Αυγουστιάτικα ξεσκονίσματα...

Μπλοκάρισμα! Οι φωνές ακούγονται σα ψίθυροι. Ίσα που γδέρνουν το ακουστικό νεύρο και προσπερνούν τα λόγια. Λόγια χωρίς λόγο, όχι απλές μεστές κουβέντες με έννοιες και νόημα. Πόσο απέχει το νόημα από το νήμα των προθέσεων; Ένα γράμμα! Όσο και οι πράξεις απο τις επιλογές...
Επιλέγεις να σε αφήνουν. Επιλέγεις να αφήνεσαι, αλλά όχι να αφήσεις...
Επιλέγεις να προκαλείς. Και αυτό το χρησιμοποιείς για δικαιολογία. Δεν ξέρεις να χειρίζεσαι πρόσωπα και καταστάσεις απρόβλεπτες. Η συνέπεια και οι επιπτώσεις είναι έννοιες συγκεχυμένες μέσα στο μυαλό σου. Ένα κουβάρι νήμα που αντι να το γνέθεις, το φοράς γύρω από το λαιμό σου, μπλέκεσαι μέσα του και σου κάθεται στο στομάχι!
Αμάν πια δεν είναι σκέψεις για τον ανέμελο χρόνο του Αυγούστου...
Ανεμελιά με μπόλικη ραστώνη, αυτό δρα υποστηρικτικά, όπως τότε που ήσουν παιδί και δεν ήσουν υπόλογος των πράξεων σου. Τη νοσταλγείς αυτή την εποχή! Μα απέχεις γιατί δεν αντέχεις η απόχη των ονείρων σου να μένει άδεια.
Σε έφαγαν οι άμυνες και τα τείχη... σε κέρδισαν και δεν είναι διαδικτυακό το παιχνίδι! Θέλεις να πάρεις πίσω λέξεις, αλλά εκείνες οι πρόστυχες βρήκαν στόχο...δεν είναι σαν εσένα, που ψάχνεσαι στο ξε-...
Ξέμπαρκα, ξεφτίλα, ξελευτερία φτού, ΞΕμπλοκάρισμα!