Ξεπερασμένα περιοδικά

Θυμάμαι τη μητέρα μου να μου λέει οτι έχει μετανιώσει, που πέταξε τη συλλογή της με τα τεύχη του μικρού ήρωα.
Θυμάμαι τότε που το να αγοράσω σεραφίνο και γάλα σοκολατούχο, ήταν μια "περιττή" πολυτέλεια. Μόνο σε περιπτώσεις εξαιρετικής απόδοσης στα μαθήματα-γεγονός που σπάνιζε- ή όταν ήμουν άρρωστη- γεγονός που το επιδίωκα συστηματικά-το περιοδικό έπεφτε στα χέρια μου. Αργότερα που το χαρτζιλίκι έγινε καθεστώς, δεν έχανα τη βαβούρα, τη μανίνα και τη κατερίνα στην εφηβεία. Ενώ ξεφύλιζα και το αγόρι, το μπλέικ και το δικαστή ντρέντ του αδερφού μου.
Η σημερινή κατάσταση στα παιδικά περιοδικά είναι μπερδεμένη, τουλάχιστον για μένα. Πλέον τα παιχνίδια τα πλαστικά έχουν και έντυπη μορφή. Πάλι καλά που εξακολουθεί να βγαίνει το μίκυ μάους! Το ενδιαφέρον για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ωθεί όλο και περισσότερους γονείς στην αγορά σχετικών περιοδικών που απευθύνονται στις ανάλογες ηλικίες και καλύπτουν όλα τα γούστα.
Η φαντασία όμως μήπως απουσιάζει απο αυτά;!
Μας μεγάλωσαν με τον παραμυθά, το πιλάβιο, τη τενεκεδούπολη, τη λιλιπούπολη,τη φρουτοπία, τη μάγια τη μέλισσα, τη κάντυ κάντυ και το φρου φρού στους τηλεοπτικούς δέκτες. Ο καραγκιόζης αν και είχε μια γοητεία, ήταν ξεπερασμένος. Υποθέτω, οτι για τα ανήψια μου αυτά που διάβαζα μικρή, είναι κάτι αντίστοιχο. Όμως τις προάλλες που κάθισα με τον ανηψιό μου και είδαμε jetix, η φρασεολογία, το γεγονός οτι όλα εκτυλίσονταν στο διάστημα και όχι στη γή, το γεγονός οτι η φύση ήταν ανύπαρκτη, αντικαταστημένη απο ένα αεροστεγές περιβάλλον με ξένισε υπερβολικά!
Και σκέφτηκα τί κρίμα που δε κράτησα έστω και ένα τεύχος απο εκείνα τα περιοδικά..! Όχι οτι είχαν κάτι το ιδιαίτερο, όσο γιατι η ξεπερασμένη τους γοητεία, τα κάνει πιο γήινα, πιο προσιτά και ελκυστικά τουλάχιστον σε μένα.