Μετανάστες αρχαιοτήτων
Προπανσεληνιακό ξημέρωμα. Ο ήλιος ανέτειλε στις 5:02 και έδυσε στις 19:50 με βάση τα ημερολογιακά δεδομένα. Η νεφοσκεπής Αθήνα τον υποδέχτηκε δειλά και τεντώθηκε στο πρώτο του χάδι. Κατά τις 6 το πρωί ήμασταν στο πάρκο.Κι άλλοι είναι εδώ. Ξεχασμένοι απο χθές; Όχι κάθε άλλο, ξεχασμένοι απο καιρό.
Στην είσοδο δεξιά και πίσω απο τις κούνιες πάει κοντά χρόνος που πολωνοί ή αλβανοί έχουν κάνει έναν υποτυπώδη καταυλισμό. Έτσι γλυτώνουν τα έξοδα διαμονής. Τα πρωινά τους τρώνε οι σκαλωσιές στις οικοδομές. αφού πέσει ο ήλιος επιστρέφουν για ξεκούραση. Η συντροφιά τους είναι αδέσποτα σκυλιά του πάρκου που τα έχουν υοθετήσει και εκπαιδεύσει! Έτσι είναι η ζωή για μερικούς. Γι'αυτούς που ο τόπος τους, δε τους χωρούσε πιά. Μετανάστες λοιπόν, για μια καλύτερη ζωή. Όπως και τόσοι πριν απο αυτούς και τόσοι άλλοι μετά, ίσως κάποιοι απο εμάς. Άδηλη η μοίρα.
Δεν περπατήσαμε παρά μερικά μέτρα και αριστερά ακριβώς δίπλα απο τα αρχαία που ήταν, είναι και ποιός ξέρει αν θα είναι με τη πλημελή συντήρηση που έχουν, είναι η Ιερά Οικία Γεωμετρικής εποχής της Ακαδημίας Πλάτωνος. Εδώ και κανένα δεκαπενθήμερο τείνει να γίνει εδραιωμένη κατάσταση η μετεγκατάσταση οικογενειών Ρόμ. Γύρω στις 6:30 φορτώνονται τα καρότσια με την πραμάτεια τους και ξεκινάνε. Πιό παλιά καταπατούσαν
φαντάζομαι την περιοχή του Ελαιώνα. Αλλά τώρα χάρη στη Παναθηναϊκή ανοικοδόμηση του Ελαιώνα, εκδιώχθηκαν απο εκεί και βρήκαν καταφυγίο στα 150 στέματα του πάρκου. Αφού ζούμε σε έναν ανοργάνωτο δαίδαλο που ονομάζεται ελληνικό κράτος, οπού όλα γίνονται χωρίς μέριμνα, πού αλλού να καταλήξουν; Γιατι ένα απο τα βασικά προβλήματα του αθηνοκεντρικού κράτους μας είναι η ανασταλτικά δυσλειτουργική γραφειοκρατία και η παντελής ανοργανωσιά μας. Αλλά σ'αυτή τη ζωή παίρνεις ότι σου αξίζει. Υποτίθεται! Σε διοικούν αυτοί που σου αξίζουν κι ας μη το αξίζουν πάντοτε.
Γιατί πως να το κάνουμε, άλλο Κολωνός και άλλο Κολωνάκι. Ο εκσυγχρονισμός του Βύθουλα παραμένει στα χαρτιά, όπως και η πεζοδρόμηση της Μοναστηρίου και η ενοποίηση της με τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους. Προέχουν άλλα θέματα. Σίγουρα η ποιότητα ζωής δεν είναι προτεραιότητα. Ούτε για τους μετανάστες, ούτε για τους ρόμ, ούτε για τους υπόλοιπους.
Γιατι στην ουσία αυτό είμαστε: υπόλοιπο μιας μαθηματικής εξίσωσης, που λειτουργεί με την ωχαδελφιστική της λογική και αυτοτροφοδοτείται απο την επικριτική της διάθεση, το τσαμπουκά, τον εγωισμό και την ελλειπή πληροφόρηση.
Η ενημέρωση μας επικεντρώνεται στα κρεββάτια, τα πόδια και τις τσέπες αυτών που πληρώνονται αδρά για την όποια υπηρεσία τους. Με γειά τους, με χαρά τους! Αφού τους τα χώνουν, γιατί να μη τα παίρνουν; Αυτοί κάνουν περιουσία, και εμείς κλωσάμε το αυγό του κολόμβου. Ότι δεν πουλάει, δεν αποφέρει κέρδος, διαφήμιση, κατανάλωση, νούμερα τηλεθέασης...δεν αξίζει! Ή μήπως είναι αυτό που μας αναλογεί;!
Σε καλή μας μεριά όπως κι αν έχει. Νύχτωσε η νύχτα και είναι μάυρη στην πόλη και στους ανθρώπους. Αύριο πανσέληνος, ο δορυφόρος 15 ημερών στα φόρτε του! Ότι πρέπει για μοίρασμα μοναξιών με τα ειδικά τους βάρη και τα δικά τους βάθη και πάθη.
Στην εποχή της αρπαχτής όμως ποιός μοιράζεται και τι και με ποιό αντάλλαγμα; Ρητορικό καθαρά το ερώτημα που στην πράξη το απαντάει ο χρόνος ο χαμένος, ο βαρεμένος, ο ξοδεμένος και για τους λίγους τυχερούς ο πολύτιμος!
http://www.windmillstravel.com/gr/album.php?id=79&destination=19&destinationtype=city
http://lyk-varth.ilei.sch.gr/rom/rom1/index.htm
Στην είσοδο δεξιά και πίσω απο τις κούνιες πάει κοντά χρόνος που πολωνοί ή αλβανοί έχουν κάνει έναν υποτυπώδη καταυλισμό. Έτσι γλυτώνουν τα έξοδα διαμονής. Τα πρωινά τους τρώνε οι σκαλωσιές στις οικοδομές. αφού πέσει ο ήλιος επιστρέφουν για ξεκούραση. Η συντροφιά τους είναι αδέσποτα σκυλιά του πάρκου που τα έχουν υοθετήσει και εκπαιδεύσει! Έτσι είναι η ζωή για μερικούς. Γι'αυτούς που ο τόπος τους, δε τους χωρούσε πιά. Μετανάστες λοιπόν, για μια καλύτερη ζωή. Όπως και τόσοι πριν απο αυτούς και τόσοι άλλοι μετά, ίσως κάποιοι απο εμάς. Άδηλη η μοίρα.
Δεν περπατήσαμε παρά μερικά μέτρα και αριστερά ακριβώς δίπλα απο τα αρχαία που ήταν, είναι και ποιός ξέρει αν θα είναι με τη πλημελή συντήρηση που έχουν, είναι η Ιερά Οικία Γεωμετρικής εποχής της Ακαδημίας Πλάτωνος. Εδώ και κανένα δεκαπενθήμερο τείνει να γίνει εδραιωμένη κατάσταση η μετεγκατάσταση οικογενειών Ρόμ. Γύρω στις 6:30 φορτώνονται τα καρότσια με την πραμάτεια τους και ξεκινάνε. Πιό παλιά καταπατούσαν
φαντάζομαι την περιοχή του Ελαιώνα. Αλλά τώρα χάρη στη Παναθηναϊκή ανοικοδόμηση του Ελαιώνα, εκδιώχθηκαν απο εκεί και βρήκαν καταφυγίο στα 150 στέματα του πάρκου. Αφού ζούμε σε έναν ανοργάνωτο δαίδαλο που ονομάζεται ελληνικό κράτος, οπού όλα γίνονται χωρίς μέριμνα, πού αλλού να καταλήξουν; Γιατι ένα απο τα βασικά προβλήματα του αθηνοκεντρικού κράτους μας είναι η ανασταλτικά δυσλειτουργική γραφειοκρατία και η παντελής ανοργανωσιά μας. Αλλά σ'αυτή τη ζωή παίρνεις ότι σου αξίζει. Υποτίθεται! Σε διοικούν αυτοί που σου αξίζουν κι ας μη το αξίζουν πάντοτε.
Γιατί πως να το κάνουμε, άλλο Κολωνός και άλλο Κολωνάκι. Ο εκσυγχρονισμός του Βύθουλα παραμένει στα χαρτιά, όπως και η πεζοδρόμηση της Μοναστηρίου και η ενοποίηση της με τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους. Προέχουν άλλα θέματα. Σίγουρα η ποιότητα ζωής δεν είναι προτεραιότητα. Ούτε για τους μετανάστες, ούτε για τους ρόμ, ούτε για τους υπόλοιπους.
Γιατι στην ουσία αυτό είμαστε: υπόλοιπο μιας μαθηματικής εξίσωσης, που λειτουργεί με την ωχαδελφιστική της λογική και αυτοτροφοδοτείται απο την επικριτική της διάθεση, το τσαμπουκά, τον εγωισμό και την ελλειπή πληροφόρηση.
Η ενημέρωση μας επικεντρώνεται στα κρεββάτια, τα πόδια και τις τσέπες αυτών που πληρώνονται αδρά για την όποια υπηρεσία τους. Με γειά τους, με χαρά τους! Αφού τους τα χώνουν, γιατί να μη τα παίρνουν; Αυτοί κάνουν περιουσία, και εμείς κλωσάμε το αυγό του κολόμβου. Ότι δεν πουλάει, δεν αποφέρει κέρδος, διαφήμιση, κατανάλωση, νούμερα τηλεθέασης...δεν αξίζει! Ή μήπως είναι αυτό που μας αναλογεί;!
Σε καλή μας μεριά όπως κι αν έχει. Νύχτωσε η νύχτα και είναι μάυρη στην πόλη και στους ανθρώπους. Αύριο πανσέληνος, ο δορυφόρος 15 ημερών στα φόρτε του! Ότι πρέπει για μοίρασμα μοναξιών με τα ειδικά τους βάρη και τα δικά τους βάθη και πάθη.
Στην εποχή της αρπαχτής όμως ποιός μοιράζεται και τι και με ποιό αντάλλαγμα; Ρητορικό καθαρά το ερώτημα που στην πράξη το απαντάει ο χρόνος ο χαμένος, ο βαρεμένος, ο ξοδεμένος και για τους λίγους τυχερούς ο πολύτιμος!
http://www.windmillstravel.com/gr/album.php?id=79&destination=19&destinationtype=city
http://lyk-varth.ilei.sch.gr/rom/rom1/index.htm
Σχόλια