Τ(σ)ελικά
Σε αυτή τη φωτογραφία κάποιοι ίσως βλέπουν ένα κομμάτι κρέας πεσμένο σε πλακόστρωτο. Φαντάσου και δεν είναι σκύλοι! Άλλοι ίσως βλέπουν κάτι από ροδάκινο κομμένο ανορθόδοξα. Η ουσία είναι ότι αποτελεί το απομεινάρι στολισμού των χριστουγεννιάτικων γιορτών. Ένα κομμάτι από μια σπασμένη χριστουγεννιάτικη μπάλα, που την πήρε ο αέρας και πάνω τους καθρεφτίζεται η σκιά της διάθεσης από ότι δεν πρόλαβαν να μαζέψουν για του χρόνου!
Όλη η παραπάνω αλληγορική προσέγγιση του στιγμιότυπου έρχεται να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι τα φαινόμενα απατούν και ότι η πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητα η εκ πρώτης ματιάς αντίληψη. Το περίφημο "it depends on the eye of the beholder" βρίσκει στις γωνίες και γρατζουνιέται σα λαμαρίνα. Και άντε να βρεις όχι φανοποιείο να στη φέρει, αλλά να διαθέσεις το χρόνο και να έχεις την πρόθεση να μπεις στη διαδικασία να παρατηρήσεις. Χωρίς να κάνεις παρατηρήσεις και χωρίς να τα παρατήσεις!
Έτσι και με την ελπίδα που εννοείται πεθαίνει τελευταία. Άλλοι τη βρίσκουν κλεισμένη στο κουτί της Πανδώρας ακόμα. Άλλοι πάλι ονομάζουν έτσι το καιρικό φαινόμενο που αν και δε κτύπησε μόνο την Αθήνα, τα ΜΜΕ την κάνουν ψωμοτύρι όταν η Αττική Οδός καθηλώνει τους πελάτες της πάνω από τρίωρο και ντύνεται το Κολωνάκι στα λευκά. Λες και δεν υπάρχει η υπόλοιπη Ελλάδα με τα προβλήματα που της δημιούργησε! Και να που θα μονοπωλήσει το ποιος φταίει και αν ο κρατικός μηχανισμός ανταποκρίθηκε επαρκώς και εγκαίρως.
Γιατί ναι είναι τόσο εύκολο να παίρνει κανείς θέση υπέρ ή κατά, να εκφράζει όχι άποψη αλλά γνώμη για πρόσωπα και καταστάσεις των οποίων έχει μερική, αποσπασματική ή μονομερή αντίληψη. Και ναι ζούμε σε τόσο γρήγορους ρυθμούς και προτιμάμε μια ζωή άνεσης και ευκολίας. Αλλά όπως έχει δείξει ο χρόνος, ότι δυσκολεύει, δε διαρκεί και είναι πολλές φορές που το εύκολο συγχέεται με το ευτελές. Το τέλος πληρώνεται, αλλά η ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών είναι ανύπαρκτη. Γιατί η φθήνια συνεπάγεται αν όχι την έκπτωση, τότε τον ξεπεσμό, τον εμπαιγμό και την ξεφτίλα.
Ο βαθμός δυσκολίας ή ευκολίας όμως δεν αποτελεί το αποκλειστικό κριτήριο της αξίας. Το σύστημα αξιών προϋπάρχει. Υποτίθεται! Η κρίση αποτρέπει από άλλες κρίσεις, αποκρίσεις και ανταποκρίσεις.
Λοιπόν, τελευταία έχω αντιληφθεί χάρη στους άλλους, ότι έχω αλλάξει κατηγορία. Τι κι αν μέσα μου δε το αισθάνομαι καν ούτε στο μικρό μου δαχτυλάκι; Αλλά όσο κι αν δε το αγνοώ ουσιαστικά, τυπικά μου το θυμίζουν καθημερινά. Και πλέον το μέσα ακολουθείται από το ηλικία και έτσι με λογίζουν ως μεσήλικα. Μου απευθύνονται στον πληθυντικό. Και εγώ πρέπει να τους επιβεβαιώσω την εικόνα του αντίστοιχου μεσήλικα; Πριν τους στείλω στη γωνία, να δουν αν έρχομαι από την άλλη κατεύθυνση, σκέφτομαι τη φράση: Εκεί που ήσουν, ήμουνα και εκεί που είμαι θα έρθεις. Χαμογελαστά λοιπόν κάνω γαργάρα τον πληθυντικό και τις μεσήλικες αντιλήψεις τους και ζω το γελαστό τώρα μου. Θα έρθει και η δική τους ώρα να αναμετρηθούν με τον μεσήλικα εαυτό τους. Μακάρι να έχουν φροντίσει το σώμα και την ψυχή τους για να μη τους προδώσουν. Γιατί στην ουσία ακόμα και όταν ανταγωνιζόμαστε άλλους, ο αγώνας μας είναι με τον εαυτό μας. Για κάποιους κόντρα και για άλλους υπέρ! Αλλά η ανάλογη αντίληψη σημαίνει να αντλήσει κανείς το σθένος να εκτιμήσει το είναι και τη στάση του, όχι χαϊδεύοντας τα αυτιά του. Αλλά τεντώνοντάς τα σε όσα αισθάνεται ότι αδικήθηκε και σε όσους αδίκησε, σε όλους που αγάπησε και αγαπήθηκε. Με το να είναι σε διαρκή εγρήγορση και ετοιμότητα να ζει τη στιγμή ως πρώτη και τελευταία. Και να μην περιμένει ούτε σε λάθος στάση, ούτε την παύση, ούτε την καταστροφή, ούτε την επιστροφή. Αλλά να ζει την και για τη συνέχεια.
Δυο υποδειγματικές και αξεπέραστες ερμηνείες και όχι απλές εκδοχές της ίδιας μουσικής σύνθεσης. Δυο καλλιτέχνες που ανάπνευσαν τη συγκίνηση της μουσικής και τη μετάγγισαν στο κοινό που τους είχε παρακολουθήσει. Και το έκαναν να βλέπει μουσική και να ακούει το πάθος του ταλέντου τους να εξυψώνει σε άλλες διαστάσεις την απόλαυση χαρίζοντας ψυχική ευφορία και ανάταση. Ο μεν με τη ταπεινή του ιδιοσυγκρασία εκτιμά, ότι δε μπορεί κανείς να κρίνει την αυτοέκφραση του καλλιτέχνη. Η δε να δίνει μάχες σε έναν ανδροκρατούμενο κυρίως χώρο, αλλά η κύρια μάχη της να είναι με το χρόνο και τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Και τα μόλις δώδεκα χρόνια καριέρας να αρκούν για να εκτιμηθεί ως ανεκτίμητης αξίας ερμηνεύτρια τσέλου. Me θλίψη αλλά και ευγνωμοσύνη σκέφτομαι πως την πρόδωσε το σώμα, που ντύθηκε σε αυτή τη ζωή. Και πριν της στερήσει τη ζωή μόλις στα 42. της είχε πάρει τη δυνατότητα της καλλιτεχνικής της έκφρασης. Πίσω στο χρόνο σα σήμερα γεννήθηκε...
Always f ever Smiley Tribute to Jacqueline du Pré | by AllegroFilms - YouTube
Σχόλια