Η εσχάτη και η Εκάτη

Για ποιά εσχάτη μιλάς;

Ποινή; Προδοσία; Ή τόπο, ξερότοπο για την ακρίβεια καθορισμένος από το ηφαίστειο που κοιμάται; Και αν δεν είναι τόσο κοντινός τόπος όπως η Σαντορίνη, αλλά ένας μακρινός που χάνεται στους χρόνους του Αλέξανδρου του μεγάλου ήλιου και παιδιού; Αν είναι ο πρώτος τόπος αλληλεπίδρασης κουλτούρας και διαφορετικών πολιτισμών που άνοιξαν τις προϋποθέσεις για το Δρόμο του Μεταξιού, που αργά ή γρήγορα αποτελεί ένα νέο τόπο εχθροπραξιών. Η γη όταν ποτιστεί μια φορά από αίμα, διψάει και πάλι για το νέο! Αλλά φταίει η γη;

Και ερχόμαστε στη θεά με τα τρία κεφάλια, που όριζε στα τρίστρατα τη γη, τη θάλασσα και τον ουρανό. Κάθε κεφάλι είχε και τις δικές του έννοιες! Όπως η δικαιοσύνη, ο πόλεμος, το κυνήγι, το ψάρεμα, Το μόνο που τα ένωνε ήταν η τέχνη της ως θεάς, αυτή η μαγική τέχνη. Δεν ήταν τυχαίο άλλωστε, ότι βοηθούσε τους ολύμπιους θεούς όπως για παράδειγμα τη Δήμητρα στον εντοπισμό της Περσεφόνης, που αλλού στον κάτω κόσμο.  Αυτόπτης μάρτυρας μου ο Ήλιος! Περσεφόνη και Εκάτη έγιναν αχώριστες στο χρόνο που περνούσε η πρώτη στο βασίλειο του Άδη. Οι πυρσοί της φώτισαν το υποχθόνιο σκοτάδι και στην περίπτωση του Ορφέα. Όχι τυχαία, αλλά καθόλα μοιραία. Τα ορφικά, τα ελευσίνια μυστήρια και τα καβείρια. Η σχέση με την Άρτεμη κατά τον Έφεσσο, αποδόθηκε σε μία παρεξήγηση, αλλά αυτό δε της στέρησε την ανέγερση του αγάλματος της στον αντίστοιχο ναό της θεάς στην Έφεσσο.

https://www.youtube.com/watch?v=VrK8rsE5s8Q 

Εκάτη , αυτή που φωτίζει από μακριά, απομακρυσμένη, αρχικά η μονοπρόσωπη και μετά τριπρόσωπη θεά, το μοναχοπαίδι Τιτάνων κατά κάποιους. Τα λίγα κείμενα που έχουν μείνει από τον Ησίοδο, τον Αισχύλο και τους άλλους αρχαίους συγγραφείς πότε τη δείχνουν ως Άρτεμη, πότε της δίνουν άλλες υποστάσεις θεϊκών ιδιοτήτων. Ο Παυσανίας ήταν από τους πρώτους που αναφέρθηκε στο τρισυπόστατο των βασιλείων της: Σελήνη στον ουρανό. Αρτέμη στη γη, Εκάτη-Περσεφόνη στον Άδη.  Από Άγγελος σε Εκάτη. Η προστάτιδα των νεκρών γιατί τέτοια είχε οικειότητα με τη γέννηση και το θάνατο. Ας μη ξεχνάμε τα μέρη που κατέφυγε για να σωθεί με βάση τη μυθολογία αρχικά ήταν στο σπίτι μιας ετοιμόγεννης και μετά στο σπίτι ενός νεκρού. Μέχρι να τη σώσει ο Δίας βεβαίως. Φερόταν σα το αλληλοσυμπληρωματικό του Ερμή, μια που ήταν η κυρία των ψυχών και η πορεία που ακολουθούσε ήταν η αντίστροφη του αγγελιοφόρου των θεών: Κάτω Κόσμος, Γη, Όλυμπος. Αλλά και από τον Κρόνο η ανάθεση του ρόλου του βάρους της τροφού των νέων. Αλλά και στα σπίτια λατρευόταν προκειμένου να φεύγει το κακό και ας μην ήταν Ολύμπια θεά, αλλά υποχθόνια και παρεξηγημένη, με βάση την ιστορία ή θεολογία που γράφουν οι νικητές ή μετέπειτα κρατούντες. Η γέννηση, η καταστροφή και η επαναγέννηση.  Όπως κι αν έχει, είναι ο δρόμος της αναζήτησης της ψυχής για το Θείο με  όλα της τα σύμβολα το κλειδί, το σανδάλι, το ξίφος, το μαύρο σκύλο, το μπαρμπούνι, το στρόφαλο. Και οι τρείς υποστάσεις της αφορούν στην αλλαγή του τρόπου ύπαρξης. Η Εκάτη η θεά της μαγείας, παράλληλα η συνοδοιπόρος, η σωτήρας. Η θεά της σελήνης, η κόρη, η νύμφη και η μητέρα. Όλες οι όψεις της ίδιας ύπαρξης, αλλά μέσα από τις μεταμορφώσεις της.

Τα εκάτεια, τα έγκατα και τα έσχατα.

https://www.youtube.com/watch?v=qCeyNtVpjjo