OUT OF WORK...
Γράψε λάθος. Επικύρωσε το και σφράγισε το. Αυτή η γραφειοκρατία με καταρρακώνει. Ο χρόνος έχει περάσει και τους έχει ξεπεράσει. Ειλικρινά δε μπορούμε να αντιληφθούμε την έκταση της απόγνωσης των ανθρώπων που αισθάνονται σα γερασμένα άλογα που κανείς δε θέλει στη δούλεψή του.
Μακροχρόνια άνεργος της ηλικιακής κατηγορίας 50 παρά/και κάτι. Κοντά στην πηγή, αλλά ποτέ δε θα πιεί νερό, πόσο μάλλον σαμπάνια Μαρία Αντουανέτα! Ξέρεις τι είναι να θέλεις να δουλέψεις και να μη βρίσκεις εργοδότη, γιατί η ηλικία σου είναι αποτρεπτική; Ξέρεις τι είναι να αισθάνεσαι βάρος στα παιδιά σου; Ξέρεις τι είναι να κολυμπάς στους λογαριασμούς και να βομβαρδίζεσαι από τα κόλπα των επιτήδειων που κάνοντας τη μία ή την άλλη κομπίνα έπιασαν τη καλή; Και εσύ εκεί να παρακαλάς για μια δουλειά, να συμπληρώνεις χαρτιά και χαρτόσημα για ένα επίδομα της πλάκας που θα βουλώσει κάποιες τρύπες. Και μετά τι; Πώς ζείς, γιατί ζείς; Το ρίχνεις στο ποτό; Ξυλοφορτώνεις τη γυναίκα ή τα παιδιά σου; Τη θές τη ζωή σου με την ετικέτα του αποτυχημένου;
Και σε άλλη ηλικιακή κατηγορία ας πάμε… Γενιά των 700€ και να λέμε και ευχαριστώ! Γενιά του σταδίου της πρακτικής άσκησης με 500€ και με το ζόρι και φιλώντας κατουρημένες ποδιές. Γενιά των συμβάσεων ορισμένου χρόνου γύρω στα 1000€ αν βγάλεις το δίμηνο ταμείο που πληρώνουν για το συνταξιοδοτικό που δε θα προλάβουν να λάβουν, η κατάληξη της εξίσωσης θα είναι η ίδια. Είτε ιδιωτικός είτε δημόσιος τομέας, αργά ή γρήγορα είσαι φύρα. Στα πενήντα παρά κάτι θα βρεθούμε με μια κλωτσιά στο δρόμο. Και τότε θα αντιληφθούμε την εικόνα της προηγούμενης γενιάς που δε καταλαβαίναμε τότε. Γιατι τότε θα είμαστε στη θέση τους, θα καθρεφτιζόμαστε και θα είμαστε εκείνοι. Εμείς η φύρα και η αποτυχία προσωποποιημένη. Για να μην έχεις αυτή τη κατάληξη, δουλεύεις δύο δουλειές. Φυσικά τη δεύτερη στη ζούλα, για μαύρα χρήματα. Όσο αντέχεις να σε εκμεταλλεύονται τα παραθυράκια του συστήματος, για να συντηρείς το τραπεζικό σύστημα που μεταφράζεται σε δάνεια για διακοπές, για κατανάλωση, για σπίτι.
Δεν είναι απαισιόδοξες σκέψεις, απλά είναι η λογική κατάληξη. Η λίμνη εκβάλει στο δέλτα, εκτός και αν την αποξηράνουν, όπως μάλλον θα είναι η ενδεδειγμένη κίνηση! Αποξηραμένα όνειρα στα 30 και κάτι, εφιάλτες στα 50 και κάτι.
Και σα κατακλείδα ήρθε και έδεσε η χθεσινη φράση απο το βιβλίο του πόθου:
Μακροχρόνια άνεργος της ηλικιακής κατηγορίας 50 παρά/και κάτι. Κοντά στην πηγή, αλλά ποτέ δε θα πιεί νερό, πόσο μάλλον σαμπάνια Μαρία Αντουανέτα! Ξέρεις τι είναι να θέλεις να δουλέψεις και να μη βρίσκεις εργοδότη, γιατί η ηλικία σου είναι αποτρεπτική; Ξέρεις τι είναι να αισθάνεσαι βάρος στα παιδιά σου; Ξέρεις τι είναι να κολυμπάς στους λογαριασμούς και να βομβαρδίζεσαι από τα κόλπα των επιτήδειων που κάνοντας τη μία ή την άλλη κομπίνα έπιασαν τη καλή; Και εσύ εκεί να παρακαλάς για μια δουλειά, να συμπληρώνεις χαρτιά και χαρτόσημα για ένα επίδομα της πλάκας που θα βουλώσει κάποιες τρύπες. Και μετά τι; Πώς ζείς, γιατί ζείς; Το ρίχνεις στο ποτό; Ξυλοφορτώνεις τη γυναίκα ή τα παιδιά σου; Τη θές τη ζωή σου με την ετικέτα του αποτυχημένου;
Και σε άλλη ηλικιακή κατηγορία ας πάμε… Γενιά των 700€ και να λέμε και ευχαριστώ! Γενιά του σταδίου της πρακτικής άσκησης με 500€ και με το ζόρι και φιλώντας κατουρημένες ποδιές. Γενιά των συμβάσεων ορισμένου χρόνου γύρω στα 1000€ αν βγάλεις το δίμηνο ταμείο που πληρώνουν για το συνταξιοδοτικό που δε θα προλάβουν να λάβουν, η κατάληξη της εξίσωσης θα είναι η ίδια. Είτε ιδιωτικός είτε δημόσιος τομέας, αργά ή γρήγορα είσαι φύρα. Στα πενήντα παρά κάτι θα βρεθούμε με μια κλωτσιά στο δρόμο. Και τότε θα αντιληφθούμε την εικόνα της προηγούμενης γενιάς που δε καταλαβαίναμε τότε. Γιατι τότε θα είμαστε στη θέση τους, θα καθρεφτιζόμαστε και θα είμαστε εκείνοι. Εμείς η φύρα και η αποτυχία προσωποποιημένη. Για να μην έχεις αυτή τη κατάληξη, δουλεύεις δύο δουλειές. Φυσικά τη δεύτερη στη ζούλα, για μαύρα χρήματα. Όσο αντέχεις να σε εκμεταλλεύονται τα παραθυράκια του συστήματος, για να συντηρείς το τραπεζικό σύστημα που μεταφράζεται σε δάνεια για διακοπές, για κατανάλωση, για σπίτι.
Δεν είναι απαισιόδοξες σκέψεις, απλά είναι η λογική κατάληξη. Η λίμνη εκβάλει στο δέλτα, εκτός και αν την αποξηράνουν, όπως μάλλον θα είναι η ενδεδειγμένη κίνηση! Αποξηραμένα όνειρα στα 30 και κάτι, εφιάλτες στα 50 και κάτι.
Και σα κατακλείδα ήρθε και έδεσε η χθεσινη φράση απο το βιβλίο του πόθου:
"LIFE IS A DRUG THAT IS NOT WORKING"!
Σχόλια
Ελισάβετ