Ανοιγόκλειστα

 

Ακίνητος! Ποιος είσαι; Πες το παρασύνθημα: Τα μέσα-έξω.

Στα πρόθυρα όχι μιας καταστροφής, ούτε μιας επανάληψης, αλλά μιας νέας πρόκλησης. Τί μένει σταθερό και τι είναι πραγματικό; Καμπανάκια χτύπησαν, https://www.youtube.com/watch?v=IQA1xte1AH8, τα χλευάσαμε και τα αγνοήσαμε στο βωμό του γνώριμου και της πεπατημένης.  Και αν δε το κάναμε εμείς οι ίδιοι, το επιτρέψαμε. 

Αλλά στην ουσία είναι θέμα επιλογής και οπτικής. Μπορεί να δει κανείς όχι το ποτήρι μισό γεμάτο ή μισό άδειο, αλλά την ευκαιρία να ρίξει μέσα του δηλητήριο ή νάμα, ή νερό πηγής. Άλλοι υπακούν σε μέτρα και είναι κλεισμένοι  στα σπίτια τους και άλλοι, που τους αφήνουν όχι ήσυχους, αλλά έκθετους, διαφωνούν δε φορούν μάσκες και αισθάνονται ότι στερούνται ελευθεριών και είναι στο έλεος και εγκλωβισμένοι από αρχές που δεν εκτιμούν.  

Ενώ το περιβάλλον μας δείχνει το δρόμο και τις λύσεις, μας δείχνει πως στην παύση, συνέχισε να υπάρχει χωρίς τη δικιά μας όχι συμβολή, αλλά παρεμβολή. Και κάποιοι το μόνο που καταλάβαμε είναι τα σχέδια που αναβάλαμε. Να ζήσουμε το σήμερα δεν προλάβαμε... ή μήπως όχι; https://www.youtube.com/watch?v=TasClnikg0o Αλλά οι κραυγές συνεχίζονται να χαρακτηρίζονται νέα και ενημέρωση. Το μάσημα της τσίχλας και το κόστος του να εξακολουθείς να να θεωρείσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού με στόχο το κέρδος. Πάση θυσία! Και περιορίζονται τα πολιτιστικά δρώμενα, ακυρώνονται. Χειμερινή ισημερία και αγωνία. Ο κυνισμός θέλει ο υπερπληθισμός να καταπολεμάται κάπως έτσι. Αίμα στο ψέμα. Και ο άνθρωπος ξεδίνει όταν βγαίνει, μια ζωή που του μένει. Και ψηφίζει το μη χείρον βέλτιστο, γιατί αυτές είναι οι επιλογές. Και η ζωή συνεχίζεται. Το πώς και για πόσο παράγοντες δευτερεύοντες.

Τα κύματα της θάλασσας συνεχίζουν να καταλαγιάζουν στην ακτή. Ο ήλιος που ξεφεύγει από τα σύννεφα την κάνει να λαμπυρίζει. Σε κάποιον θα χαρίσει έμπνευση τόσο η αέναη ενέργεια και κίνηση της, όσο και η αίσθηση του να είσαι μέρος της μηχανής και να υφίστασαι τις συνέπειες. Μετά ίσως έρθει η βροχή. Αλλά όπως και να επιλέγει να ζει κανείς στο σήμερα και τι κρατάει και τι αφήνει πίσω του και μέσα του, το σώμα είναι ένα φόρεμα και η ψυχή δε το προβάρει, το φορά και πορεύεται ή όπως όπως, ή όπως καταλαβαίνει, αισθάνεται και νιώθει. Αισιοδοξώ το χρόνο και δε τον περνάω απλά από μέσα και πάνω μου. Κάθε τώρα είναι δώρο. Κάθε ώρα είναι το δώρο του τώρα. Κάθε στιγμή είναι εσύ!   https://www.youtube.com/watch?v=wfJVAoTE2PI