☯ Μονιδανικά!
Τη λένε Εύα | Τάνια Τσανακλίδου | Ελένη Φωτάκη - Λένα Πλάτωνος - YouTube
Πως αλλάζεις τη ροή του ποταμού; Με εκτροπές
Πώς αλλάζεις τη ροή του χρόνου; Με παρεκτροπές.
Πως αλλάζεις τη ροή του πόνου; Με άλλους έρωτες
Πώς αλλάζεις στάση; Με φαντασία
Πώς αλλάζεις ότι σε περιορίζει; Με τις εξαιρέσεις
Πώς αλλάζεις μυαλά; Με άλλη προοπτική και νέα δεδομένα
Πώς αλλάζεις νοοτροπία; Με το να μην υποτροπιάζεις
Πώς αλλάζεις συνήθειες; Με το να το πάρεις απόφαση
Πώς αλλάζεις βάρος; Με το να δίνεις σημασία στην ουσία και στη ζυγαριά
Πώς αλλάζεις περιεχόμενο; Με θάρρος και τόλμη
Πως αλλάζεις σταθμό; Με το κουμπί, παλιότερα με τη μετατόπιση της βελόνας
Πώς αλλάζεις τον εαυτό σου; Με τη συνειδητοποίηση του μακαρί-τη (ότι όσο ωριμάζεις, τόσο πιο πολύ μικραίνεις- το έξω σου)
Πώς ανακαλύπτεις τον εαυτό σου; Ρωτώντας πας στην πόλη. Γιατί και τον χάρτη σου να πάρεις, χρειάζεται αναβαθμίσεις!
Πώς αλλάζεις προτεραιότητες; Βγάζοντας φλάς (ελπίζω να γελάς)
Πώς αλλάζεις χαρακτήρα; Με αχαρακτήριστη δυσκολία συνέπεια του χάρακα και του διαβήτη (τραβάς τις νέες σου γραμμές)
Πώς αλλάζεις ότι δε σου ταιριάζει πια; Με το να μη δέχεσαι λιγότερα από αυτό που σου αξίζει
Πώς αλλάζεις για να μείνεις πιο ίδιος πάντοτε; Με το να μην αποδέχεσαι τα περιθώρια σου και να ακροβατείς στα όρια των άλλων
Πώς αλλάζεις τη χρονιά; Με απεριόριστη αγάπη για τη νέα δημιουργική στιγμή την προσωπική και των ανθρώπων σου
Το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο μου θα ήταν να επιμήκυνα τον παραπάνω κατάλογο τροπικών ερωτήσεων τόσο, που να θύμιζε λίστα σούπερ μάρκετ ή εγχειρίδιο χρήσης άγνωστης κβαντικής μηχανής. Λένε, είμαι καλή στις ερωτήσεις. Αλλά οι απαντήσεις μου, καλύπτουν εμένα μόνο για κάποια κλάσματα του δευτερολέπτου και μετά μπαίνω στη διαδικασία του να απαντάω στην πρόκληση όχι της εφαρμογής, αλλά της εκ διαμέτρου ανατροπής.
Και αυτό γιατί οι απαντήσεις των άλλων μου μοιάζουν σα ξεφτισμένα πολυκαιρισμένα σεντόνια, ενώ οι δικές μου συντίθενται από περαστικά σύννεφα, που δεν καλύπτουν τα πάντα και τους πάντες. Άσε που πετυχαίνουν να βρέχουν κατά το δοκούν των συγκρούσεων και των αντιδράσεων μεταξύ τους. Όσο λοιπόν θέλουν να πείθομαι, ότι ο χρόνος είναι άλλη μια εύστοχα αφηρημένη έννοια, της οποίας το ορόσημο είναι η πρωτοχρονιά. Άλλο τόσο η ελπίδα ότι η συνέπεια των ανάλογων ευχών και δεσμευτικά λυτρωτικών αποφάσεων θα πιάνει ουσιαστικό τόπο στο ταμείο του τέλους του χρόνου. Η αναντιστοιχία τους θα με ταξιδεύει με τα κύματα, με τη μουσική, με την περιέργεια, με τον έρωτα, με τα αισθήματα, με τα χαμόγελα, με τα χάδια και με τις αγκαλιές, με τα φιλιά μέσα μου και ανάμεσα σε όλα όσα πέρασαν, όσα υπέροχα υπάρχουν για να συντελούνται και όλα όσα είναι να έρθουν και να γίνουν. Για αυτό δε θα ευχηθώ. Θα απογειωθώ απαλά για να κλείσω ραντεβού στα αστέρια της περιπλάνησης στο σύμπαν του μικρού πρίγκηπα. Εκεί που μεγαλώνει χωρίς να μαραίνεται άχρονα το τριαντάφυλλό μας χάρη στην αγάπη.
Σχόλια