Ευάλωτοι στον έρωτα

 

Τάνια Τσανακλίδου - Του έρωτα μέγα κακό - YouTube

@στην πράξη... σε στάδια

Α) της δοκιμασίας

Η ζωή είναι μια στιγμή στην οποία.. μένουμε μετεξεταστέοι. Ενώ το μόνο σίγουρο είναι ο θάνατος, οι περισσότεροι έχουμε μάθει να τον φοβόμαστε. Ο φόβος του μας δοκιμάζει και έτσι μας δαμάζει. Κατακερματίζουμε το χρόνο σε ώρες μέχρι τη στερνή την ώρα! Σίγουρα προκρίνουμε τον ελεύθερο και ποιοτικό χρόνο. Αλλά, τον περισσότερο τον περνάμε σε δεσμευτικά πλαίσια εργασιακά, οικογενειακά, δυσλειτουργικά και άλλο τόσο επιφανειακά. Αυτή είναι η δοκιμασία μας! Και μέσα της αναζητούμε την αξία μας και τη σιγουριά της. Για επιβεβαίωση της ευχαρίστησης αναζητούμε τον έρωτα στα μάτια που θα μας κοιτούν σαν θεό ή θεά, στα σώματα που ξαπλώνουν ενίοτε δίπλα μας μετά το παθιασμένο σμίξιμο της ερωτικής πράξης ή του κυνικού απόλυτου σεξ. Η επιβεβαίωση λοιπόν θέλει και τον πειραματισμό της. Διαφορετικές στάσεις να μη βαριόμαστε. Διαφορετικούς συντρόφους που θα μας δίνουν την ξεχωριστή αίσθηση της έντονης επιθυμίας. Η κάθε φορά με φόρα επενδύει στον ενεστώτα διαρκείας. Όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο. Γιατί ο έρωτας δοκιμασία είναι μια ακροβασία!

Β) του ανεκπλήρωτου

Ο έρωτας όπως τον έχει αποδώσει η τέχνη δεν υπόκειται σε τεστ αντοχής και απόδοσης τόσο. Όσο στο πάθος το ολοκληρωτικά ακόρεστο και ανολοκλήρωτο. Από φόβο έκθεσης του πόθου σε τετριμμένες εκδοχές και επειδή και αφού δεν πρόκειται να τον βρούμε, όπως τον έχει ο καθένας φανταστεί. Πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί φτάνουν όχι στη βρύση και δεν πίνουν νερό, αλλά στην άκρη του γκρεμού και διστάζουν να μετεωριστούν. Και το ζουν όλο μέσα στο κεφάλι τους. Βασανίζουν τον όποιον άλλο βρεθεί στο δρόμο τους. Μα πιο πολύ βασανίζονται οι ατυχείς και  ανυπεράσπιστες ψυχές τους, ναρκισσευόμενοι και δυστυχείς. Και εξομολογητικά και άλλο τόσο ανομολόγητα φοβισμένα παιδιά.

Γ) των εγωισμών

 Το σημείο συνάντησης των δυο προηγουμένων σταδίων για τον καφέ της παρηγοριάς! Κουτρούλη και Βιετνάμ γωνία. Εκεί που νομίζει κανείς ότι χάνεται το παιχνίδι αναμφιβόλως, αναλαμβάνει αυτός ο εγωισμός. Ζωτικής σημασίας. Δε με θέλεις μια; Δε σε θέλω δέκα. Γιατί υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν σαγκουίνια. Με πόνεσες; Τώρα θα δεις! Θα σε στοιχειώσω. Θα το τελειώσω. Και θα μας αποτελειώσω. Και οι σελίδες γυρνάνε και τα χρόνια περνάνε και τα κολλήματα μένουν. Και στο γαϊτανάκι του έρωτα  όλοι  επιμένουν να πενθούν για μια ζωή, ενώ εγωιστικά  κερδίζουν πόντους στην παράταση κατά την περίσταση. Η απόφαση βγαίνει χωρίς διαβούλευση και η μνήμη διαστρεβλώνει τα γεγονότα. Όλα εμπειρίες και μαθήματα για τον παρακάτω εγωισμό. Γιατί εκείνος τους οδηγεί μετά στο με έσκισες από έρωτα, θα σκίζω από εδώ και πέρα τους άλλους που θα βρεθούν στο δρόμο μου. Σχεδόν για να πάρει εκδίκηση για τον παλιό του εαυτό. Αχ αυτός ο εγωισμός όμως ξεχνάει, ότι οι αδύναμοι εκδικούνται όχι για τον εαυτό τους, αλλά τον εαυτό τους!

Αινιγματικές προσεγγίσεις δια της αποκλίσεως

Λυπάμαι αλλά δεν είναι καρδούλες στα τετράδια ή γκράφιτι σε τοίχους. Δεν είναι χολιγουντιανή ταινία που στις δοκιμαστικές προβολές της κατέληξαν στην  αισιόδοξη εκδοχή του The End. Η Πολυάννα πέθανε, η Πολυάνα πάει.  Δεν είναι παραμύθι με καλό τέλος.

Είναι κατηφόρα, κατρακύλισμα. Είναι γονάτισμα ικετευτικό. Η κοφτή και καυτή ανάσα. Η προσπάθεια  αναπνοής που μαγκώνεται και καταλήγει σε αναστεναγμό.   

Είναι: Βγάζω τα μάτια μου και στα δίνω να δεις μέσα από αυτά τον κόσμο. 

Είναι... Ξεριζώνω την καρδιά μου και την αφήνω στην αγκαλιά σου για να ακούς ότι κτυπάει μόνο για εσένα. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα φτάσω μέχρι εκεί, αλλά υπάρχει και παραπέρα. Είσαι ότι δεν περίμενα. Είναι το απίστευτο και το μοναδικό. 

Είναι _η προβολή και επιβεβαίωση της ανεξέλεγκτης απελπισίας. Η παραβολή του μετεωρισμού. Έτσι και αλλιώς είναι γλέντι της απελπισίας και του εγωισμού.   Ο εγωισμός όταν αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι διαφαίνεται να χάνεται στα δίχτυα της απελπισίας παίρνει το τιμόνι. Δε μπορεί να είμαι τόσο  μόνη μου σε αυτό. Δε το νιώθεις; Σε αυτό το σημείο υπεισέρχεται η απελπισία. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στις ινδοευρωπαϊκές σύγχρονες αποδόσεις  των επικρατέστερων γλωσσών συνδέεται με την πτώση. Γενική πτώση ανεξαρτήτως αριθμού και πτώση της τάσης του ρεύματος.  Δεν είναι παρηγοριά. Δεν είναι  για κάθε νόσο και μαλακία φάρμακο . Στάζει φαρμάκι και αίμα. Φαρμακωνόμαστε και ματώνουμε ελεύθερα και κατά βούληση. Μέχρι να καταλάβουμε το είναι του άλλου.  Μασάμε κάθε ίνα του είναι του άλλου και καταβροχθίζουμε τον άνθρωπο που προκαλεί το είναι μας. Χωνεύουμε τον άλλον για να συγχωρέσουμε την ανασφάλεια, το φόβο και το καθρέφτισμα των αληθινών χρωμάτων που αντανακλά. Γιατί αντί να είναι φωτεινά και διαυγή, μας σέρνουν μέσα στο σκοτάδι της απελπισίας του θέλω να αναπνέεις ΜΟΝΟ για μένα, θέλω να υπάρχεις ΜΟΝΟ για εμένα. ΘΕΛΩ να ΘΕΛΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΜΕΝΑ κάθε στιγμή που περνά να με θες απελπισμένα. Σε θέλω!  Αλλά στην ουσία αυτό το σε θέλω σημαίνει σε θέλγω γιατί με θέλω!

 Αχέροντα... Αχ έρωτα! 

Κι αν η Κατάρα πιάνει - τέτοιο κακό να πάθει

όποιος στο πλάι μου μ' αγάπη δεν εστάθη

Δημήτρης Ψαριανός - Έρωτα εσύ | Dimitris Psarianos - Erota Esy - Official Audio Release - YouTube