Καλημέρες σοκαριστικές!

Άλλοι κάνουν την αρχή και άλλοι απλά ακολουθούν! Όταν ακολουθείς και παρακολουθείς, οι προθέσεις δεν είναι ξεκάθαρες... Τα συνεπακόλουθα είναι θέμα υπο αμφισβήτηση....
Γίνεται η νύχτα ->μέρα και το χθές γιορτή, όλα είναι στον αέρα και το σήμερα παιχνίδι. Και οι κανόνες διαμορφώνουν, δεν αγνοούνται, απλά συντάσονται. Τα ρήματα στα κρίματα και στα σαρράντα κύματα. Η πράξη απέχει απο τη θεωρία, αντέχει την ιστορία. Το ρήμα που με χαρακτηρίζει τελευταία, δεν είναι αυτό της άγνοιας-δεν ξέρω/δεν απαντώ, αλλό αυτό της άρνησης. Αρνούμαι να αντέχω οτι δεν περιέχω. Και παρατηρώ την κτήση που έχει γίνει μια δεύτερη φύση μέσα μου να κυλά σαν αίμα. Κι ας ξέρω οτι η ασφάλεια της είναι ακόμα ένα ψέμμα. Τα μάτια κλείνω, άλλο ένα ψέμα δε θέλω να γίνω. Βλέπω το σκοτάδι των σκέψεων που με κατακλύζει. Βαρύ φορτίο. Ελαφριά καρδιά, μόνο στα χαρτιά. Τραμπάλα, κρυφτό, το παιχνίδι δεν είναι διαδικτυακό. Κάνω πάσα, ρε μπαγάσα. Και είμαι ακόμα εδώ. Και είμαι ακόμα εγώ. Χωρίς ταυτότητα μα με οντότητα. Παίξε με...Χιονοστιβάδα είμαι στο καλοκαίρι που παραμονεύει και σε κυριεύει!