Η μαγνητόσφαιρα...

Ο ηλιακός άνεμος και το μαγνητικό πεδίο της Γης δημιουργούν μια προστατευτική "κουβέρτα", τη μαγνητόσφαιρα* Τα σχόλια περιττεύουν. Μερικές φορές μόνο χολή ελλοχεύουν. Όπως οι μνήμες λειτουργούν ανασταλτικά ακριβώς τις στιγμές που δε θες. Τότε που ορθώνονται τα φαντάσματα του φόβου και της ανασφάλειας του καθενός και κάθε τι ή κσθ’ έναν καινούργιο τους περνάμε ή μας περνάνε από τα 40 κύματα για να αποδείξουμε τι και σε ποιόν το κέρατό μου;
Δε γουστάρω ούτε αποδείξεις, ούτε αποκαλύψεις, ούτε αποφάσεις. Είσαι; Είμαι; Έλα… ΠΑΜΕ! Απλά είναι τα πράγματα, τα σύνθετα τα αφήνω για το κλασικό σαλόνι του 80. Αν εκεί θέλεις να μένεις, με γεια σου, με χαρά σου! Θα περνάω για καμιά επίσκεψη, να με τρατάρεις γλυκό κουταλιού. Οι κλήσεις θα μένουν αναπάντητες και κατά τα άλλα, θα ζεις στο κόσμο του Marlboro σκληρού και ασήκωτου, «ανέφελου», απόλυτου και μοναχικού.
Στο κύκλο των χαμένων ποιητών, πέρα από το «Άδραξε τη Μέρα», έλεγε ότι η αλήθεια είναι σα τη κουβέρτα. Ποτέ δεν είναι αρκετά μεγάλη για να μας καλύψει όλους. Και έτσι είναι η δικιά μου αλήθεια ήταν σαν άλλη μία ακάλυπτη επιταγή για τη δικιά σου τη ψυχή. Δε σε σκέπασε, δε σου κάλυψε τους φόβους, μόνο τους σκάλισε. Ανοιγόκλεισα τις κουρτίνες, ξαναμπήκε για λίγο ο ήλιος από τις σκονισμένες γρίλιες του τραβηγμένου πατζουριού σου.

Αλλά ένα σου ζήτησα μη με αδικήσεις…
εσύ δε με εμπιστεύτηκες!
Για αυτό στη ζωή πολύ παιδεύτηκες
χωρίς να ενδώσεις ερωτεύτηκες…
λόγια υπερβολικά… μόνο λόγια,
εκεί που θέλουμε πράξεις για να με κερδίσεις!

* www.astro.noa.gr/.../journal_02tsiropoula.htm