Ευελιξία και το τέλος της ανευθυνότητας

Και συζητάς. Με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε συζητήσεις. Αλλά μαθαίνεις. Πως είναι να βάζεις στόχους και να αποκλίνεις. Όχι απαραίτητα να αποτυγχάνεις, αλλά να καταλαβαίνεις στην πράξη την έκφραση κάθε εμπόδιο για καλό. Το καλό στο δείχνει ο χρόνος, αρκεί να προσαρμόζεσαι.

Η ευελιξία είναι ένα θέμα και ένα προτέρημα ταυτόχρονα.
Τα αεροπλάνα πετάνε με αυτόματο πιλότο και η διορθωτική πορεία είναι που επιβάλλεται από τους χειριστές των πηδαλίων και έτσι προσγειώνονται και απογειώνονται τα αεροπλάνα.
Τα ξύλα που δεν ακολουθούν την φορά του ανέμου σπάνε. Και οι άνθρωποι;
Οι άνθρωποι παρασύρονται... κυρίως από τα συναισθήματα τους. Το γνωστό θυμικό, του οποίου "επιβάλλεται" το λογικό. Ή τουλάχιστον υποτίθεται ό,τι κάπως έτσι θα έπρεπε να βγαίνει η εξίσωση. Μα είναι όλα τόσα απλά μαθηματικά; Του τύπου ένα και ένα ίσον δύο;!
Βγαίνω και τα φυλάς. Φυλάς τα φύλλα σου κρυμμένα για να έχεις τα νώτα σου προστατευμένα. Η θεώρηση των πραγμάτων εξαρτάται από το πρίσμα ή από τη σκοπιά της θέασης του; Αλλιώς το θεώρημα καταλήγει σε επιθεώρηση!
Παιχνίδια λέξεων, παιχνίδια σκοπιμοτήτων και άλλες ασκήσεις επί χάρτου.

Και προκύπτει το ερώτημα: "Τι μπορεί να κάνει τη διαφορά; Ο άνθρωπος στο δικό του μικρόκοσμο. Και αυτό μπορεί να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα και σε ευρύτερο πλαίσιο;
Λένε ότι ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη. Οι εποχές στις μέρες μας είναι έτσι κι αλλιώς σε σύγχυση.
Η άνοιξη έρχεται από μέσα καταρχήν. Και μπορεί να είναι διαρκείας, εφόσον αντιλαμβανόμαστε την ελαφρότητα των πραγμάτων. Και προπάντων την έλλειψη παντοδυναμίας και κατ'επέκταση τις αδυναμίες μας και φυσικά την ρευστότητα της ύπαρξής μας. Η χιουμοριστική και περιπαιχτική προσέγγιση καθόλου δεν αφαιρεί από τη βαρύνουσα σημασία των γεγονότων, απλά υποβοηθάει στο χειρισμό τους.
Στους τίτλους του τέλους σημασία έχει η ανάληψη των ευθυνών από όλους τους συμβαλλόμενους. Η επιμερισμένη ευθύνη και στην επιτυχία και στην απουσία ;)