Αλεξίπτωτες πτώσεις

2 παιδικά μάτια...Η παιδική τους ματιά...όταν όλα τα πράγματα φαντάζουν σα πρόκληση. Μάτια που βυθίζονται μέσα και ανασύρουν οτι κρύβεται...Τσα! Πάντα τις λύσεις μου τις δίνουν τα παιδιά. Γιατι δεν υπολογίζουν κόστος, κίνδυνο και ο φόβος είναι άγνωστη αίσθηση,τόσο ξένη! Αυτό βέβαια μέχρι να καταφέρουμε να τα καλουπώσουμε, να λειάνουμε τη ματιά τους με το γυαλόχαρτο των δικών μας φόβων. Όχι οτι δεν έχουν εγωισμό! Αλλά εκεί ο μπούσουλας του παιχνιδιού κυριαρχεί! Ανεβαίνουν ανάποδα τη τσουλήθρα, εκει που κυλάν οι προσδοκίες... Και μετά πριν το καταλάβεις μεγαλώνουν, σε μιμούνται, φοβούνται και ομαλοποιούνται. WHY BE NORMAL, WHEN YOU CAN BE YOURSELF...και μετα ο εγωισμός δε δίνει τη θέση του παρα μόνο στο παραλογισμό! Δικαιολογίες...ποιός τις χρειάζεται; Ο πρώτος να τις φορέσει σα μάσκα. Τις βαρέθηκα και τις μάσκες και τις δικαιολογίες. Προτιμώ την αλήθεια. Αλλά τί τα θές;! Ο καθένας ταμπουρώνεται πίσω απο τη δικιά του αλήθεια. Η αλήθεια του θάμνου που τα αγκάθια του σημαδεύουν και ματώνουν. Μερικές φορές, καθυστερημένες εξηγήσεις δε λύνουν τις παρεξηγήσεις. Κάποιες άλλες φορές, αιθάνεσαι λίγος και κρεμασμένος με μανταλάκι τις υποχρεώσεις, τις παραχωρήσεις και τις συνήθειες. Ξεσυνήθιζε και μην παίρνεις δεδομένη κανενός την ύπαρξη ή την αντίδραση. Μην προκαθορίζεις, ίδίως όταν δε καθορίζεις τις αντιλήψεις.. Δε ζήταω πολλά απο τους άλλους, απλά οπως μου αξίζει να μου συμπεριφέρονται. Δε θέλω να με αδικούν. Αλλά οι λίγοι τα καταφέρνουν καλά σε αυτό! Ο καθένας κάνει οτι καταλαβαίνει και εγω απο άλλα δε καταλαβαίνω...Δεν πειράζει! Ο τελευταίος που αισθάνεται πολύ ξεχωριστός στην ουσία φοράει τη μάσκα της ανασφάλειας του που και με τρυπάνι δε μπορείς να τη σπάσεις για να επικοινωνήσεις. Μια συμπαγής μάζα αυτοκαταστροφής που το μόνο που καταφέρνει είναι να διώχνει απο κοντά του τους ανθρώπους που τον νοιάστηκαν και τον αγάπησαν. Ο τελευταίος εαυτός... κρυμένος πίσω απο τη μάσκα του σκοταδιού και του εγωισμού. Στον χαρίζω! Δεν είναι πια ουτε αρεστός, ούτε αρκετός. Γίνεται φυγή, όσο γίνεσαι εσυ! -Και οι πρώτοι έσονται τελευταίοι... -