Ιδία πείρα και ιδιορρυθμία


Ασύμμετρες απειλές, συναινέσεις, θεωρίες παιγνίων και τόσοι άλλοι ανούσιοι όροι αρχικά τουλάχιστον, ενίοτε κατακλύζουν το καθημερινό λεξιλόγιό μας και σα να γίνονται κτήμα μας και όχι εμείς δικό τους, καθορίζουν την καθημερινότητα μας.
Σαν αποτύπωση της κρίσης που ζούμε στις 10 κουβέντες που θα ανταλλάξεις με κάποιον θα αναμιχθεί είτε ένας οικονομικός όρος-αντικατοπτρισμός της οικονομικής κρίσης, είτε ένας όρος της εξωτερικής πολιτικής-πιστοποίηση της πολιτικής κρίσης που βιώνουμε.
 Αλλά σχεδόν πάντα θα είναι ένα επιφανειακό πασάλειμμα αναπαραγωγής της πληροφόρησης που λαμβάνουμε και σχεδόν ποτέ επί της ουσίας συνοδευόμενο από κάποια πρόταση λύσης. Οι λύσεις πια δε μας έρχονται σε λυσάρι του Πατάκη, οπότε τη μία πρεσβεύουμε τη μία άποψη ή την άλλη, ανάλογα με τη φάση στην οποία βρισκόμαστε.
Αυτό το πρόβλημα δεν είναι τωρινό, γιατί κατά βάθος, μήκος και πλάτος το άλυτο πρόβλημα μας εστιάζεται στην παιδεία μας. Παπαγαλίστε και αγαλλιάστε!
Αυτή είναι η βασική κρίση μας. Η επιφανειακή προσέγγιση των πάντων.

Κλασσικό παράδειγμα:

Όταν ερχόμαστε σε πρώτη επαφή με κάποιον η καθώς πρέπει φράση που επιβάλλεται εκ των πραγμάτων να πούμε είναι: "Χάρηκα για τη γνωριμία"
Ε λοιπόν δεν χάρηκα καθόλου! Και αυτό γιατί πολύ απλά δε με γνώρισες, ούτε σε γνώρισα. Απλά συναντηθήκαμε. Εδώ 40 τόσα χρόνια μου έχει πάρει να γνωρίσω τον εαυτό μου και ακόμα δεν το έχω καταφέρει και εσύ με το καλησπέρα και τρείς άλλες κουβέντες που ανταλλάξαμε με γνώρισες κιόλας;! Ποιος είσαι; Ο φωτεινός παντογνώστης;!
Μα έτσι είναι το τυπικό...
 Αυτό ακριβώς λέω ότι στεκόμαστε στους τύπους και μένουμε στην επιφάνεια και επί της ουσίας η επικοινωνία κυμαίνεται και μένει σε αυτό το επίπεδο.
Ναι συγνώμη κιόλας αλλά στους ρυθμούς που τρέχει η ζωή μου δεν έχω και δεν κάνω χώρο για τυπικότητες και τύπους.
Αυτό με κάνει αυτόματα ιδιόρρυθμη.
Ας είναι προτιμώ να ακολουθώ τους δικούς μου ρυθμούς, να χαρακτηρίζομαι παράξενη, περίεργη και αποκλίνουσα της νόρμας, κοντολογίς ο εαυτός μου. Παρά να κάνω στον οποιοδήποτε την χάρη να μένω στην επιβεβλημένη στερεότυπη αντιμετώπιση των πραγμάτων.
Και αν έτσι είναι τα πράγματα, να τα πάρετε και να τα τρίψετε εκεί που ξέρετε. Δεν έχω την πολυτέλεια της κατασπατάλησης του χρόνου μου για τη δική σας τέρψη και εξυπηρέτηση.
Δεν έχω ανάγκη ή επιθυμία άλλων πραγμάτων, μόνο ανθρώπους θέλω γύρω μου και όχι άτομα.

Βάλτε μου απουσία λοιπόν...
tinataz40

https://www.youtube.com/watch?v=WVwf1MCaZak




 

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Μήνυμα για τον άνθρωπο που ανοίγει αυτό το κείμενο επανειλημμένα:
Το θέμα δεν είναι να σε γνωρίσουν οι άλλοι, αλλά τι γνωρίζεις εσύ για τον εαυτό σου.
Κάθε συνάντηση, κάθε επικοινωνία αρκεί να σε φέρνει πιο κοντά στον άνθρωπο που θέλεις να είσαι ή να γίνεσαι, ή να έχεις τη χαρά να είναι δίπλα σου.
tinataz40

Δημοφιλείς αναρτήσεις