Η κούρσα της χελώνας
Διπλή πιστολιά! I will survive...
Εντολή επανεκκίνησης!
Οι αφέτες θα δώσουν το σύνθημα όπου να'ναι.
Στον πρώτο διάδρομο τρέχουν οι φόβοι, στο δεύτερο το παρελθόν, στο τρίτο οι εμμονές, στο τέταρτο το παρόν, στον πέμπτο οι νέες ευκαιρίες, στον έκτο εσύ!
Δεν ξέρω τι κούρσα τρέχετε, μάλλον αντοχής. Δεν είμαι στο νήμα, το επέλεξα να μείνω απλά θεατής. Βολική θέση δε λέω! Πριν απο λίγο άκουγα πολλά και διάφορα που πρέπει να καταγράψω. Σπάνια γράφω κατά παραγγελία. Αλλά ζώ για τις εξαιρέσεις. Τί να πείς; Ready-set-go!
Το πήρες πια απόφαση, η μοναξιά είναι το πεπρωμένο σου. Αφου δε μπόρεσες να έχεις αυτά που πόθησες στη ζωή σου. Κουραφέξαλα και μπουρμπούτσαλα!
Απλά δε θυμάσαι πως είναι να διεκδικείς για τον εαυτό σου. Όχι για τους άλλους, όχι για τα συγχαρητήρια, τα εύσημα, τις δάφνες, την υστεροφημία, την περηφάνια των άλλων, αλλά για τη ψυχούλα σου. Και απο ποιούς να διεκδικήσεις τη νίκη απο τις μάσκες που φοράς για να μπορείς να επιβιώνεις; Και ποιά νίκη θα μου πείς;
"Στέκομαι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και έχω τρομάξει. Ανεξέλεχτα και με καθυστέρηση μου έρχονται τα πράγματα, τα καλά πράγματα και αυτό με τρομάζει. Δεν έχω τον έλεγχο τους."
Αυτό είναι που σε έχει τρομάξει; Η έλλειψη ελέγχου πάνω στα πράγματα ή στον εαυτό σου; Η αλήθεια που παραδέχτηκες είναι οτι έχεις κλειδώσει συναισθήματα και πάνω απο όλα τον εαυτό σου. Ξεχασμένος εαυτός που έχει μείνει πίσω απο τον καθρέφτη στον αντικατοπτρισμό του οποίου πότε σε θαυμάζεις και πότε σε αποστρέφεσαι. "Ξέρω τι θέλω, ξέρω οτι θέλω να αρέσω, να με φλερτάρουν, να με ποθούν, να είμαι η μια και μοναδική και να μου το δείχνουν! Αλλά δεν πρέπει να με ερωτεύονται οι άλλοι τόσο δυνατά". Η εικόνα της αντίφασης που όλοι αγαπήσαμε!
Πάντα ζητάς την αλήθεια, στη δίνω όσο κι αν πονάει πότε εσένα, πότε εμένα.
Η αλήθεια είναι μια πολυτέλεια για λίγους...για δέκτες!
Όλα τα ακούω, όλα τα θυμάμαι και όλα είναι αλήθεια.
Σε λίγο λοιπόν, αν όχι ήδη, αντιμετωπίζεις τα φαντάσματα του παρελθόντος. Θα κοιμηθείτε και θα ξυπνήσετε μαζί. Θα τα πάρεις αγκαλιά, θα σε χαιδέψουν, θα δώσεις μια ευκαιρία και στο παρόν, τους χρώσταγες το ευχαριστώ για όσα ζήσατε, αλλά όχι και τη συγνώμη. Η πίκρα που έχει θρονιαστεί μέσα σου, είτε πήρε τη μορφή των δοκιμασιών της υγείας που έζησες, είτε της ανάρρωσης και της επανάκαμψης που για αυτή καθημερινά ευχαριστείς το θεό για τη δεύτερη ευκαιρία ζωής που σου έδωσε. Για αυτό την πίκρα μπορείς και την αναγνωρίζεις στα μάτια των άλλων! Αν και απο τότε έχεις αλλάξει, πίνεις για να ξεχάσεις πως ήσουν, έχεις σκληρύνει! Αλήθεια ή όχι το χάδι θα το δείξει αν θα σε απελευθερώσει ή θα σε αιχμαλωτίσει.
Το αστείο είναι οτι την απάντηση την ξέρουμε ήδη...Το μυαλό μπορεί να ωριμάζει, αλλά η καρδιά παραμένει ένα παιδί. Και τα παιδιά το μόνο που ξέρουν είναι να ικανοποιούν τις ανάγκες τους και να παίζουν!
Το θέμα είναι τι παιχνίδι; Κρυφτό, κυνηγητό, αμπάριζα, μήλα, gameboy?
Μου ζήτησες να σου αφιερώσω το κείμενο. Μα οτι έχεις εμπνέυσει είναι γραμμένο για σένα. Το θέμα είναι πότε θα βγείς απο το καβούκι σου και θα το καταλάβεις.
Το κείμενο + το videoclip αφιερωμένα σε εσένα τη χελώνα!
Εντολή επανεκκίνησης!
Οι αφέτες θα δώσουν το σύνθημα όπου να'ναι.
Στον πρώτο διάδρομο τρέχουν οι φόβοι, στο δεύτερο το παρελθόν, στο τρίτο οι εμμονές, στο τέταρτο το παρόν, στον πέμπτο οι νέες ευκαιρίες, στον έκτο εσύ!
Δεν ξέρω τι κούρσα τρέχετε, μάλλον αντοχής. Δεν είμαι στο νήμα, το επέλεξα να μείνω απλά θεατής. Βολική θέση δε λέω! Πριν απο λίγο άκουγα πολλά και διάφορα που πρέπει να καταγράψω. Σπάνια γράφω κατά παραγγελία. Αλλά ζώ για τις εξαιρέσεις. Τί να πείς; Ready-set-go!
Το πήρες πια απόφαση, η μοναξιά είναι το πεπρωμένο σου. Αφου δε μπόρεσες να έχεις αυτά που πόθησες στη ζωή σου. Κουραφέξαλα και μπουρμπούτσαλα!
Απλά δε θυμάσαι πως είναι να διεκδικείς για τον εαυτό σου. Όχι για τους άλλους, όχι για τα συγχαρητήρια, τα εύσημα, τις δάφνες, την υστεροφημία, την περηφάνια των άλλων, αλλά για τη ψυχούλα σου. Και απο ποιούς να διεκδικήσεις τη νίκη απο τις μάσκες που φοράς για να μπορείς να επιβιώνεις; Και ποιά νίκη θα μου πείς;
"Στέκομαι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και έχω τρομάξει. Ανεξέλεχτα και με καθυστέρηση μου έρχονται τα πράγματα, τα καλά πράγματα και αυτό με τρομάζει. Δεν έχω τον έλεγχο τους."
Αυτό είναι που σε έχει τρομάξει; Η έλλειψη ελέγχου πάνω στα πράγματα ή στον εαυτό σου; Η αλήθεια που παραδέχτηκες είναι οτι έχεις κλειδώσει συναισθήματα και πάνω απο όλα τον εαυτό σου. Ξεχασμένος εαυτός που έχει μείνει πίσω απο τον καθρέφτη στον αντικατοπτρισμό του οποίου πότε σε θαυμάζεις και πότε σε αποστρέφεσαι. "Ξέρω τι θέλω, ξέρω οτι θέλω να αρέσω, να με φλερτάρουν, να με ποθούν, να είμαι η μια και μοναδική και να μου το δείχνουν! Αλλά δεν πρέπει να με ερωτεύονται οι άλλοι τόσο δυνατά". Η εικόνα της αντίφασης που όλοι αγαπήσαμε!
Πάντα ζητάς την αλήθεια, στη δίνω όσο κι αν πονάει πότε εσένα, πότε εμένα.
Η αλήθεια είναι μια πολυτέλεια για λίγους...για δέκτες!
Όλα τα ακούω, όλα τα θυμάμαι και όλα είναι αλήθεια.
Σε λίγο λοιπόν, αν όχι ήδη, αντιμετωπίζεις τα φαντάσματα του παρελθόντος. Θα κοιμηθείτε και θα ξυπνήσετε μαζί. Θα τα πάρεις αγκαλιά, θα σε χαιδέψουν, θα δώσεις μια ευκαιρία και στο παρόν, τους χρώσταγες το ευχαριστώ για όσα ζήσατε, αλλά όχι και τη συγνώμη. Η πίκρα που έχει θρονιαστεί μέσα σου, είτε πήρε τη μορφή των δοκιμασιών της υγείας που έζησες, είτε της ανάρρωσης και της επανάκαμψης που για αυτή καθημερινά ευχαριστείς το θεό για τη δεύτερη ευκαιρία ζωής που σου έδωσε. Για αυτό την πίκρα μπορείς και την αναγνωρίζεις στα μάτια των άλλων! Αν και απο τότε έχεις αλλάξει, πίνεις για να ξεχάσεις πως ήσουν, έχεις σκληρύνει! Αλήθεια ή όχι το χάδι θα το δείξει αν θα σε απελευθερώσει ή θα σε αιχμαλωτίσει.
Το αστείο είναι οτι την απάντηση την ξέρουμε ήδη...Το μυαλό μπορεί να ωριμάζει, αλλά η καρδιά παραμένει ένα παιδί. Και τα παιδιά το μόνο που ξέρουν είναι να ικανοποιούν τις ανάγκες τους και να παίζουν!
Το θέμα είναι τι παιχνίδι; Κρυφτό, κυνηγητό, αμπάριζα, μήλα, gameboy?
Μου ζήτησες να σου αφιερώσω το κείμενο. Μα οτι έχεις εμπνέυσει είναι γραμμένο για σένα. Το θέμα είναι πότε θα βγείς απο το καβούκι σου και θα το καταλάβεις.
Το κείμενο + το videoclip αφιερωμένα σε εσένα τη χελώνα!
Σχόλια