Συμβολικές παρενθέσεις χώρου
Ετυμολογία
- Ιστορία της λέξης. Το σύμβολο χρησίμευε σαν σημείο αναγνώρισης. Η λέξη σήμαινε ένα αντικείμενο που είχε χωριστεί σε δύο μέρη από δύο ανθρώπους. Όταν αυτοί συναντιόντουσαν αργότερα, ο καθένας είχε επάνω του ένα μέρος του συμβόλου. Αρκούσε λοιπόν να μπουν τα δύο κομμάτια μαζί (συμβάλλω) για να ξαναγίνει το αρχικό αντικείμενο και, έτσι, να αναγνωριστούν οι δύο άνθρωποι και να κάνουν έναν αξέχαστο έρωτα
- https://el.wiktionary.org/wiki/%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF
- Συμβολικές εκχωρήσεις...
Με αναγνωρίζεις; Μπα ούτε κι εγώ δε με γνωρίζω! Δε (με) συγχωρώ αρκετά μάλλον ακόμα. Μεγάλο θέμα ο χώρος! Το να κάνεις χώρο για τον άλλο, το να βρεις το χώρο μέσα σου για του άλλου την ύπαρξη και την αναπνοή. Παραμένουν προτιμότερες οι ανανεώσεις, οι μετακομίσεις, ή οι αλλαγές στη διακόσμηση από το να παραχωρείς χώρο! Παρατήρησε πως περπατάνε οι άνθρωποι στο δρόμο. Τα δικά τους βήματα είναι τα πιο σημαντικά του κόσμου και προτιμούν να συγκρουστούν από το να παραμερίσουν.
Όλα μένουν τα ίδια στο λάκκο με τα φίδια...
Μου έχει τουλάχιστον παραγίνει ο φόβος του λίγο και του για πάντα στην προοπτική του ποτε.
Δε του βάζω τόνο, γιατί δεν έχω καταλήξει ποιόν τόνο θα διάλεγε το όλο- μου, σου, του.
Κομμάτια τρισδιάστατα ενός πάζλ υπό διαμόρφωση αυτό είμαστε οι άνθρωποι. Αυτά τα κομμάτια τα διαμορφώνουν οι εμπειρίες με τους άλλους και τα υπόλοιπα τους. Και έτσι ο λογαριασμός χρεώνεται στον επόμενο. Και έτσι γινόμαστε μέρη τους. Και έτσι μπαίνουμε στα όνειρα και στις αποσκευές τους. Και ας μην είναι η βαλίτσα καρό, αρκεί να έχει ρόδες!
Το πρόβλημα του αλλά προκύπτει στον εκτελωνισμό. Τι δηλώνεις στον "αρμόδιο"; Την ανευθυνότητα της ύπαρξης υπό διερεύνηση και διαμόρφωση; Ο άλλος θέλει να είναι σίγουρος για το πακέτο που χρεώνεται κατά την παραλαβή του. Η ρευστότητα δε χωράει. Η αμφιβολία δημιουργεί την υποψία. Και μετά από χαρακτηριστικές ημερομηνίες τύπου 11/09 είμαστε όλοι λίγο πολύ ύποπτοι. Μας είναι απαραίτητα τα κουτάκια, οι ετικέτες, οι κατηγοριοποιήσεις για την ασφάλεια. Δε μπορείς να υπάρξεις και να είσαι αποδεκτός αν δεν ενταχθείς κάπου. Έτσι ώστε να αναγνωρίζεσαι ανάλογα και ευκολότερα! Ναι είναι θέμα εξασφάλισης της συνέχειας και του status quo. Μεγάλη δουλειά το στάτους: καριέρες χτίζονται, περιουσίες αλλάζουν χέρια, συγγενείς έρχονται στα μαχαίρια.
Βέβαια, παλιά θεωρούσαν ως σημαντικό το κούτελο και το ήθελαν καθαρό, γιατί εκεί βρίσκεται το τρίτο μάτι μάλλον. Με άλλον με τον ίδιο τρόπο, θα σε γελάσω και ας μη το θέλω, και όμως σίγουρα με πολύ κόπο άλλαξε, εκσυγχρονίστηκε και εναρμονίστηκε με τα τωρινά δεδομένα και ζητούμενα! Αυτά που θέλουν πάντα τον σωτήρα τους και ποντάρουν στην πιθανότητα ότι θα είναι εκείνος ο επόμενος. Λες και η σωτηρία θα έρθει από αλλού ή από τους άλλους! Λες και η ισορροπία είναι θέμα εξωτερικού! Μεγάλο πράγμα η σωτηρία της ψυχής έχουν γράψει και έχουν τραγουδήσει, αλλά όπως ακριβώς στη μυθολογία η Ψυχή έκανε τα πάντα για τον Έρωτα, αφού τον πρόδωσε και τον έχασε... μήπως γράφω μήπως κάπου χανόμαστε στο χώρο, στη διαδρομή και στη μετάφραση μαζί με τα ευκόλως εννοούμενα που παραλείπονται;
Εκεί θα με βρεις στα περιθώρια, στα παραλειπόμενα, στα αδήλωτα και στα απολεσθέντα.
Σχόλια