Γιατί είμαι ο Χούλκ
Είναι γνωστό ότι δε θα λάβεις από εκείνον που δεν έχει. Βέβαια το καλύτερο είναι να δίνεις ακόμα και όταν δεν έχεις! Για παράδειγμα κατανόηση, όραμα, χώρο.
Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή...
Όταν ήμουν μικρή, είχα μόνο γιατί. Και τα περισσότερα γιατί μου ξεκινούσαν με τη φράση: "Γιατί μαμά;" Η απελπισμένη μητέρα, που βομβαρδιζόταν από τα τόσα γιατί, όταν η κατάσταση έφτανε στο απροχώρητο, κατέφευγε στην απάντηση: "Γιατί κλάνει το γατί"! Εμείς γάτα στο σπίτι μας τότε δεν είχαμε, μόνο σκύλο. Και όπως καταλαβαίνετε αυτά τα αναπάντητα γιατί, έμειναν μέσα μου και στον αέρα σα ρητορικές ερωτήσεις. Στην πορεία των χρόνων, οι απαντήσεις έρχονταν αναμφίβολα με καθυστέρηση χαρακτηριστική! Αλλά αρκεί που έβρισκαν το δρόμο...
Ο αείμνηστος Αλέκος Σακελλάριος κατά όπως έχει πει σε συνέντευξή της η χήρα του, συνήθιζε να λέει ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν διερωτάται το γιατί. Το να θεωρείς μια κατάσταση ως δεδομένη και από εκεί και πέρα να μπαίνεις στη διαδικασία στην πράξη να την αλλάξεις, είναι σίγουρα πιο αποτελεσματικό. Τουλάχιστον από αυτό που συνηθίζεται κατά κόρον να συμβαίνει γύρω μας. Δηλαδή, δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά θεωρώ ότι είμαστε αν όχι οι πρωταθλητές, αλλά σίγουρα οι άπαιχτοι στη γκρίνια και τη μιζέρια. Δεν ξέρω αν είναι ελληνικό χαρακτηριστικό, αλλά ο Έλληνας πιο πολύ ενέργεια θα δαπανήσει στο να παραπονεθεί και να γκρινιάζει για τα κακώς κείμενα, παρά θα καταβάλει στο να αλλάξει τα δεδομένα στην πράξη. Λες και η γκρίνια συμβάλει στη λύση... ακριβώς το αντίθετο! Αλλά το γεγονός ότι για όλα φταίει κάποιος άλλος και η προβολή και η μετάθεση των ευθυνών, λόγω ευθυνοφοβίας, λόγω ανεπάρκειας, ή για οποιαδήποτε άλλο λόγο, μπορούμε να παραθέσουμε ή να σκεφτούμε, είναι αρκετό για να κουραστεί κάποιος ακόμα και στη σκέψη ότι τα δεδομένα μπορεί να ανατραπούν ή να αλλάξουν. Από τη στιγμή που υπάρχουν οι φράσεις που λύνουν και δένουν όπως: γιατί κλάνει το γατί, γιατί έτσι, γιατί είμαι ο Χούλκ, για τη ψυχή της μάνας μου, ή για τη φουκαριάρα τη μάνα μου, για το ονόρε, για την Ελλάδα ρε γαμώ το, για το αντέτι, για το γαμώ το, για την καύλα, γούστο μου και καπέλο μου, γιατί έτσι γουστάρω!
Κατά τα άλλα, τα εντυπωσιακά νέα των ημερών αφορούσαν τις πρώτες παρατηρήσεις που έκανε το αξίας 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων τηλεσκόπιο James Webb, που είχε εκτοξευθεί με καθυστέρηση τριάντα χρόνων, τα περσινά Χριστούγεννα. Ο αντικαταστάτης του Hubble, που φέρει το όνομα του οραματιστή της ισορροπίας ανάμεσα στην διαστημική ανθρώπινη πτητική ικανότητα και της επιστήμης και ήταν από το 1961 μέχρι το 1968 ο άνθρωπος πίσω από τα διαστημικά προγράμματα που έστειλαν τον άνθρωπο στο φεγγάρι το 1969. Έτσι, θα αλλάξουν τα δεδομένα παρατηρήσεων ακτινοβολίας μη ορατής από το ανθρώπινο μάτι. Οι συνέπειες λοιπόν θα είναι να οδηγηθεί σε νέα επίπεδα η αστροφυσική και όχι μόνο. Μια που θα πάρουμε σίγουρες απαντήσεις που αφορούν την ηλικία των γαλαξιών, του σύμπαντος και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Όλα καλά, με τις έξωθεν παρατηρήσεις, το θέμα είναι με τις μέσα τί γίνεται;
Και το δεύτερο εντυπωσιακό νέο, αφορά τον ενενήντα εξάχρονο Τζουζέπε Πατέρνο που πήρε το πτυχίο του στην Ιστορία και Φιλοσοφία από το πανεπιστήμιο του Παλέρμο. Ο άνθρωπος αυτός αποτελεί το λιγότερο έμπνευση και πρότυπο για όλους μας. Πέρα από το ότι θεωρεί ότι η ηλικία δεν είναι παρά ένας αριθμός, δε το βάζει κάτω. Αλλά θέτει νέους στόχους όπως το να αφιερωθεί στη συγγραφή και να ασχοληθεί με όλα τα κείμενα στα οποία δεν έχει ακόμα εντρυφήσει!
Μετά από αυτά τα νέα είναι που διαπιστώνει κανείς, ότι η στοχοθεσία, η προσωπική δέσμευση και η διαρκής διάνοιξη των οριζόντων, μπορεί να αποτελούν την επιβεβαίωση στην πράξη των ανθρώπινων δυνατοτήτων στην υπέρβαση των ορίων. Γιατί ναι υπάρχουν και αυτοί που το γιατί είμαι ο Χούλκ το επαναδιαπραγματεύονται με τις πράξεις τους!
Σχόλια