Για τους ανώνυμους..!

Τα ίδια τα λόγια μου έρχονται σαν ερινύες και με καταδιώκουν λοιπόν! ΧΑ
Ωραίο παιχνιδάκι δε λέω για ανώνυμους και ανύποπτα απρόσωπους πομπούς!
Ο δέκτης όμως προωθεί την κλήση σας...
Ζεί τη συντριβή του κύματος της εμπιστοσύνης και όπως πέφτει ελπίζει η ανάσα που πήρε όταν ήταν στην επιφάνεια να είναι αρκετή. Τί λέξη και αυτό το επίρρημα "αρκετά", διφορούμενο, χωρίς να φοριέται έτσι κι αλλιώς! Μπορεί να είναι αρκετό το φαί, ο χρόνος, το ψέμα, αλλά ποτέ δεν είναι αρκετό το συναίσθημα. Δε διαρκεί, δεν αρκεί, δε σε κρατάει!
Κρατηθείτε απο τις χειρολαβές, απογειωνόμαστε...

Το μηδεν θα κανω κυκλο κι εκει μεσα θα χορευω
κι ας μην ξερω που πηγαινω κι ας μην ξερω τι γυρευω!
τη ζωη μου μηδενιζω παει να πει πως ξαναρχιζω
τη ζωη μου μηδενιζω πισω δεν ξαναγυριζω.
Βαλαμε φωτια στα φρενα και μας εμεινε το γκαζι
με ταχυτητες μεγαλες μοναχα η γη αλλαζει
ετσι μονο η γη αλλαζει με ταχυτητες μεγαλες
βαλαμε φωτια στα φρενα και μας εμεινε το γκαζι!
Σταχτες γινανε τα παντα, καηκε το παρελθον μου
μονη μου η περιουσια στην καρδια και στο μυαλο μου
τη ζωη μου μηδενιζω, παει να πει πως ξαναρχιζω
τη ζωη μου μηδενιζω, πισω δεν ξαναγυριζω.

Συγχιστήκανε και τα πλήκτρα, το tab δε το παίρνει, όσο μικρές και αν είναι οι αγάπες εμείς πάλι θα ξαναπιστέψουμε, θα πέσουμε, θα μηδενίσουμε και θα ξαναχορέψουμε.
Το μόνο που θα αλλάζει θα είναι ο χρόνος, ο/η παρτενέρ και φυσικα η μουσική!


Πολύ κακό για το τίποτα!