ΠΕΛΑΑΑΑΑΑΤΕΣ ΜΟΥ a la Βέγγος

¨Κι αυτή η θητεία δε σταματάει πουθενά¨! Γυρίζω το κλειδί, απενεργοποιώ το συναγερμό, βγαζω τα καλάθια στο πεζοδρόμιο. Άλλη μια μέρα αρχίζει στο παραδοσιακό μαγαζί που υπάρχει σε πολυσύχναστη συνοικία πρώην μικρασιατών απο το 1936! Η δημοτική αστυνομία θα μπορούσε να μας κόψει πρόστιμο για κατάληψη πεζοδρομίου. Αλλά τί τα θές; Πολύ μικρό και παλιό μαγαζί. Γνωστοί υπάρχουν και καλοθελητές επίσης, οπότε να δούμε ποιού θα του περάσει... Τεσπά και περιμένω, μόλις ξεκίνησε άλλη μια μέρα στο little shop of horror. Απο το πρωί φαίνεται η καλή μέρα, οπότε ο πρώτος πελάτης είναι καθοριστικός! Θα συνενοηθούμε αμέσως; Θα κάνει παζάρια; Ξέρει τί θέλει ή μπηκε για να σκοτώσει την ώρα του και τα δικά μου νεύρα ωσπου να ανοίξουν τα άλλα μαγαζιά τα πιο καινούργια και μεγάλα;

Για να μιλήσουμε για πελάτες και πιλάτους θα χρησιμοποιήσουμε μοντέρνους όρους όπως hoping ή shopping therapy! Η διαφορά είναι ουσιαστική. Κυρίως καθορίζεται απο 2 παράγοντες. Τόσο απο τις οικονομικές δυνατότητες που σου δίνει η πενιχρή σύνταξη ή ο μισθός και απο τις απαιτήσεις του πελάτη. Σε αυτό το σημείο πρέπει να συνυπολογίσει κανείς τις 2 πιο κοινές ατάκες που ακούει στο κατάστημα: Εδώ ερχόμουν απο τόσο δα παιδάκι με τη γιαγιά μου, ή την πιο κοινή εδώ ερχόμουν απο τότε που ζούσε ο παππούς και πουλούσε μπογιές που βάφαμε τα ρούχα. Χρυσός άνθρωπος ο παππούς πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Και η δική μου απορία είναι πώς τα κατάφερνε, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης, γιατι δεν ήταν και ο δικός μου παππούς, αλλά μπρος στο σκόντο και παππούς μου τον κάνουν!

'Αλλοι πιλάτοι μπαίνουν για να κάνουν έρευνα αγοράς, να δούν και να βρούν το πιο καλό ποιοτικό και οικονομικό ταυόχρονα, αλλά να μην είναι και μάρκα μ'έκαψες. Αυτό θα μπορούσε να περιοριστεί στη βιτρίνα ή στο άνοιγμα του δείγματος. Αλλά φευ αν δε το πιάσει να δεί την ούγια, να συγκρίνει την ποπλίνα και να ζυγίσει το βάρος του δε γίνεται. Αυτό είναι το hoping που λέγαμε. Και μέχρι εδώ καλά, αλλά να μην ξέρουν το νούμερο που φοράνε;! Πωλητές είμαστε όχι φακίρηδες να τους αδυνατίζουμε για να μπούν στο νούμερο που θα επιθυμούσαν! Ασε τα σχόλια που ακούς μα δε μπορεις να υπολογίσεις; Μπορεί να φοράω εγω 58; Και της κάνεις πάσα το 58 λέγωντας της οτι είναι 54, για να τελειώνεις κι εσύ καμιά φορά και όταν καταλήξει οτι επιτέλους αυτό είναι το ιδανικό νούμερο και οτι επιτέλους το βρήκες, τότε λές οτι είναι το 58 που έλεγες απο την αρχή. Τα σχόλια τότε περιορίζονται όχι στα νούμερα αλλά στο συσχετισμό τιμής και ποιότητας γιατι τώρα με το ευρώ ακρίβηναν όλα και απο ποιότητα κινέζικη. Ακόμα κι όταν δεν είναι, ακόμα κι όταν προσπαθείς να κρατήσεις τιμές χαμηλές όλο το χρόνο. Και φυσικά κάθομαι και τα ακούω γιατι αυτή είναι η δουλειά μου και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Ακόμα κι όταν έχει άδικο, γιατι αυτός πληρώνει. Όχι τη νύφη, γιατι αυτή την πληρώνω εγώ!

Λίγοι είναι οι πελάτες που ξέρουν ακριβώς τι θέλουν και το έχουν ελέγξει απο πριν για να μην χάνουν την ώρα τη δική τους και τη δική μου και συνήθως είναι άνδρες. Για αυτούς είναι μια αναγκαιότητα τα ψώνια. Για τους άλλους είναι shopping therapy. Πριν να πάρουν τα εγγόνια απο τον παιδικό σταθμό, πριν πάνε να στρώσουν το τραπέζι έρχονται να ξεδώσουν, να περάσει η ώρα τους και να ξελαμπικάρουν. Συνήθως προσπαθώ να εξυπηρετώ όπως ο παππούς που προαναφέραμε με το χαμόγελο. Αλλά δεν είναι πάντα εύκολο, ιδιως οταν ο πελάτης θεωρεί οτι με τον παρά του δε γαμάει την κυρά του, αλλά κυρά του πρέπει να ξεσπάσει τα νεύρα της, τα αδιέξοδα της και τη μοναξιά της κάπου. Περάστε κόσμε, εδώ είμαστε, όλο και κάποιο πωλητή θα βρείτε. Και ο πωλητής με τη σειρά του θα ξεσπάσει στο συναδελφό του ή στον εαυτό του. Εγω πάλι ψάχνω να ξεσπάσω σε 2 μαλάκες. Τον ένα που συνέλαβε το τσιτάτο ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, έχω καταλήξει οτι αφεντικό θα ήταν. Και τον άλλο που είχε την εμπνευση του σπαστού ωραρίου, να δείς που υπουργός θα ήταν. Ωσπου να βρώ τον δεύτερο να δεις που θα δουλεύουμε και τις Κυριακές και 60 ώρες τη βδομάδα!

Μεχρι να έρθει η ώρα της σκούπας και του κλεισίματος, να τελειώσει και αυτή η μέρα έχω κάνει τόσα τέστ υπομονής, όσα και οι πελάτες που εξυπηρέτησα. Φυσικά και ξέρω οτι όλα γίνονται για κάποιο λόγο, ίσως αυτός να είναι να ανακαλύψω τα όρια της υπομονής μου. Μέχρι εξαντλήσεως λοιπόν!

υσ. Την επόμενη φορά που θα πατε για ψώνια, αποφασίστε απο πριν αν θα είστε πελάτης ή πιλάτος.