Σε αναζήτηση
Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει πριν την αντίληψη του κάθε αυτού ταξιδιού. Η φλόγα τρέμοπαιζε από τα Κεριά του Καβάφη. Το ταξίδι έχει σκοπό το ίδιο το ταξίδι. Το γεμίζεις με τους ίδιους ή άλλους νοηματοδότες στόχους και αποσκευές που γυρνάνε στον ιμάντα των σκέψεων σου. Κάνεις πλάνα και αεροπλάνα για το αύριο. Και ας γνωρίζεις βαθιά μέσα σου, ότι το μόνο που έχεις και σίγουρα δε διαφεντεύεις, είναι το σήμερα. Και για αυτό, όχι δε μπορείς να είσαι σίγουρος. Για αυτό τα αεροπλάνα και οι βάρκες παραμένουν από χαρτί... Για ποιου τη χάρη τα μεν τα πετάς σα σαΐτες και τα δε τα κρατάς στη στεριά για να μη βουλιάξουν; Ενδιάμεσα κάνεις πλάκα σαν άλλος τηνιακός μάστορας και χτίζεις σχέσεις. Άλλες ζωής, άλλες άνευ ουσίας σε δουλειά να βρισκόμαστε και να καλοπερνάμε. Άλλες πήλινες, άλλες γυάλινες, άλλες της πλάκας και άλλες με υλικά ονείρων και πέπλων και κλωστών από κουβαρίστρες που ξεκινούν από τόσο μακριά που η ρόκα που τις γύριζε δε φαίνεται στον ορίζοντα. Και τρέμεις στην ιδέα ότι υπάρχει περίπτωση να κοπούν.
Και εσύ ο κάθε εσύ πρέπει να θυμηθείς όσα ξέχασες στα πρώτα χρόνια της ύπαρξης σου, όταν στο βασίλειο των αισθήσεων κυριαρχούσε η απορρόφηση του σφουγγαριού. Με το ίδιο σφουγγάρι πάνω στο μαυροπίνακα έσβησες τα ίχνη της κιμωλίας και έγραψες τους κανόνες που θα καθόριζαν το πλαίσιο των επερχόμενων αντιλήψεων.
Κανένας δεν κουβαλά έναν σταυρό που δε μπορεί να υποφέρει, όπως μας τα' παν κι άλλοι. Η κατανομή έχει γίνει με αυτή τη λογική. Υποτίθεται! Τα έρμα δε τα φυλάει ο φόβος. Η ισορροπία εξασφαλίζεται από το μοίρασμα. Έτσι προκύπτει η αναζήτηση.
Ο άγνωστος λόγος, ο άγνωστος χ στην ουσία δεν είναι ο συνοδοιπόρος, αλλά εσύ που είσαι αυτός ο ίδιος σου ο εαυτός. Εκείνος ή εκείνη "λειτουργεί" λίγο ως πολύ σα τον προβολέα που φωτίζει μέσα σου πτυχές που δεν είχες φανταστεί. Εμπνέει το καλύτερο σου είναι και με λίγη τύχη και για όσο τύχει το φροντίζει. Ακριβώς όπως ο κηπουρός το περιποιείται και το βοηθά να μπουμπουκιάσει, να ανθίσει μακριά από τα ζιζάνια, να ευωδιάσει και να μοσχοβολήσει ο τόπος. Και μετά; Κόβεται ή μαραίνεται... Οι ρόλοι αλλάζουν και εξασφαλίζεται η συνέχεια.
Αλήθεια πόσα μονοπάτια, πόσους δρόμους πήρες και άφησες! Το μετάνιωσες; Άλλαξες πορεία ή έμεινες με την απορία; Πώς θα ήταν αν είχα πάρει άλλο δρόμο, αν είχα κάνει άλλη επιλογή; Άνοιξες τον χάρτη ή χρησιμοποίησες το gps; Πήρες οδηγίες; Το τιμόνι το κρατάς σφιχτά ή αφηρημένα;
https://www.youtube.com/watch?v=WUsQbri9yaI&list=PLD3Q23e-MlXkX13UIJpKCliT1lEvZmVk4&index=48
Και εσύ ο κάθε εσύ πρέπει να θυμηθείς όσα ξέχασες στα πρώτα χρόνια της ύπαρξης σου, όταν στο βασίλειο των αισθήσεων κυριαρχούσε η απορρόφηση του σφουγγαριού. Με το ίδιο σφουγγάρι πάνω στο μαυροπίνακα έσβησες τα ίχνη της κιμωλίας και έγραψες τους κανόνες που θα καθόριζαν το πλαίσιο των επερχόμενων αντιλήψεων.
Κανένας δεν κουβαλά έναν σταυρό που δε μπορεί να υποφέρει, όπως μας τα' παν κι άλλοι. Η κατανομή έχει γίνει με αυτή τη λογική. Υποτίθεται! Τα έρμα δε τα φυλάει ο φόβος. Η ισορροπία εξασφαλίζεται από το μοίρασμα. Έτσι προκύπτει η αναζήτηση.
Ο άγνωστος λόγος, ο άγνωστος χ στην ουσία δεν είναι ο συνοδοιπόρος, αλλά εσύ που είσαι αυτός ο ίδιος σου ο εαυτός. Εκείνος ή εκείνη "λειτουργεί" λίγο ως πολύ σα τον προβολέα που φωτίζει μέσα σου πτυχές που δεν είχες φανταστεί. Εμπνέει το καλύτερο σου είναι και με λίγη τύχη και για όσο τύχει το φροντίζει. Ακριβώς όπως ο κηπουρός το περιποιείται και το βοηθά να μπουμπουκιάσει, να ανθίσει μακριά από τα ζιζάνια, να ευωδιάσει και να μοσχοβολήσει ο τόπος. Και μετά; Κόβεται ή μαραίνεται... Οι ρόλοι αλλάζουν και εξασφαλίζεται η συνέχεια.
Αλήθεια πόσα μονοπάτια, πόσους δρόμους πήρες και άφησες! Το μετάνιωσες; Άλλαξες πορεία ή έμεινες με την απορία; Πώς θα ήταν αν είχα πάρει άλλο δρόμο, αν είχα κάνει άλλη επιλογή; Άνοιξες τον χάρτη ή χρησιμοποίησες το gps; Πήρες οδηγίες; Το τιμόνι το κρατάς σφιχτά ή αφηρημένα;
https://www.youtube.com/watch?v=WUsQbri9yaI&list=PLD3Q23e-MlXkX13UIJpKCliT1lEvZmVk4&index=48
Σχόλια