Ανάμεσα στο πάσο και τα βλέπω

Τα σιγανά ποτάμια κρύβουν και κρύβονται. Όχι πίσω απο το δάχτυλό τους, αλλά πέρα απο τους φόβους σου. Σου υπέδειξαν να τα αποφεύγεις, αλλά εσυ αλόγιστα απαντάς στην πρόκληση τους. Όμως φοράς τη δικαιολογία του ποτού κατάσαρκα σα το χαμαιλέοντα. Το μεθύσι θολώνει τις σκεψεις, λύνει τη γλώσσα και το σώμα ακολουθεί τους ρυθμούς των ορμών και των χυμών σου. Η μυρωδιά μαγεύει, το άγγιγμα αναστατώνει, διαβάζω τα χείλια σου που εκτοξεύουν τους πυραύλους των υποσχέσεων. Δε τις πιστεύω όμως, έχω πάψει απο καιρό να είμαι ζώνη δοκιμών και πειραμάτων. Θές να δοκιμάσεις ή να δοκιμαστείς; Ψάξε αλλού, ψάξε παντού, ψάξε μέσα σου! Το αποφεύγεις ιδιαίτερα το τελευταίο! Ή μηπως σε αδικώ;!
Η μέσα αλήθεια στοιχίζει και δε σε περιστοιχίζει. Απο μικρό και απο τρελλό λένε οτι μαθαίνεις την αλήθεια. Εγώ προσθέτω και απο μεθυσμένο. Αλλά η αλήθεια του τελευταίου είναι η αλήθεια του φόβου, ενώ των δύο άλλων είναι η πικρή, καθάρια και άδολη. Ακόμα είσαι σε σύγχυση. Ακόμα είσαι ανάμεσα και παραδέρνεις στις δύο όχθες του ποταμού των θέλω σου. Θέλεις αυτό που θέλουν οι άλλοι για σένα, θέλεις όμως και αυτό που θέλεις εσύ για σένα. Τι κρίμα που αυτά που δε συμπίπτουν! Καρυδότσουφλο η καρδιά όταν είναι ανάμεσα στα άμεσα. Όμως ξέρεις οτι δε θές τη μοναξια να σε κρατάει αγκαλιά στα γυμνά σου σεντόνια. Έτσι όμως το μόνο που καταφέρνεις να σε σφιχταγκαλιάζει είναι το κενό της προσδοκίας...
Κανείς δε παίρνει στα σοβαρά μεθυσμένα λόγια. Κανείς δε ποντάρει τη ψυχή του σε αυτά. Απλά τα ακούει και πάει πάσο...προσπερνά. Το κεφάλι γυρνά μόνο στη φωτιά που έχει το βλέμα μακρυά απο το ψέμα. Και κοιτά κατάματα!
Ο Οδυσσέας στον πηγαιμό για την Ιθάκη περιπλανήθηκε και συστήθηκε και σαν Κανένας. Πόνταρε τη ζωή του στο ταξίδι της επιστροφής και ακόμα και ανάμεσα, καλοπέρασε...