Ανακατευθύνσεις και παραπτωματα

Η ζωή είναι μια ευκαιρία, δεν έχω άλλη. Μ' αυτή τη φράση στο κεφάλι, με όσα εξακολουθώ να αντέχω, να ανέχομαι και να προσέχω... συνεχίζω. Ultreya! Σαφή στόχο δεν έχω. Άλλη θέση δε κατέχω. Ενδιάμεση της διευκολύνσεως. Φανάρι έπιασε κόκκινο τα πρέπει, προτεραιότητα δόθηκε στα θέλω και να μαστε πάλι εδω! Για όσο, αλλά αυτή τη φορά απόλυτα και εκφραστικά. Έγινε η έκρηξη, δεν έχει σημασία ποιος το πήρε χαμπάρι. Κλειδώσα τις υπεκφυγές στο συρτάρι, παρέδωσα και το κλειδι. Και ψάχνομαι, αλλά δε ψάχνω το χαλινάρι. Δεν έχω νόημα να δώσω άλλο στις ώρες που με προσπέρασαν. Το παρελθόν είναι απών. Για το τώρα είμαι εδώ. Δε σχεδιάζω το μέλλον. Δε κάνω για αρχιτέκτονας, ούτε για κτίστης. Δεν έχω θεμέλια. Κυματίζω και συντρίβομαι. Ανακατευθύνομαι, εγω που για όλα τα πάθη μου ευθύνομαι. Διέξοδος η ανάσα που παίρνω απο σένα. Δεν είναι άλλη μία στα χαμένα. Τα τίποτα του κόσμου αυτού έζησαν το ψέμμα, αλλά τώρα εκβάλουν αλλού. Στην αλήθεια του νεφοσκεπή ουρανού. Βαρέθηκα τον καθωπρεπεισμό μου, τώρα σαλπάρω για τον ισημερινό μου. Καλό ταξίδι στους εφιάλτες, ήταν της σιγουριάς οι χάρτες. Δεν έχουμε άλλα δεδομένα, στα παραλειπόμενα βρίσκω εμένα. Νέο στίγμα δίνω, αλλά ψυχή δεν παραδίδω!