Η απουσία της φαντασίας

Ακολούθησα αντίστροφα την πορεία της σταγόνας. Δεν είχε όνομα. Δεν είχε επιρροές. Ακολουθούσε μια πορεία. Δε χρειαζόταν να βλέπει που πήγαινε. Ακολουθούσε νόμους που αγνοούσε. Άφησε πίσω της τη σκιά της διαδρομής της.  Μια σκιά φωτεινή παραδόξως! 

Μια γλυκιά βραδιά σαν αυτή του Οκτώβρη με ένα φεγγάρι κρεμασμένη φέτα πεπονιού  να στέκεται πάνω από τη δευτέρας μεραρχίας, σα σε σκηνικό του Τσαρούχη. Και να σκέφτομαι σε μια γωνία λίγο πιο κάτω ήταν το σπίτι του. Πόσοι προσπερνάνε τις μνήμες και πόσοι στέκονται και αναπολούν; Τη σημασία και το νόημα τους. Από το ραδιόφωνο ακούγεται το δεύτερο πρόγραμμα που μεταδίδει τον Επιτάφιο σε στίχους του Ρίτσου και μουσική του Θεοδωράκη. Λυπάμαι και χαίρομαι ταυτόχρονα. Λυπάμαι που η αξεπέραστη τους ερμηνεία εξακολουθεί να μένει ανέκδοτη και χαίρομαι που ένας σημαντικός φάρος του πολιτισμού αναγνωρίζεται εν ζωή και όχι όπως γίνεται συνήθως μετά. 

https://www.youtube.com/watch?v=iWRePrONnvI
Ο θάνατος είναι το απόλυτο μέτρο της ισότητας. Δεν έχει σημασία τι έκανες σε αυτή τη ζωή, αν ήσουν φτωχός ή πλούσιος, φονιάς ή ήρωας, επώνυμος ή ανώνυμος, όταν έρχεται η ώρα σου, το ραντεβού αυτό, όσο κι αν θες δε το χάνεις, όπου κι αν πας σε βρίσκει. 'Η μήπως όχι;

Δε γνωρίζω αν ισχύει αυτή η αντίληψη, ότι ο άνθρωπος είναι πόνος και αυτό είναι το παρόν και η χαρά του. Ξέρω ότι υπό κανονικές συνθήκες για να έρθει κάποιος στη ζωή, η μάνα του πονάει και κλαίει. Και ότι αυτό το κλάμα το διαδέχεται η απεριόριστη χαρά. Αν όλα έχουν πάει κατ' ευχή. Στα γόνατα πέφτει κανείς μπροστά σε αυτό το θαύμα. Σταγόνες πέφτουν τα δάκρυα. 

Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν θα αντιπαρατεθώ στη θεώρηση αυτή του θανάτου, γιατί θεωρώ ότι η φαντασία είναι το σίδερο και το αμόνι της ισότητας. Η φαντασία είναι αυτή που δίνει φτερά στη ψυχή για να διεκδικήσει την πραγματοποίηση των ονείρων και των φιλοδοξιών. Η φαντασία που μπορεί να πάρει υπόσταση καλλιτεχνική, όσο και πολιτική. Αμφιβάλω αν ποτέ αλλιώς πυροδοτήθηκαν οι αλλαγές των καιρών.  

Ίσως για αυτό υπονομεύεται και καταδιώκεται τόσο πολύ στις μέρες μας από μια καθολική  αχάιδευτη και βίαιη κακογουστιά, που τείνει να γίνει  συνήθεια και νόρμα.

Και δυστυχώς όχι αυτή η Νόρμα https://www.youtube.com/watch?v=TYl8GRJGnBY