...και μετά;

Μεταμόρφωση, μετάπτωση, μετάσταση...
Μετά απο το μετά. Η αλήθεια της σιωπής! Σταγόνες της βροχής μαστιγώνουν το γυμνό πρόσωπο της συγνώμης. Ανταγωνίζονται τα δάκρυα. Ποιος βαραίνει πιο πολύ, ποιός πονάει τη ψυχή; Ποιός ακούει το φόβο; Και σπάει νεύρα και κόκκαλα, όπως ακριβώς η αναμονή. Στη γυάλα ο καρχαρίας μόνος του και εσύ τον χαζεύεις πίσω απο τα μαύρα σου γυαλιά που σε προστατεύουν απο της αντηλιάς την αντανάκλαση. Πίσω απο το τζάμι. Λάθος στιγμή, λάθος στάση, λάθος επιλογή. Μάχη προθέσεων, μάχη εντυπώσεων, ο κανένας νικάει! Ρίξε την πανοπλία σου στο βωμό του εγωισμού σου. Ριψασπίς!
Άστοχα λόγια σα βέλη πέφτουν θύματα για τις αφορμές. Αδειάζει η φαρέτρα απο δικαιολογίες. Σε λίγο, το λίγο μου δε θα αρκεί, δε θα σε φτάνει. Και πάλι η καρδιά φαύλους κύκλους θα κάνει. Και μετά...
Κοινωνείς και επικοινωνείς το φόβο του κενού σου. Κουράστηκες, βαρέθηκες το άλλο μισό σου. Συμβιβασμοί, παραχωρήσεις και πίεση απο τη τριβή. Θα σπάσει το σκοινί; Θα κοπεί; Θα σε κόψει στα δύο; Θα καμφθεί η αντοχή; Θα επικρατήσει η ενοχή; Και μετά...
...Και μετά ποιός θα ζήσει καλά και ποιός χειρότερα;