Αρκετά..!
Ακόμα είμαστε στο Άλφα!
Σε ένα εγχειρίδιο επικοινωνίας με πελάτες τα είδα γραμμένα και επεξεργασμένα.
Η εντύπωση σχηματίζεται 7% από τις λέξεις
38% από τα φωνητικά χαρακτηριστικά
και 55% από τις κινήσεις του σώματος και τις εκφράσεις
Ενώ υπάρχουν 6 τύποι ερωτήσεων
1. Οι ανοικτές ερωτήσεις
2. Οι κλειστές ερωτήσεις
3. Διευκρινιστικές ερωτήσεις
4. Καθοδηγητικές ερωτήσεις
5.Ανταγωνιστικές ερωτήσεις
6. Πολλαπλές ερωτήσεις
(Σαν εκείνες από το άλλο ανέκδοτο: Το τί σου κάνω μάνα μου;!)
Στο περιθώριο του συγκεκριμένου εγχειριδίου οι υποδείξεις προέτρεπαν στη χρήση των ερωτήσεων της δεύτερης κατηγορίας συνοδευόμενες από μονολεκτικές απαντήσεις. Και ας υπάρχει διαφορά έννοιας της κατηγορίας από την κατηγορία. Και ας έχει την ίδια ρίζα η ερώτηση με τον έρωτα. Όπως και να το κάνουμε όμως τονίζονται διαφορετικά! Και πάντα και όχι σχεδόν πάντα, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση και περίσταση να προσέχουμε τον τόνο της φωνής και να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην έκφραση. Αλλιώς ως μη γενόμενη κρίνεται η φάση. Και αυτό γιατί γεννά και δίνει χώρο στην αντίφαση και σε αντιφατικά συναισθήματα και θεωρήσεις.
Η αντίφαση πάλι τείνει να γίνει μια εγγενής κατάσταση. Ανθρώπινη μεν, που οδηγεί σε λάθη δε. Με οδηγό την περιέργεια ξεκόβει ο άλλος από το κοπάδι. Ναι ξεφεύγει της πορείας του με βάση την απορία. Και αφού περιπλανηθεί και πειραματιστεί αναζητά την ασφάλεια του ανήκειν στην ομάδα. Αλλά τις περισσότερες φορές στην ανθρώπινη φύση είναι, να μην αποδέχεται την προσάρτηση της χαμένης ψυχής στο σύνολο. Οι πράξεις και η κριτική του δίνουν την αξία του ξένου σώματος. Τότε η γλώσσα αποκτά την κοφτερότητα του μαχαιριού. Όχι λόγω ευστροφίας, αλλά εξαιτίας της αδυναμίας αποδοχής. Ναι καλέ της απόρριψης. Τότε λοιπόν, απέναντί της ορθώνεται ο μέγας αμυντικός μηχανισμός που είναι ο εγωισμός. Και ξεκινά ο φαύλος κύκλος της προβολής και της προσβολής. Η βάση του στηρίζεται στην ανταλλαγή επιθέτων, μομφών και μορφών εκδίκησης.
Οι σκιές σαν επιθυμίες που θεριεύουν στο πλάι πάνω στους τοίχους προηγούνται της πράξης. Καθώς ρίχνουν στο σκοτάδι τους τις σκέψεις που τους πάνε κόντρα. Μέσα τους κατασπαράζονται τα σώματα. Άλλες φορές νικάνε οι δισταγμοί και οι υπeραναλυτικές σκέψεις. Τότε είναι που σα γόμα σβήνονται μέσα στις σχέσεις. Άλλοτε πάλι, σαν πληγές τις γλύφουμε να μας θυμίζουν όχι το κοίτα τι μου έκανες. Αλλά το τι άφησα να γίνει πάνω και μέσα μου κυρίως. Γιατί οι άλλοι βρίσκουν τον χώρο που τους αφήνουμε και τον συμπληρώνουν με ότι καταλαβαίνουν. Ναι, όσο κόβει το μυαλό, τόσο ράβει το χέρι. Αλλιώς δε μπορεί να γίνει ή να κάνει.
Οι υφασμάτινες καρδιές δε γίνονται από ξέφτια. Αλλά από κλωστές συνεκτικά και δυνατά ενωμένες μεταξύ τους. Εκείνες που σχηματίζονται από ομπρέλες ή σύννεφα είναι σα την καρδιά του σκύλου Laurie Anderson - Heart of a Dog [Official Trailer] - YouTube Οι ζωγραφισμένες πάλι εξαρτάται από την έμπνευση όχι της στιγμής, αλλά του ανθρώπου. Η αγάπη είναι αντίστοιχη του σεβασμού. Δε την επιβάλεις, την εμπνέεις. Ακριβώς όπως εμπνέει κανείς και άλλα συναισθήματα εγκλωβισμού, πνιγμού και φυγής. Αλλά όπως διαφέρει στην αντίληψη της, έτσι διαφέρει και στην έκφραση της. Αλλιώς αγαπάει και αγαπιέται ο καθένας μας. Άλλος για να λύσει την εξίσωση της δυσκολεύεται. Και έτσι αναπαράγει το μοντέλο της δύσκολης αγάπης. Αλλιώς δε την αναγνωρίζει. Μένει αγνώστου πατρός και στιγμιαίο λάθος. Άλλος πάλι τη βλέπει παντού και στα πάντα και την σκορπάει δεξιά και αριστερά για σιγουριά ότι δε μπορεί θα του γυρίσει πίσω, σα το χαμόγελο της παροιμίας των κινέζων. Τέλος άλλος την κλείνει βαθιά μέσα του, για να την προστατεύσει και να μη τη χάσει. Τι κι αν έχουμε ξαναδεί το θέμα, ότι αγάπη χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει! Οι περισσότεροι άνθρωποι μέσα στην αντίφαση δε μπορούν να διαχειριστούν ούτε την ελευθερία, ούτε την αγάπη. Ξεχνούν τα μεν και μένουν στα δεν. Αρνιούνται και λησμονούν ότι δεν είναι προς διαχείριση, γιατί δεν είναι κοινόχρηστα στο κάτω-κάτω. Έτσι ώστε να τα βάζεις στο περιθώριο, ή στο τέλος της λίστας των όποιων υποχρεώσεων σου. Ή να τα βάζεις μαζί τους!
Σχόλια