Το lifestyle είναι μανιοκατάθλιψη σε συσκευασια δώρου

"Το lifestyle είναι μανιοκατάθλιψη σε συσκευασια δώρου". Όχι Ο χαχανούλης δεν έφερε το δωράκι σας;! Το παραπάνω σύνθημα διαβάζεται στα απομεινάρια των ερειπίων μιας γκρεμισμένης μονοκατοικίας. Τα όνειρα μιας ζωής και οι μνήμες της πουλήθηκαν αντιπαροχή και πλέον δεν έχουν κεραμύδι απο πάνω τους. Σε κανα δύο χρονάκια τη θέση της θα έχει πάρει άλλη μια πολυκατοικία και στα διαμερίσματα της που θα μοιάζουν με κλουβιά δε θα στεγάζονται πουλιά, αλλά άτομα που θα κάνουν παρέα με τη μοναξιά τους. Δε θα κελαηδούν, θα βαριούνται.

Όχι άλλη μίρλα και μιζέρια. Το να γκρινιάζεις και να επικρίνεις είναι εύκολο. Εσυ είσαι για τα δύσκολα! Και το δύσκολο δεν είναι να αναθεωρείς, αλλα το να επανατοποθετείσαι στην πράξη. Το αντέχεις;!

Λένε οτι πλέον δε δημιουγούμε, απλά αναμασάμε και καταναλώνουμε. Αλλά μήπως αυτό θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε; Οτι τα περιθώρια της δημιουργίας είναι εξαντλημένα, όπως και τα κοιτάσματα πετρελαίου; Μέσα σε ένα περιβάλλον απόλυτης ανισορροπίας φύσης και ανθρώπου με ένα σύστημα αξιών του παραλόγου, πόσες απαιτήσεις μπορούμε να έχουμε απο εμάς τους ίδιους και απο τους άλλους; Το πλέον σίγουρο είναι οτι έχουμε ανάγκες κατασκευασμένες που στο βωμό τους θυσιάζουμε τις στιγμές μας προσπαθώντας να αντισταθμίσουμε το ανικανοποίητο με τη ταυτότητά μας.

Το παλιο παιχνιδάκι του αν εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ, ποιός είναι ο χαμένος;!

Τα παραγματικά δώρα δεν έρχονται με κορδέλα και συσκευασία, είναι οι στιγμές που μοιράζεσαι με αυτούς που επιλέγεις να σου αξίζουν. Σε ζούν, σε πρήζουν και το αναγνωρίζουν! Στα μάτια τους καθρεφτίζεται το πιο όμορφο είδωλό σου. Δεν είναι το εγώ σου, αλλά το εδώ σου. Αρκει να δίνεις χώρο, χρόνο και αλήθεια παραμυθιού. Μπορείς ή απορείς;!