Το ποτέ του πότε

Ανίσχυρη η μνήμη σε ανίερη συμμαχία με τις αισθήσεις, τις περισσότερες φορές απλά ξεχνάς με υποβοηθήματα εισπνεόμενα που εκδηλώνονται με σχήματα καπνού και  με οινοπνεύματα για να συγχίζονται τα πνεύματα και να συγχέονται τα νεύματα..!

Σα βαρίδια μένουν τα βλέμματα, τα χαμόγελα σε μια θάλασσα σκοτεινού και ανολοκλήρωτου πόθου να τραμπαλίζεται το μέσα εγώ φουρτουνιασμένο.

ΓΥΡΝΑ ΠΛΕΥΡΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Το σκοτάδι θα κρύψει τα κομμάτια των ονείρων που σε αυτά επένδυσες και δε βγήκαν αληθινά. Θα παίξουν κρυφτό και εκείνα με τις ελπίδες σου και κυρίως με τις αυταπάτες.

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

Δε δίνεις ψυχή στα όνειρα, ούτε σχήμα, ούτε καν μορφή.

 Τα αφήνεις να σε εμπνεύσουν, να σε καταλαγιάσουν και να σε παρηγορήσουν δίνοντας προοπτική στην πραγματικότητα…

ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΕΙΡΟ

Θα σκιαχτώ, θα πάρεις τους δρόμους

Θα σε ψάξω μέσα μου, δίπλα μου.

ΘΑ ΛΕΙΠΕΙΣ

Απόψε δε θα είσαι  στο όνειρο μου, θα γίνεις το όνειρο...
Μα ο εφιάλτης της απουσίας σου θα με στοιχειώσει...

...ΚΑΙ ΠΑΛΙ…; Και όπως παλιά…

ΚΑΙ ΞΑΝΑ… άδοξα και παραδοξα…

ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ;

-ΠΟΤΕ!

https://www.youtube.com/watch?v=gN5sHrq4udU