόρου Κηφισίας δε μου επέτρεψε να απαθανατίσω το εύγλωττο στιγμιότυπο που μου τράβηξε τη βαριεστημένη μου προσοχή. Πως είναι να γλιστράει η ματιά σου στην λούπα της ανίας, που σε τραβάει κάτω σαν κολλημένη γλίτσα ή τσίχλα σε σόλα; Μέχρι εκείνη τη στιγμή που την είδα, έτσι γλιστρούσε στη μπλε ώρα η ματιά μου από αμάξι σε αμάξι και από σκιά σε τζάμι, από τζάμι σε σκιά. Για κάποια δευτερόλεπτα ανεπαίσθητα τίναξα το κεφάλι μου δεξιά και αριστερά. Καταριόμουν την ώρα και  τη στιγμή που βρισκόμουν στη μεσαία λωρίδα με σχεδόν μηδενική ταχύτητα και το κύλισμα ανεπαίσθητα μας ξέβρασε κάποια μέτρα παρακάτω. Τόσα που να μη μπορώ να γυρίσω να φωτογραφίσω. Την καρδιά που έβγαινε δειλά μέσα από τον κάδο ανακύκλωσης! Κόκκινη καρδιά, μπλε κάδος. Τόση αλήθεια!  Καθώς όπισθεν στην λεωφόρο δεν κάνει κανείς. Το μυαλό μου άρχισε να πλέκει σενάρια συναισθηματικής φαντασίας. Τί έκανε τον άνθρωπο να πετάξει το μπαλόνι καρδιά, όχι ξεφούσκωτο στα σκουπίδια, αλλά φουσκωμένο σε κάδο ανακύκλωσης; Η πίστη στο ότι η καρδιά βρίσκει τον τρόπο χωρίς απινιδωτή, να ξαναχτυπήσει στο επόμενο σκίρτημα. Για τη φουκαριάρα την καρδιά ρε γαμώ το.  Από δίπλα με ταχύτητα με προσπέρασε το λεωφορείο που είχε σα διαφήμιση: "Μα που πήγε το μυαλό σου; Για την ανακύκλωση μιλάμε. Μη το σκέφτεσαι, μάθε να το κάνεις σωστά!" Γελώντας δυνατά, σε σημείο που οι διπλανοί μου με περνούσαν για τρελή και μου έδιναν προτεραιότητα, κοίταξα ψηλά μονολογώντας στο σύμπαν ή στο τρελοαγγελάκι μου. Τώρα πλάκα μας κάνεις εεε?!

Εραστής του τυχαίου δεν υπήρξα ποτέ. Δε θα αρχίσω τώρα τέτοια καριέρα. Ούτε οπαδός των εκπλήξεων μπορώ να δηλώσω. Και αυτό γιατί αποτελούν παράγωγα της πλήξης.(εκ-πλήξη) . Αλλά μου αρέσουν δυο πράγματα ιδιαίτερα. Να παρατηρώ, με την έννοια να παρακολουθώ τις τάσεις και να ρίχνω τις όποιες αντιστάσεις. Θέλει κάποιος από διαίσθηση, θέλει κάποιος από προσαρμοστικότητα, δε μου αρέσει να πηγαίνω ιδιαίτερα κόντρα και να χαλάω τη ζαχαρένια μου και να χαλιέμαι. Αυτό δε σημαίνει ότι είμαι ότι να΄ ναι. Γιατί ναι μεν θα ανεχτώ αρκετά ως πολλά, που άλλοι δε θα σήκωναν στο σπαθί τους. Αλλά εκεί που ο άλλος θεωρεί δεδομένο, ότι το έφαγα και αυτό αμάσητο σα γλάρος, εγώ πάλι έχω πετάξει...

ΓΛΑΡΟΣ - ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΙΔΑΚΗΣ Στίχοι & Μουσική Βάσω Αλαγιάννη (Glaros (Gull), Manolis Lidakis)

Σα γενέθλιο δώρο έκανα στον εαυτό μου, πέρα από την πρώτη βουτιά του χρόνου, την επίσκεψη  σε έναν  αρχαιολογικό χώρο κόσμημα, αυτόν των Ισθμίων. Και δεν είναι ο αρχαίος ναός του Ποσειδώνα και η ύσπλιγα, ο μηχανισμός εκκίνησης αγώνων δρόμου, έτσι κι αλλιώς προτιμώ τους αγώνες αντοχής από της ταχύτητας. Ή ακόμα τα εντυπωσιακά Ρωμαϊκά Λουτρά με το μεγαλύτερο σωζόμενο ασπρόμαυρο ψηφιδωτό της Ανατολικής Μεσογείου.   Ίσθμια.Ρωμαϊκό λουτρό (Ψηφιδωτό) & το άγαλμα του Νέρωνα εντός της Διώρυγας του Ισθμού.|Drone video

Όσο οι απίστευτης ομορφιάς υαλοπίνακες που βρέθηκαν προερχόμενοι από την Αίγυπτο με σκοπό να  διακοσμήσουν το Νυμφαίο των Κεγχρεών. Εξαιτίας ενός σεισμού του 375 μ.Χ. βρέθηκαν 118-126 γυάλινοι μωσαϊκοί πίνακες σε βάθος ενός μέτρου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα υαλοθετήματα ή αν προτιμάτε οι γυάλινες τοιχογραφίες της θάλασσας είναι ότι πιο εντυπωσιακό έχω δει.   

Συμπέρασμα: Η ανακύκλωση μπορεί να δώσει νέα ζωή και λόγο ύπαρξης σε αντικείμενα. Για αυτό δεν αξίζει να πετάμε πράγματα, χωρίς να τους δίνουμε μια νέα ευκαιρία και διάσταση ύπαρξης. Αν αξίζει κάτι να πετάει είναι η σκέψη, η φαντασία και η ψυχή. Πότε δεν ξέρει κανείς που θα τον πάει...