The real McCoy
Κάπως έτσι φαινόταν η σκηνή πριν το πάθος των μουσικών με τους σχεδόν μυστικιστικούς φωτισμούς την κατακυριεύσουν. Άξιζε καθόλα η προσμονή! Όσον αφορά τις αλλαγές που προέκυψαν καθοδόν, προσαρμοστικότητα και θετική διάθεση. Στο πωλητήριο σε μια κολώνα λίγο νωρίτερα, παρατήρησα ότι όποιος ανορθόγραφα το συνέταξε, θεωρούσε ότι η ευκαιρία προκύπτει από το κερί και όχι από τον καιρό. Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια. Η λανθάνουσα αν όχι λανθασμένη γραφή δείχνει μάλλον που έχει εναποθέσει τις ελπίδες του!
Δια της τεθλασμένης γραμμής και όχι γραφής ορισμένοι προσπαθούν να βρουν και να βρεθούν με το πνεύμα της αγάπης. Στέλνοντας γράμματα στον άγιο Βασίλη, που από καιρό είχαν πάψει να πιστεύουν. Τί του γράφουν άραγε; "Ήμουν καλό παιδί όλο το χρόνο και εσύ μια λέρα, οπότε κάνε παραπέρα και άσε με να πιστέψω σε μια μέρα, όσα η ζωή δε μου έχει πάρει ακόμα. Το χώμα που πατώ, το υγρό νοτισμένο χορτάρι που διασχίζω, τα ζώα που με αγαπούν άδολα, τα αρώματα που έρχονται από τους φούρνους και θυμίζουν ό,τι ακόμα μαγειρεύεται, η έγνοια και η αγάπη, στις γεύσεις που θα απαντήσουν στον ουρανίσκο, στα χαμόγελα και στις αγκαλιές. (Ναι κάποιοι αγκαλιάζουν ακόμα χωρίς δισταγμό). Στο μέσα και έξω άνθρωπο, στο παιδί που ξ-έχασα να είμαι, αλλά το ξανά ανακαλύπτω και δεν το κουβαλάω απλά." Μάλλον τους πήρε χρόνο να εντοπίσουν την πραγματική του διεύθυνση. Ρέικιαβικ ή Δράμα;!
Τέτοιες μέρες μου αρέσει να βλέπω τις ταινίες των κινηματογραφικών μου παραμυθάδων του Τιμ και του Τέρρυ, φταίει το παρεξηγημένο χιούμορ υποθέτω, που λάμπει σαν αστέρι. Κάπως έτσι στη φθίνουσα πορεία της τελευταίας πανσελήνου της χρονιάς, που μετράει αντίστροφα τις εναπομείνασες μέρες και νύχτες της. Και σήμερα οι Αρκτίδες θα ωχριούν εξαιτίας της λάμψης της. Αλλά τι σημασία έχει; Θα είναι εκεί ψηλά! Και θα σηματοδοτούν μέσα στην πιο βαθιά και μακριά νύχτα του έτους, το χειμερινό ηλιοστάσιο! Και τον αγώνα του φωτός που θα κερδίζει μετά μέρα με τη μέρα το σκοτάδι. Η νεκρή νύφη διαδέχεται τον Παρσιφαλ και τον Τζακ Λούκας, καθώς εκείνος δοκιμάζεται από τα σφάλματά του και δεν ελευθερώνει τον Βασιλιά της Μοναξιάς από το μαρτύριο του. Ενώ ο Σκαθαροζούμης γελάει με τη θλίψη του Ψαλιδοχέρη. Τα μεγάλα μάτια κρύβονται πίσω από τα τεράστια γυαλιά ηλίου του Τσάρλι Γούανκα. Ο Μπάτμαν αντί για το Γκόθαμ σίτυ θα σώσει τη Βραζιλία και τους δώδεκα πιθήκους μάλλον! Αν βρει το τρόπο. Κι όμως κάθε λάθος δρόμος, απλά σε απομακρύνει έστω και προσωρινά από το στόχο. Αρκεί να τον ξέρεις.
Μου πήρε αρκετό χρόνο, αλλά τον ανακαλύπτω. Όχι στις ταινίες, αλλά στο τώρα της ζωής με τα δώρα, που γράφουν το σενάριο μιας ζωής σα ταινία. Άλλοτε με ανατροπές, αναπάντεχα γεγονότα και αρκετό σασπένς και άλλοτε κάπως κακογυρισμένη από ιούς και μέτρα. Υποθέτω, εξαρτάται όχι από το σενάριο, που γράφεται καθοδόν, αλλά από την αντίληψη των πρωταγωνιστών, που δε μένουν στη βολική θέση των θεατών. Όπως κι αν έχει, η ουσία είναι στο συγκερασμό και στο μοίρασμα. Αλλά πριν φτάσει στην πάρε-δώσε διάσταση, να έχει βρει μέσα του κάποιος εν τέλει το δισκοπότηρο της άφθονης αγάπης και να συνειδητοποιεί το δικαίωμα στο όνειρο, που πηγάζει από μέσα για να το δει να παίρνει σάρκα και οστά γύρω του. Σα το τρελό που ρωτά το βασιλιά, χωρίς να συνειδητοποιεί την εξουσία του, αφού ο τρελός βλέπει μόνο τη μοναξιά και τον πόνο του: "Τί κακό σου έχει συμβεί φίλε μου;" Και στην απάντηση ότι διψάει, του προσφέρει μέσα στο άγιο δισκοπότηρο το ιαματικό νερό. Τι κι αν το είχαν ψάξει οι γενναίοι του πολεμιστές, δε το βρήκαν, γιατί τους καθοδηγούσε ο κώδικας τιμής και σεβασμού στην εξουσία του βασιλιά και όχι στην επιθυμία του ως ανθρώπου. ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ - τα πιο μεγάλα θαύματα - YouTube
Ιδιότητες, επίθετα, αστέρια και σχήματα καθορίζουν την εξωτερική διάσταση, αλλά η μέσα είναι που ζυγίζει όσο το φτερό. Και πόσοι άραγε συνειδητοποιούμε, ότι αυτό που αξίζει είναι αυτό που δεν κοστίζει στην τσέπη, αλλά σε ότι θυσιάζεις και σου επιστρέφεται εκεί που δε το περιμένεις τα μέγιστα. Πόσο ελπίζω να έχεις νιώσει, όχι δει, αλλά βιώσει το θαύμα αυτό. Το γέλιο, το άγγιγμα, τη σκέψη που δε μένει μόνο στη σκέψη, την παρουσία, την επαφή , το σύνδεσμο και όχι τον επίδεσμο, την επικοινωνία. Και αυτό είναι το ανθρώπινο θαύμα που ζήσαμε, ζούμε για να ζήσουμε τις προσεχείς ημέρες!
"Human Wonder" - Stavros Lantsias Trio (ftr. Andreas Polyzogopoulos & Yiorgos Kaloudis) - YouTube
Σχόλια