Διακεκομένα μυνήματα

Η τεχνολογία δε βοηθάει καμμιά φορά να πείς αυτά που θέλεις. Λές και είναι γραφτό να πρέπει να τα πείς δια ζώσης. Κι όμως προτιμώ το λατινικό scriptae manent τουτέστιν τα γραπτά μένουν. Αυτά είναι δεσμευτικά και πολλές φορές πιο ουσιαστικά. Την Πέμπτη προσπαθούσα να στο πώ με μηνύματα, χθές πάλι με ασυνάρτητες κραυγές και λέξεις...Τί να πείς και εσυ...

Για αυτό προτιμώ το γραπτό λόγο, θα αρκεστω σε αυτόν. Πάει πλέον ο χρόνος μας έχει συμπεριλάβει στη χιονοστιβάδα του και ακόμα κατεβαίνει το βουνό. Τί σχέση έχει αυτό θα μου πείς, καμμια, αλλά μην ανυπομονείς. Είναι που προσπαθώ και μερικές φορές απέχω απο τη ματαιότητα που περιέχω. Τέλοσπαντων μετ'ορκομοσίας η σημερινή μέρα. Είπε η μαμά οτι ο αδερφός πατήρ μου είναι για να μας προσφέρει τις συγκινήσεις, όσον αφορά τους υπόλοιπους αρκούμαστε στα μεταφερόμενα υπόλοιπα μας. χα

Αυτό που μέρες προσπαθώ να εκφράσω και ενίοτε να μεταφράσω, άφορά τη τάση της αποτίμησης της εκτίμησης. Μερικές φορές δεν είμαστε εκεί στην πράξη, αλλά μόνο στη θεωρία. Και απο γνωστούς, επαφές και φίλους θεωρητικούς πήξαμε. Το πραγματικό ζητούμενο είναι στο μοίρασμα. Είσαι εκεί για να σου φορτωθεί ο άλλος, για να σε ανησυχήσει, για να σε πήξει, σε καταστάσεις ανάγκης να μοιραστείς και για να απαλύνεις τη μοναξιά του...Ευτυχώς απουσίαζες, όπως κι οι περισσότεροι! Όχι οτι στο τέλος δεν ανησύχησες, αλλά τί τα θές, μη σου χαλάσω τη διάθεση και εσένα...Εντούτοις δράτομαι της ευκαιρίας να σε ευχαριστήσω για τις φορές που ήσουν στο παρελθόν εκεί. Σου έχω κρατήσει θέση, αν ποτε ξαναθελήσεις να συμμεριστείς...Να σαι καλά όπως κι αν έχει, όπως κι αν είναι και για το παρελθόν και για το όποτε.

Απλά είναι που μου πέφτει κομματάκι βαρύ τα μάτια μου σε φωτογραφίες να βλέπουν χαμογελαστές φάτσες, σε ατζέντες να ξεφυλλίζουν ονόματα και τηλέφωνα που αν τα πάρεις τώρα έχουν μεσολαβήσει τόσα, που και να σε θυμούνται, αντε να σε ξαναπροσεγγίσουν.

Για το γαμώτο της υπόθεσης, ελπίζω να μη μας συμβεί αυτό...Με αντέχεις ακόμα;