Παράλογοοοο

 

χήρα Μήτση | παράλογο | δέκα μικροί Μήτσοι

Η ύπουλη παγίδα του χρόνου. Ποιος να το έλεγε ότι θα περνούσαν σα νερό δεκαπέντε χρόνια; Ακόμα και τώρα μπροστά μου έχω την εικόνα της Γιώτας κρεμασμένης σχεδόν στο μπαλκόνι. Ο αδελφός μου ο μεγάλος στο τηλέφωνο. Και οι δύο ήμασταν κολλημένοι στην οθόνη και στο ακουστικό. Θα τα καταφέρει του έλεγα, η Γιώτα δεν μασάει. Βαθιά ανάσα ανακούφισης, όταν την είδαμε να περνάει πάνω από το κιγκλίδωμα του μπαλκονιού της τράπεζας στο μπαλκόνι και μετά στο πατάρι του διπλανού μαγαζιού. Αν θυμάμαι καλά, τότε ήταν παπουτσάδικο. Της πήρε τρεις μήνες να συνέλθει και να συμφωνήσει να βρεθούμε από κοντά. "Παιδιά δεν αντέχω να κοιμηθώ, να βγω από το σπίτι, να βρεθώ με ανθρώπους. Αγοραφοβία λέει ο ψυχολόγος. Δεν αντέχω την Αθήνα και την καφρίλα του λέω". Ποιος να το έλεγε ότι θα ήθελα να φύγω πίσω στην Αμαλιάδα. Και εγκατέλειψε την Αθήνα και την εδώ ζωή της χρηματιστηριακής αναλύτριας. Έφυγε έτσι απλά, για να αρχίσει μια νέα ζωή μακριά από τον εφιάλτη της Μαρφιν. Να μη θυμάται τα πρόσωπα αυτών που δε τους επέτρεψαν να φύγουν εγκαίρως, εκείνων που δεν έζησαν, που κατηγορούσε τον εαυτό της που δεν έσωσε. Λες και θα μπορούσε...

Και να που τώρα δεκαπέντε χρόνια μετά, οι δεξιοί δίνουν ρεσιτάλ αναρτήσεων.  Λες και τα πτώματα κλίνουν επί δεξιά ή αριστερά.  Κόπανοι και υπό κόπανοι τί να περιμένει κανείς; Για εκείνους οι αριθμοί σημαίνουν. Τους ψήφους, τα λεφτά και διασφαλίζουν τις καρέκλες τους. Μετάφραση: στη δικιά μας σκοπιά πέθαναν πιο λίγοι. Και σιγά μην είναι υπόλογοι. Θα παραγραφούν τα αδικήματα μέχρι να εκδικαστούν. Ποια κακουργήματα; Σε πλημμελήματα εξαγοράσιμα σε κάθε περίπτωση. Και οι άνθρωποι δε γυρνάνε. Οι δικοί τους μόνο θυμούνται και πονάνε. Πάντα έτσι γινόταν. 

https://youtu.be/P3pHY7auD8w?si=VPfBfZGWP308THN0

Αλλά είναι που έχω βαρεθεί τη τυφλή δικαιοσύνη. Το να πνίγει το δίκιο την άλλη στα Ιωάννινα που όταν ήταν ανήλικη την βίαζε ο πατέρας της. Εκείνος που προτάθηκε για ευρωβουλευτής και όταν κατά την ακροαματική διαδικασία τον ρώτησε γιατί της κατέστρεψε τη ζωή, η απάντηση που πήρε ήταν ότι την εκπαίδευε για το καλό της! Και ας την εξευτέλισαν οι δικηγόροι του. Και ας χρειάστηκε να πάει σε δευτεροβάθμια δίκη μετά από επανειλημμένες αναβολές. Και μόνο όταν γέμισαν οι κολώνες της πόλης με τη φωτογραφία του και τον τίτλο που του αρμόζει ΒΙΑΣΤΗΣ. Τότε, η δικαιοσύνη είπε να κάνει το χρέος της... 

Ελενα Λεύκοβιτς στο Documento: «Με βίαζε ο μπαμπάς μου, ο Πέτρος Λεύκοβιτς» - Documento  

Σήμερα ήρθε κατά πάνω μου μια μπλούζα που έγραφε "Don't be sorry, be better". Μη λυπάσαι, γίνε καλύτερος (άνθρωπος). Προσπάθεια καθημερινής βάσης. Αλλά είναι που μένω κάτω από τη βάση τις περισσότερες φορές. Η γλώσσα που κόκκαλα δεν έχει, αλλά κόκκαλα τσακίζει, που έγραφε και το αναγνωστικό. Μου μιλούσε από μικρή και πήρα το μάθημα να μιλάω έτσι κι εγώ. Με λάθος δεδομένα. Για τους άλλους και όχι για μένα. Ο δρόμος δεν είναι ομαλός. Μαλώνουμε (με την αρχαία του έννοια)  συχνά στην πορεία. Αλλά, κάπου μας βγάζει. Δεν μπορεί... στο ξέφωτο και όχι στο ξεπούλημα του εαυτού. Σα την πεταλούδα της φωτογραφίας, που πετά πάνω από το νερό. Την δια-κρίνεις;! 

Beharie - Everybody Tells Me To Let Go (Official Music Video)