Καλύτερα δε γίνεται- > Better not bitter

 ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ-DISCLAIMER

(Αν συνεχίσετε να διαβάζετε, κινδυνεύετε! Proceed at your own risk!)

Η αλήθεια σέβεται την αλήθεια (real respects real).Και αν θέλουμε να είμαστε αληθινοί σε αυτή τη ζωή, θα είναι πολλές οι φορές και που δυσνόητοι ως και ακατανόητοι είμαστε για τους άλλους, αν όχι τρελοί. Και αυτή η δημιουργική τρέλα είναι ο πυροδοτικός μηχανισμός, ο κρυπτονίτης που όχι απλά μας κρατά στη ζωή, αλλά μας εκτοξεύει και ξεπερνά μέτρα και σταθμά και τις μετριότητες με τις οποίες άλλοι συνηθίζουν και επιλέγουν να συμβιβάζονται. Για αυτό είμαστε άνθρωποι για να επιλέγουμε. Η βάση της ύπαρξης μας είναι το ότι έχουμε το περιθώριο της επιλογής. Και αυτό όλοι έχουν βαλθεί να ελέγξουν σε όλα τα επίπεδα οικογενειακά, φιλικά, ερωτικά, κοινωνικά, πολιτικά και φυσικά οικονομικά.

Από την αρχή μαθαίνουμε την αγάπη και τη ζωή υπό το πρίσμα του ελέγχου των επιλογών. Και όσο πιο πολύ αγαπάμε, τόσο πιο πολύ μας θέλουν να συμβιβαζόμαστε για να μη νιώσουμε την απόρριψη και την εγκατάλειψη. Και θέλουν να πατάνε στις αδυναμίες μας. Για το καλό μας και την προστασία του εγώ και των γύρω μας! Αλλά αυτό δεν είναι αυθεντική αγάπη, είναι μορφή αλληλεξάρτησης και ενίοτε εξαπάτησης. Αρχικά σε θωρακίζει η αγάπη, αλλά για να σε απελευθερώσει στη συνέχεια. Αν υπάρχει η συνέχεια και δε μένουμε ή μπαίνουν οι φόβοι στη μέση.  Γιατί δεν έχει να φοβάται η αγάπη την πληγή, γνωρίζει ότι αν αγαπά βαθιά θα πονέσει. Γιατί είναι και ο πόνος ο χώρος της, αλλά όχι η αποκλειστικότητα του τρόπου της. Να με αγαπάς για αυτό που είμαι και όχι για αυτό που θέλεις να είμαι, ή θεωρείς ότι μπορείς να με κάνεις να γίνω. Το θέμα είναι να με εμπνεύσεις να αλλάξω με την αγάπη σου και να με αφήσεις μετά να επιλέξω αν θα αλλάξω.  Αυτή η σκέψη είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. Σκέφτομαι, άρα υπάρχω είχε γράψει ο Ντεκάρτ ή Κατρέσιος και όλοι λένε πρόσεχε τι σκέφτεσαι, γιατί οι σκέψεις γίνονται η πραγματικότητα σου. Και αυτό γιατί ελκύεις αυτά που σου συμβαίνουν. 

Όλα και όλοι θέλουν να μας πείσουν για την πτώση που περιέχει η αγάπη. Οι γλώσσες με τα fall in love, tomber amoureux οι κακές γλώσσες με το ξεφτιλίζεσαι με αυτά που κάνεις όχι για την αγάπη, τον έρωτα. Και κόντρα να εξηγούν το διαχωρισμό του ενός από το άλλο και πως να κάνεις έρωτα, τις ιδανικές στάσεις του σεξ και πως να πετύχεις τον υπέρτατο οργασμό. Και να οι θεωρίες, οι οδηγίες και να ο δεκάλογος του θέλει τρόπο δε θέλει κόπο. Παπαρολογίες! Η τέχνη τα δείχνει αλλιώς μέσα από την ποίηση, τη λογοτεχνία, και τα τραγούδια, μέσα από τη ζωγραφική, τη γλυπτική, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τις φωτογραφίες. Όλα απευθύνονται στις πέντε αισθήσεις στην αντίληψη των τριών διαστάσεων. Αλλά είμαστε μόνο αυτό; 

Η φύση μας δείχνει ότι τα φρούτα πέφτουν και σαπίζουν αν δε  κοπούν την κατάλληλη στιγμή. Τι κι αν πέσουν; Θα γίνουν τροφή της γης για τον κύκλο της ζωής.  Τα πέταλα της μαργαρίτας τα παίρνει ο αέρας, αν δε τα κόψεις και δεν παίξεις το μ' αγαπά/δε μ' αγαπά. Η επιστήμη έχει αναγνωρίσει πλέον τουλάχιστον δώδεκα διαστάσεις και εμείς επιλέγουμε συνήθως να εγκλωβιζόμαστε στις τρείς που μπορούμε να διαχειριστούμε. Για μένα, όταν αγαπάω και αγαπιέμαι, όταν κάνω έρωτα δε θέλω να χάνομαι μέσα στο αίσθημα. Θέλω να βρίσκομαι. Να βρίσκομαι σε άμεση επαφή με το θείο, το θεϊκό και την πηγή της εξύψωσης. Να ανεβαίνω στις διαστάσεις που αντιλαμβάνεται το είναι μου με όλες τις αισθήσεις, ακόμα και αυτές που αγνοώ, ενώ ψάχνω  τι είναι η πηγή της ύπαρξης. Αν δε το νιώθω αυτό, μπορώ πολύ εύκολα από το 99,9 να μηδενίσω το κοντέρ και να αποστασιοποιηθώ.   

Μετά από ένα χι χρονικό διάστημα ένα ζευγάρι που έχει πια μάθει ο ένας από τον άλλον από την καλή και από την ανάποδη για τον εαυτό του τη ζωή και το μαζί, το πιο υγειές είναι να χωρίζει. Αλλά όχι, αυτό δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό. Διεκδικούμε το για πάντα και τα πάντα εγωιστικά, χωρίς να είμαστε όντα μονογαμικά. Από ανασφάλεια, για τα παιδιά, για  το τί θα πει ο κόσμος και ο κοινωνικός κύκλος που δε τετραγωνίζεται. Και επέρχεται ο κορεσμός, η εξαπάτηση και  ο ένας τρώει τη ψυχή, τα λεφτά ή και τις σάρκες του άλλου μέχρι να βγει αληθινό το στοίχημα της διάρκειας. Αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε, τα άλλα απλά τα ονειρευόμαστε! Ή τα πραγματοποιούμε στη ζούλα ή παίρνουμε τα ρίσκα και τα τινάζουμε μια ωραία πρωία όλα στον αέρα και είμαστε δαχτυλοδεικτούμενοι ως τρελοί.

Προτιμώ τη γλύκα της τρέλας από την πίκρα του έτσι είναι η ζωή. Προτιμώ τον Δον Κιχώτη που πολεμά ανεμόμυλους. Προτιμώ τα δύσκολα και αυθεντικά. Προτιμώ την αγάπη να με εξυψώνει από το να με ρίχνει. Κανείς δε λέει ότι είναι εύκολο, αλλά αυτό που έχει σημασία, είναι να αξίζει! Να σου αξίζει και να το αξίζει! Και το ερώτημα που καλείται να απαντήσει ο καθένας μας για τον εαυτό του, είναι αν γνωρίζει τι αξίζει. 

#Για τις γύρω και τις μέσα αξίες!


Αγάπη - Επίσημη ιστοσελίδα του Φετχουλλάχ Γκιουλέν (fgulen.com)



MINA - Va bene, Va Bene Così (Official Track) - YouTube

Σχόλια

Ο χρήστης tania είπε…
Ηλιόπετρα του Οκτάβιο Παζ

-η ζωή, πότε ήταν πράγματι δική μας;
πότε είμαστε ό,τι είμαστε στ΄αλήθεια;
και μόνοι μας εν τέλει είμαστε πάντα
μονάχα ένα κενό, μια ζάλη, σ’ έναν
καθρέφτη μορφασμοί, ναυτία και τρόμος,
δεν είν’ ποτέ η ζωή δική μας, είναι
άλλων, δεν είναι κανενός, όλοι είμαστε
η ζωή –ψωμί του ήλιου για τους άλλους,
όλους τους άλλους που είμαστε οι ίδιοι–,
είμαι ένας άλλος όταν είμαι, οι πράξεις μου
είν’ πιο δικές μου όταν ανήκουν σ’ όλους,
για να ‘μαι εγώ πρέπει να είμαι άλλος,
να βγω απ’ το εγώ, να με ζητήσω σ’ άλλους,
τους άλλους που δεν είναι αν δεν υπάρχω,
τους άλλους που πληρούν την ύπαρξή μου,
είμαι δεν έχει ή εγώ, εμείς μονάχα,
πάντα η ζωή είναι άλλη, αλλού, πιο πέρα,
πέρ’ από εσένα ή εμένα, πάντα ορίζοντας,
ζωή που μας ποθεί και μας διχάζει,
μας δίνει πρόσωπο και το τσακίζει,
πείνα του είναι, ω θάνατε, ψωμί όλων,

Δημοφιλείς αναρτήσεις