Με σταυρωμένα χέρια

 

Αμυντική στάση, στάση απόρριψης, αρνητικά συναισθήματα έτσι μεταφράζεται στη γλώσσα του σώματος, όταν κάποιος σταυρώνει τα χέρια στο στέρνο. Όταν τα χέρια σταυρώνονται πάνω στο τραπέζι το ένα μέσα στο άλλο, σημαίνει ανασφάλεια. Αλλά, την ίδια στιγμή τα σταυρωμένα χέρια υποτίθεται ότι ενεργοποιούν τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου και εκφράζουν επιμονή ως προς την προσπάθεια εξεύρεσης της λύσης δύσκολων προβλημάτων. Ειδικότερα, το ποιος αντίχειρας  ο αριστερός ή ο δεξής στο σταύρωμα των χεριών υποδηλώνει ποιο ημισφαίριο δραστηριοποιείται κατά προτεραιότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ατόμου. Αν για παράδειγμα έχει ενσυναίσθηση, την αποτελεσματικότερη επεξεργασία οπτικών ερεθισμάτων κ.α. Το σώμα μας μιλάει, ακόμα και όταν εμείς επιλέγουμε τη σιωπή. Ιδίως τότε μιλάει πιο έντονα! Αποκαλύπτει μυστικά και ότι επιθυμούμε να μείνει κρυφό κάτω από τον ήλιο. Τη θέση που ψάχνουμε, αν δε την έχουμε βρει τη δείχνει το σώμα.

Ίσως και να αποτελεί και την πιο προσαρμοσμένη διάσταση του ανθρώπου στο περιβάλλον. Αν κρυώνει, το ντύνουμε. Αν ζεσταίνεται αντίστοιχα το γδύνουμε. Το καλλωπίζουμε, το αρωματίζουμε, το γυμνάζουμε  για να αισθανθούμε καλύτερα, μια αναζωογόνηση. Και φυσικά για να προσελκύσουμε το θαυμασμό και άλλα σώματα! Το περιβάλλον πάλι δεν καλοβλέπει το σώμα. Όχι το φυσικό, αλλά το θεσμικό...κοινωνικό, θρησκευτικό. Το μεν πρώτο κατευθυνόμενο από τις δοξασίες του δεύτερου ως επι το πλείστον του συμπεριφέρεται δυναστικά. Οι ιδιαιτερότητες αξιολογούνται ως μειονεκτήματα συνήθως! Συνέπεια αυτού η κακοποίηση του να είναι συνυφασμένη με την υποταγή. Το παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα στο σώμα και το μυαλό, οφείλει να βγάζει νικητή το δεύτερο. Αλλά το θέμα είναι να αντιληφθεί κανείς γρήγορα ότι το ένα υπάρχει για το άλλο. Η δύναμη της ένωσης!

 Βέβαια υπάρχουν και τα άλλα σώματα. Τα σώματα ασφαλείας για παράδειγμα. Εκείνα που υπακούν και επιβάλουν την τάξη και το νόμο. Η κατάσταση εκτροχιάζεται όταν τα επιβάλουν κατά το δοκούν με τυφλή εμπιστοσύνη στα λεγόμενα συμφέροντα. Τα εκάστοτε συμφέροντα που πρέπει να εξυπηρετούνται. Δεν είναι τυχαίο που το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και βάζουν άλλους να βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά, που οι ίδιοι ανάβουν για να ψηθούν στα κάρβουνα. Όταν δεν ασκείται κριτική σκέψη στην άσκηση του καθήκοντος, τότε το σώμα προδίδει το μυαλό. Βέβαια, υπάρχουν και τα αντίπαλα σώματα. Εκείνα που βαφτίζονται εχθρικά στο βωμό των ιδεολογιών, των αντίθετων ή διαφορετικών. Τότε είναι που αντί της λογικής και του διαλόγου, υπερισχύει η βία. Και επέρχεται η διάσπαση, η αφαίρεση. Και απολύεται η ισχύς της ένωσης!

Οι επιστήμονες λένε ότι ο νους θυμάται στο σώμα το μέλος που τυχόν του λείπει. Το μέλος φάντασμα. Μα και το μέλλον από φανταστικό και φαντασμαγορικό, μπορεί να γίνει φάντασμα αν το καλοσκεφτεί κανείς. Όλα είναι θέμα αντίληψης, επικοινωνίας, διαλόγου και τρόπου. Τίποτα δεν είναι κακό, αν η πρόθεση, η χρήση και η αντίληψη δεν είναι αντίστοιχή. Απλά βαφτίζεται και ονομάζεται έτσι. Για αυτό λέω να συνεχίσω με σταυρωμένα χέρια.