Ρυθμός του αριθμού
Αγέλαστα παιδιά στα κόκκινα φανάρια
Η κίτρινη πεταλούδα πέταγε πλάι στο παράθυρο του οδηγού. Επέμενε να μπει μέσα και ας ήταν κλειστό. Χτύπησε επανειλημμένα στο τζάμι μέχρι να αποφασίσει ότι τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, απλά θα πετούσε δίπλα και θα αποσπούσε το χαμόγελο πριν τη βροχή που θα ακολουθούσε. Στο παρτέρι ενδιάμεσα στη λεωφόρο ταχείας κυκλοφορίας, ήταν μια αλλοδαπή μητέρα που άλλαζε πάνα στο μωρό της, ενώ η μεγαλύτερη κόρη της άδειαζε το ποτήρι από τα ψιλά που μόλις είχε αποκομίσει από τους οδηγούς στο φανάρι της καθημερινής τρέλας και ας ήταν Σάββατο.
Θυμήθηκα την τσιγγανοπούλα στο κόκκινο φανάρι της Πέτρου Ράλλη. Δεν ξέρω πότε πρόλαβε να δει στο πίσω κάθισμα τις φράουλες και ζήτησε να φάει. Όταν της είπα ότι πρέπει να τις πλύνεις πρώτα, γέλασε καθώς φάνηκαν τα κατακόκκινα δόντια της. Πριν δυο βδομάδες που οι πολύτιμες φράουλες στοίχιζαν σχεδόν οκτώ ευρώ και τώρα μετά τους βομβαρδισμούς Ιράν και Ισραήλ η τιμή τους εκτοξεύθηκε στα δεκατέσσερα. Και αναρωτιόμουν λες να είναι από πετρέλαιο; Δυο κορίτσια που ήταν δεν ήταν όσο τα φρούτα. Και ας έπρεπε αυτά τα κοριτσάκια να παίζουν ανέμελα με την πεταλούδα και να προστατεύεται η παιδική τους αθωότητα. Το τελευταίο αποτελεί πολυτέλεια υποθέτω εδώ και καιρό. Τον κακό μας τον καιρό και τα σημάδια του χαράζονται στα παιδικά μάτια και τις καρδιές που σκληραίνουν. Οι δύσκολοι και ανάποδοι χρόνοι δεν είναι μόνο για πρίγκηπες, αλλά και για τα όνειρα τα παιδικά.
Τί όνειρα να κάνουν παιδιά που πεινάνε και διψάνε;
Τί όνειρα να κάνουν σα μεγάλοι όταν δε τους έχει χαϊδέψει η μοίρα σα λυχνάρι;
Το δέκα το καλό
Κατά τους Πυθαγόρειους το δέκα αποτελεί τον θεμελιώδη λίθο της δημιουργίας ως εκ τούτου το ιερό τους σύμβολο η τετρακτύς αναπαρίσταται με δέκα κουκίδες σε τριγωνική διάταξη. Οι φιλόσοφοι της εν λόγω σχολής προσπαθούσαν να το εντοπίσουν σε όλα τα στοιχεία του Σύμπαντος. Ιδιαίτερα στην μουσική. Όσο και αν προσωπικά έμαθα να απεχθάνομαι τα μαθηματικά, μάλλον φταίει ο στείρος τρόπος που τα διδάχτηκα, σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους η μαθηματική σκέψη κυβερνά μια από τις πιο μεγάλες μου αγάπες την μουσική. Με το δέκα καταδεικνύεται η αρμονία του σύμπαντος, της μουσικής που αντίστοιχα οδηγεί στην αρμονία της ψυχής. Η Πυθαγόρεια κλίμακα που βασίζεται σε απλές αριθμητικές σχέσεις μεταξύ των ήχων βοηθούσε στο κούρδισμα των μουσικών οργάνων πριν να αρχίσουν να κουρδίζονται από εμπειρία και με βάση το "μουσικό αυτί". Ίσως το ότι μας αγγίζει τόσο πολύ η μουσική να αποδίδεται στο γεγονός ότι υπάρχει ο συσχετισμός της συμπαντικής και ψυχικής αρμονίας. Οι συμφωνίες, οι διαφωνίες, αλλά και οι παύσεις είναι απαραίτητοι παράμετροι για την εκτίμηση της.
Ίσως αυτό που δε μπορούσαν να προσεγγίσουν οι φιλόσοφοι είναι ότι η μουσική πέρα από τους αριθμούς είναι το ντέρτι της μνήμης. Ή αν προτιμάτε το dirty, "η αδυναμία" της ψυχής που αρμονικά πρέπει να εκφραστεί.
Ο σοφός μου γάτος
Ο γάτος μου ανάμεσα στα άλλα του βίτσια, ή στις ας τις πούμε παραξενιές του, νερό δεν πίνει από το μπωλ δίπλα στη τροφή του. Προτιμάει να πίνει από ένα συγκεκριμένο πλαστικό ποτήρι με γάτες που συνήθως βρίσκεται πάνω στο τραπέζι. Όπως τα περισσότερα πράγματα το συζητάμε, εκείνος νιαουρίζοντας με έναν ιδιαίτερο τρόπο και εγώ αναλύοντας τη διάθεση του με βάση την κίνηση της άκρης της ουράς του. Αλλά η κατάληξη είναι η ίδια. Για πλάκα του βάζω φρέσκο νερό σε τρία ποτήρια και αν και τυφλός πάντα καταλήγει στο συγκεκριμένο ποτήρι. Το άγιο δισκοπότηρο του τι να πω;! Μπορεί με τον καιρό να μαθαίνω να εκτιμώ τους αριθμούς και να μετράω στο ρυθμό τους την αντοχή. Μπορεί η σχέση με τον καιρό να γίνεται σαν αυτή με το νερό. Η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Εκείνη που σε ρίχνει στα γόνατα για να δοκιμάσει τη δύναμη που θα βρεις για να ξανασηκωθείς. Να βάλεις πάνω τη λογική, μπροστά την ψυχή και πίσω την απογοήτευση που μπορεί να μετατραπεί σε απελπισία. Και να ξεδιψάσεις στο ρυθμό της μουσικής που ακούς να πέφτει από το σύννεφο, το νερό της βροχής. Ακριβώς όπως ξεδιψούν χάρη σε αυτό τα ζώα και τα λουλούδια. Εκείνα τα άνθη που βλέπω στους δρόμους και είναι δικά σου.
Σχόλια