Συνδυασμός

 

Μουσική έμαθα να ακούω από τον κατά επτά χρόνια μεγαλύτερο αδερφό μου. Θυμάμαι να αντιλαμβάνεται να του παίρνω τις κασέτες του (μεγάλο φάουλ) και αφού τις άκουγα και τις επέστρεφα, να πιάνουμε τη συζήτηση για τα τραγούδια. Μόνο μια γκρι που έγραφε Τραπεζάκια έξω δε του την γύρισα ποτέ. Την κράτησα σα φυλαχτό, γιατί στα δέκα μου χρόνια ανακάλυπτα κάθε φορά που την άκουγα να μου αγκαλιάζουν την ψυχή χρώματα από ένα άλλο τραγούδι της γκρι κασέτας. Χωρίς να ξέρω το γιατί, έκλαιγα με το μυστικό τοπίο, χόρευα με το μας βαράνε ντέφια, το ας κρατήσουν οι χοροί και όταν κουραζόμουν με το δεν είναι ρυθμός. Πρόσεχα τους στίχους σα τις καινούργιες λουστραρισμένες μπότες που δε θέλεις να μπούνε σε λακκούβα με νερά. Και στην ηλικιακή μου μετάβαση στην εφηβεία είχα συντροφιά τον Νιόνιο με τα τραγούδια του. Στην τότε παράνοια και βρωμιά του 1989 με το Κούρεμα και τους Κωλοέλληνες έκανα την επανάσταση μου. Και έμαθα μέσα από το ζητώ το ελληνικό τραγούδι να μου αρέσει και η ελληνική μουσική. Γιατί ο Σαββόπουλος ήταν σαν εκείνο το γάλα που μεγαλώνει όχι γερά παιδιά, αλλά τους μεγαλώνει μέσα τους την παιδική ματιά. Και όσο μεγάλωνα, αναζητούσα τα ακούσματα που προηγήθηκαν για να εξηγήσω τα κατοπινά. Δεν είμαι ειδικός, καταγράφω το πως ένιωσα τη μουσική και γιατί από χθες με την είδηση της απώλειας του με έχει κατακλύσει μια απεριόριστη θλίψη. Γιατί ένιωθα ότι αγαπούσε τη ζωή σα σοφό παιδί και είχε να πάρει και να δώσει πολλά μαθήματα ακόμα για να προσδώσει στο χρόνο το σχήμα που ήθελε χωρίς να τον προδώσει.    

Ελεύθερος και ακυρωμένος από την αριστερά γιατί μεγαλώνοντας προέβλεψε τον κατακερματισμό των διαστάσεων της.

Τον υπερασπίστηκε ο άλλος μεγάλος της μουσικής που γεννήθηκε έναν αιώνα πριν σα σήμερα ο Χατζιδάκις. Τι τα θες; Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Αντίδραση συνδυαστική...

Διονύσης Σαββόπουλος- Πρωτοχρονιές του ραδιοφώνου   

*Αντιδρώ αντί ανταποκρίνομαι

Η δράση υποτίθεται, ότι σέρνει, ή φέρνει μαζί της την αντίδραση.  Η άλλη πλευρά του νομίσματος. Όμως ο συνδυασμός τους, αυτή η λεπτή αντίληψη της ένωσης των δύο όψεων και ενεργειών αποτελεί το ζητούμενο.  Καθώς συντελεί την πηγή της αλλαγής. Η άλλη γη, ή αλλαγή. Ίσως αποτελεί την πιο σίγουρη δύναμη εξέλιξης.

αρχ. συνδυάζω < σύν + δυάς, -άδος

Συνδυάζω ετυμολογικά έχει την πρόθεση της πρόσθεσης και του δυαδικού ή του δυισμού, ή του δύο. Θα πουν και ένα τραγούδι και ας το ακολουθεί ο Δίας ή ο Άδης. Στο χείλος του γκρεμού του Πάνου μάλλον.      

Αν θέλει κάποιος να ανοίξει ένα θησαυροφυλάκιο, πρέπει να ξέρει τον συνδυασμό του. Κάποιος θα υποστηρίξει: αλλιώς ρωτάει το chatgpt! Ναι καλά και οι έρευνες που υποστηρίζουν ότι τις μισές φορές οι πληροφορίες που δίνει, είναι ανακριβείς;! Οεο για λίγο καιρό ακόμα θα αστοχεί που και που. Και αυτό μέχρι να συνδυάσει επακριβώς την πληροφόρηση με την απόδειξη της πρακτικής. Νάτος πάλι ο συνδυασμός! Αυτός που ξεκλειδώνει, που λύνει γρίφους, που σπάει κώδικες, που βάζει διπλωμάτες στο ίδιο τραπέζι να διαπραγματεύονται και πολιτικούς να αποφασίζουν τη μοίρα των χωρών τους. Κάποτε υπήρχε ένας αρραγής συνδυασμός δύο χωρών λόγω της ελληνικότητας τους. Τώρα πάει κι αυτός, ναυαγεί για ένα καλώδιο. Και αν συνεχιστούν τα μικροπολιτικά συμφέροντα της ελληνικής κυβέρνησης να κτυπούν και να υπονομεύουν τις προσπάθειες, βλέπω στην Γιουροβίζον αλλού το 12άρι!     

Ο συνδυασμός μας καταδιώκει από τα γεννοφάσκια μας. Όταν έρχεται πλέον η ώρα που η μητέρα προκειμένου να γυρίσει στη δουλειά της πρέπει το μητρικό γάλα να συνδυαστεί με το ξένο γάλα. Φυσικά για να πετύχει ο απογαλακτισμός, ωφελεί να γίνει σταδιακά. Με τη σειρά του θα οδηγήσει με την πάροδο του χρόνου στο συνδυασμό των τροφών και τη διαμόρφωση των γευστικών προτιμήσεων. Εν τω μεταξύ έρχεται ο συνδυασμός των ρόλων της μητέρας και της εργαζόμενης γυναίκας ή του πατέρα και του εργαζόμενου γονιού. Και πλέον με νόμο και με βούλα με δικαιώματα στο 13ωρο! Γιατί δε μας έφτανε η υπογεννητικότητα, η νεανική παραβατικότητα και οι ενδείξεις της διαρραγής της οικογένειας, ήρθε συνδυαστικά η νομοθετημένη πρωτοποριακή νέα πραγματικότητα των 13 ωρών σε 72 μέρες από τις 264 μέρες του εργασιακού μεσαίωνα που συμφωνήθηκε. Πως κάνεις έτσι; Τί είναι ο χρόνος μπροστά στην αιωνιότητα; Ποιοτικός να είναι και ότι θέλει ας είναι!

Μετά το γάλα και τις τροφές, έρχεται η ώρα που μαθαίνουμε να συνδυάζουμε τα ρούχα μας χρωματικά και με αισθητική. Ναι μαθαίνουμε να τα πλένουμε χωρίς να ξεβάφουν, χάρη στις παγίδες χρώματος. Τι ευκολία στην ιδανική εποχή της ευκολίας και της παγίδας κάνουμε μακροβούτια μέχρι να πιάσουμε πάτο. Και σταδιακά περνάμε στη φάση που ο συνδυασμός αφορά τα ανθρώπινα. Δηλαδή τα δύσκολα και το κυρίως θέμα. Να βρει κανείς το συνδυασμό της καρδιάς του άλλου αλλά και της δικιάς του. Και όχι μόνο να συνδυαστεί, αλλά να συνδεθεί χωρίς να βαρεθεί, χωρίς να φοβηθεί. 

Σήμερα παίρνουμε απουσίες. Πολύ χωρίς, όλα χωράνε συνδυαστικά στο πριν, το τώρα και το μετά του χρόνου. Πολλά χωρίς συνδυασμό. Πολύ προσπάθεια για κάτι απλό που θα ήθελες να προκύπτει φυσικά και αβίαστα. Πολλές απόπειρες. Πολύ ξόδεμα χωρίς λόγο και αιτία. Μόνο αιτιατική και ποιητικά αίτια.  Μέχρι να βρεθεί ο συνδυασμός και να σπάσει ο κώδικας του αινίγματος, ο καθένας μένει εκεί που ανήκει...

https://youtu.be/Ge3D2NQVons?si=eHMOBPhOl_HjC5fT

<Στον δικό μου κόσμο θα παίρνω τη γόμα και θα σβήνω όχι τα αστέρια για να ξημερώσει. Αλλά το σκοτάδι απο τον ουρανό. Τα αστέρια χαρτογραφώ για να βρω τον συνδυασμό και να γυρίσω στον Β-612> 

;-)