Του ενθουσιασμού το ανάγνωσμα
Καθώς φτάνει το τέλος της αρχής, ή αρχή του τέλους, βρίσκει κανείς τη συνέχεια. Αλλιώς επέρχεται ο εγκλωβισμός και η ασυνέχεια. Συμπεράσματα κορωνοϊού και της δώθε ή δήθεν προσαρμογής.
Bucket List
Δύο από τους άνδρες της ζωής μου πρόσφατα μου κοινοποίησαν την ιδέα τους της λίστας επιθυμιών τους. Δε μου είπαν ποιες είναι αυτές συγκεκριμένα, αλλά ότι θα ήθελαν να τις εκπληρώσουν πριν σημάνει εκείνη η άλλη ώρα. Και έτσι ξεκίνησαν και ανέβηκαν στο βουνό. Τον Όλυμπο για να είμαι πιο σαφής. Πατέρας και γιός μοιράστηκαν την εμπειρία του να ανεβαίνουν βήμα βήμα στην κορυφή του, τον Μύτικα. Με την πεζοπορία δεν είχαν ξανά ασχοληθεί, σε αντίθεση με εμένα πάλι, που μου αρέσει να πειραματίζομαι με διάφορα. Μου έκανε κατάπληξη το γεγονός ότι ξεκίνησαν μια τέτοια εμπειρία. Όχι το από κοινού τόσο, πάντα μοιράζονται στόχους και όνειρα, όσο ο τρελός ενθουσιασμός. Ειλικρινά χάρηκα να βλέπω τις φωτογραφίες με τα χαμόγελα της απόλυτης ικανοποίησης αποτυπωμένα στα πρόσωπά τους. Και να ακούω το πόσο εντυπωσιακά δύσκολο και επικίνδυνο ήταν αυτό τους το εγχείρημα. Όχι ότι δεν ήταν, αλλά αυτή η σάλτσα είναι μάλλον οικογενειακό μας χάρισμα... πατρική κληρονομιά! Να σου διηγείτο ανέκδοτο ή ευτράπελο περιστατικό ο μπαμπάς, να μη σου μείνει άντερο, ούτε καν βασιλικό!
Ναι λοιπόν, αυτό που δε με ξένισε αλλά με εντυπωσίασε ήταν αυτό ακριβώς που καπελώνεται καθημερινά! Ο ενθουσιασμός που σα λέξη στηρίζεται στο θεό και την ουσία που προσβάλλεται και δοκιμάζεται μέσα και έξω μας σε κάθε μας ενέργεια. Και σκεφτόμουν με όλα αυτά, τι μου έχει λείψει περισσότερο με τον κορωνοϊό; Τα ταξίδια, το χαμόγελο και η απενοχοποιημένη επαφή. Το άγγιγμα του ενθουσιασμού!
Συνέπεια της αλγοριθμισμένης πληροφόρησης με την οποία κατακλυζόμαστε και δεν προλαβαίνουμε να αξιολογήσουμε σε σωστή βάση. Με αποτέλεσμα, να την εκτιμούμε ως γνώση. Αλλά φευ δεν είναι, παρά σποραδική ενημέρωση και κατευθυνόμενη επιβεβαίωση των απόψεων μας αποτελεί, που αποσκοπεί στον έλεγχο και τον φόβο. Πως πλασάρεται και τι μπροστά στα μάτια μας και που το μυαλό μας λόγω της ποσότητας και της ταχύτητας δεν έχει την πολυτέλεια να επεξεργαστεί. Ποιος το αποφασίζει και γιατί;
Και ετυμολογικά να το προσεγγίσουμε, ο αλγόριθμος δεν έχει να κάνει με τον αριθμό, αλλά με βάση τα μεσαιωνικά λατινικά που αναφέρονταν στην περιοχή της καταγωγής Karazm, στη συγκεκριμένη περίπτωση του Πέρση μαθηματικού που τον πρώτο ανέπτυξε. Και δε συσχετίζεται με τον πόνο, αλλά με την αίσθηση του κρύου. Και οι αριθμοί είναι ψυχροί και εκεί βασίζεται η ψυχρή λογική. Αυτή που θέλει το κέρδος πάση θυσία. Οι αριθμοί αποτελούν το πρώτο τεχνολογικό θεμέλιο, αφού η γλώσσα του βασίζεται στο δυαδικό τύπο. Αυτό ενέχει κινδύνους μεροληψίας και ηθικά διλήμματα που στην εποχή που ζούμε είναι περιττά σαν κάποιους αριθμούς! Και στο βωμό του κέρδους, με αυτή τη λογική και κάποιους ανθρώπους...
Η διαφορετική προσέγγιση, θέλει να μη μπαίνουμε στη διαδικασία της κατανόησης της αντίθεσης και της αντίστασης. Μια αντίθεση που αφορά στην αντίφαση της υπαρξιακής μας αγωνίας. Της ιδέας της άλλης άποψης. Τι είναι αυτό που καθορίζει ότι η ζωή κάποιου σε σύγκριση με τη ζωή κάποιου άλλου έχει περισσότερη αξία και βαρύτητα; Η κοινωνική συμβολή; Με ποια βάση αξιολόγησης, αυτή της κοινωνικής συνοχής; Ναι στην εποχή της υπεραπλούστευσης και της εξατομίκευσης! Σωστά;
https://www.youtube.com/watch?v=Uf6ViwumljY (This song was composed by Henry Purcell in 1691. It is part of the semi-opera "King Arthur")
Και πριν αλλέκτωρ λαλήσει τρις, η απάντηση μου ήρθε το απόγευμα από δυο ζευγάρια παιδικά μάτια. Ήρθε η μικρή να πουλήσει τριαντάφυλλα. Της πιάσαμε την κουβέντα, την ρωτήσαμε όνομα, ηλικία, πού πάει σχολείο. Από κοντά ήρθε και η μικρή της αδελφή, υποτίθεται. Δεν έμοιαζαν καθόλου και διέφεραν και στο χρώμα της επιδερμίδας. Η Κατερίνα που ήταν μικρότερη έδινε πιο εύκολα τις απαντήσεις από την Μαρία που αν και πιο μεγάλη ήταν πιο ντροπαλή. Καταλάβαινες ποιο παιδί έχει προσαρμοστεί στα δεδομένα του ψέματος και ποιο όχι. Η Μαρία ζήτησε ένα ευρώ και η Κατερίνα από δύο. Όταν δώσαμε στη Μαρία τα δύο ευρώ επέμενε να αφήσει το λουλούδι. Της είπαμε καλύτερα να το πάρει, για να μη της τα μετρήσουν και της ζητήσουν τα λεφτά. Με κατεβασμένα μάτια απομακρύνθηκε λέγοντας κάτι ακατάληπτο στην Κατερίνα σε τσιγγάνικη διάλεκτο. Τις παρακολούθησα καθώς απομακρύνονταν και σχολίασα, αν είναι αδερφές εμένα να μου τρυπήσεις τη μύτη. Η βλοσυρή ματιά της Κατερίνας συναντήθηκε με τη δικιά μου και με αγανακτισμένη φωνή μου είπε μα σου λέω είμαστε αδερφές! Σήκωσα τους ώμους του στυλ, ότι πεις και όπως αισθάνεσαι. Μόλις δέκα λεπτά πρέπει να είχαν περάσει, όταν ξαναήρθαν στο τραπέζι μας και η Μαρία, μου έδειξε τα φυστίκια που αγόρασε με το ένα ευρώ και στο άλλο χέρι το άλλο ευρώ της Κατερίνας και μου είπε, σου είπα ότι θα τα μοιραστούμε, δε στο είπα; Δεν είχα καμία αμφιβολία της απάντησα, μου αρκεί να τα χαίρεστε εσείς. Και έτσι απλά έλαμψε το πρόσωπό της και έφυγαν τραγουδώντας και χορεύοντας μέσα στον ενθουσιασμό!
(Sa me amala oro khelena
oro khelena, dive kerena
sa o Roma daje
sa o Roma babo babo
sa o Roma o daje
Sa o Roma babo babo
Ederlezi, Ederlezi
sa o Roma daje
Sa o Roma babo, e bakren chinen
a me, chorro, dural beshava
Romano dive, amaro dive
Amaro dive, Ederlezi
E devado babo, amenge bakro
Sa o Roma babo, e bakren chinen
Sa o Roma babo babo
sa o Roma o daje
sa o Roma babo babo
Ederlezi, Ederlezi
sa o Roma daje)
Σχόλια