#kaizhsanaytoikalakaiemeiskalytera!

 

Η ροή των πραγμάτων είναι αδιάκοπη, κανείς δε μπορεί να τη σταματήσει. Κανείς δε μπορεί στην πράξη να είναι προετοιμασμένος επαρκώς για ότι ακολουθεί. Όσο και αν παρακολουθεί τα γεγονότα, πάντα θα είναι ένα βήμα πίσω τους, στο παρόν. Και αν στο τώρα δε νιώθει τη ροή της ενέργειας, τότε δε μένει στον άσσο, αλλά στο δύο και άσσο. Τη χειρότερη ζαριά!

Το δικαίωμα απορρέει από τις διεκδικήσεις και όχι από τις κατακτήσεις. Όταν η προσοχή στρέφεται σε εκείνες, επέρχεται ο αποπροσανατολισμός. Η απορία των επιλογών. Τί να κάνω; Τί και πως να διαλέξω; Οι πολλές επιλογές ισοδυναμούν με μπερδεμένο κουβάρι. Το μέσα κουβάρι, που επειδή υπάρχει μέσα αντανακλάται και έξω και αργά ή γρήγορα, ανάλογα με την περίπτωση και την περίσταση μπορεί να μετατραπεί σε ζωντανό κουφάρι! Άντε μετά να το ξεμπερδέψεις ή να το αναστήσεις! Το τραγικό λάθος είναι να πιστεύεις ότι μπορείς να το κάνεις. Δεν υπάρχει περίπτωση. Το πιθανότερο είναι  να κάνεις ή μια τρύπα στο νερό σαν βότσαλο, ή στην καρδιά σου γιατί ουσιαστικά ενεργείς εις βάρος σου. Ή προβολή των δικών σου θεμάτων στους απέναντι σου. Και αυτό γιατί πιο εύκολα δεχόμαστε να τα κοιτάμε σα προβλήματα των άλλων, παρά σα δικά μας. Αλλιώς είναι σα να αποδεχόμαστε ότι εμείς είμαστε αυτοί  οι αλίμονο προβληματικοί ή πιο δόκιμα αδύναμοι. Και πόσοι από εμάς είναι σε θέση να το παραδέχονται και να ζητάνε βοήθεια; Οι λύσεις είναι μέσα μας. Αλλά αν μπαίνουμε στη διαδικασία να τις αναδείξουμε εξαρτάται κατά μεγάλο βαθμό από την προσοχή που δίνουμε στην ενέργεια μας. Γιατί η αφοσίωση, όπως αλλιώς ερμηνεύεται η προσοχή, ακολουθεί την ενέργεια και τη ροή της.

Ας ανατρέξουμε κι άλλη φορά στη φυσική ερμηνεία της δυναμικής ενέργειας και του τύπου της, 

ισοδυναμεί με τη δύναμη που ασκεί το πεδίο στο σώμα και την απόσταση από το σημείο με μηδενική αντίστοιχη ενέργεια. Λοιπόν, η επιλογή του πεδίου είναι καίρια. Γιατί πεδίο μάχης μπορεί να αποτελεί ένα κάστρο, όπως και ένα άστρο.  Όσο ακριβώς σημαντική κρίνεται και η απόσταση! Έτσι, αν κάποιος προτιμά να μη τον πάρουν τα σκάγια ενός δράματος που εξελίσσεται όχι απλά ερήμην του, αλλά δε τον αφορά, απλά μένει παρακείμενος. Αλλιώς ψάχνει για άλλους τύπους, άλλες ενέργειες, άλλα φρούτα, άλλες πράξεις και άλλες θεωρίες. 

Όπως για παράδειγμα η θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Αλβέρτου,    που εξαρτάται από τα συστήματα αναφοράς μεν, αλλά το σίγουρο της εναλλασσόμενης  ισοδυναμίας ενέργειας με τη μάζα σε συνάρτηση με τη ταχύτητα του φωτός τετραγωνισμένη και όχι σε τρίγωνο όπως εκείνο των Βερμούδων, ή άλλων πιο κοντινών τριγώνων, που τα μέλη τους περιμένουν να ακούσουν ή να πουν τα κάλαντα, ανάλογα με τα τάλαντα! Και όλα αυτά να αποσκοπούν από ένα απειροελάχιστο τμήμα ύλης-μάζας όπως η ψυχή να πάρεις και να δώσεις απίστευτη ενέργεια των υποκείμενων αλυσιδωτών αντιδράσεων. Αλλά για να επιτελεστεί το ανάλογο "θαύμα", χρειάζεται ειλικρινής επικοινωνία αμφίδρομη και αμφίπλευρη. Και όμως οι σκοποί δεν εξαρτώνται και δεν εξυπηρετούνται από τα μέσα, που δεν αγιάζουν. Το μέσα, η ουσία εντοπίζεται στο φτερό της πεταλούδας και όχι στον ιστό της αράχνης.

 Χαΐνηδες - Κωσταντής Πιστιόλης - Πεταλούδα - Φρίντριχ Νίτσε - Official Audio Release - YouTube

Μου αρέσουν οι διορθωμένες φωτογραφίες, κυρίως οι μεταβολές τους και οι δεύτερες όχι ευκαιρίες, αλλά αποδόσεις τους. Γιατί αυτές είναι πιο προσεγμένες και όχι βιαστικές, χωρίς να ενέχουν δικαιώματα. Φαίνεται ότι είσαι σε επαγρύπνηση καθώς βάζεις μεράκι και δίνεις προσοχή, εκεί που αρχικά δε στάθηκες και δεν επένδυσες χωρίς τον πραγματικό λόγο, που να παραδέχεσαι τουλάχιστον. Πρωτίστως στον εαυτό σου. Κυρίως δεν καθιστούν ένοχο το δικαίωμα και το αίσθημα. Για παράδειγμα, στη φωτογραφία που προηγείται, προσωπικά θα αφαιρούσα το άρθρο και θα μετέτρεπα το νόημα αντίστοιχα σε "Ερωτοτροπείτε με ευφυία" για να μη γράψω με φαντασία και το τερματίσουμε σχετικώς ή αν προτιμάτε εντελώς. 

(Δια)γράφοντας αλλιώς...του φεγγαριού απέναντι, πείτε του πως να το δω, περιμένω. Να έρθει να με βρεί στην παραλία, που τώρα μετά τη δύση αράζω. Τα χρώματα του ουρανου, ο νανουριστικός ήχος της θάλασσας με ηρεμούν. Και με τέτοιους όρους  βρίσκω τα περιθώρια. Ανοίγουν μάτια και ψυχές στην πιθανότητα και το δικαίωμα της φαντασίας και γιατί όχι στην ενέργεια του λάθους, του ύψους και του βάθους, χωρίς φόβο να αφεθούν στη δίνη της αδυναμίας. Οπότε πείτε της πανσελήνου πως μας (τα) ζάλισε και πια δε την περιμένω! Την ζώ δίπλα στο κύμα.

 Εμπιστεύομαι τη ροή της ενέργειας σε όλα τα επίπεδα και τις διαστάσεις. Αφήνω πίσω και προσπερνώ το περιεχόμενο σκοτάδι και το απατηλό φως του φεγγαριού. Τα μυστικά που κρύβει, οδηγούν σε σχέσεις αλληλεξάρτησης που δε με καλύπτουν. Δεν καταλήγουν στην ανάπτυξη και την αφθονία που επιθυμώ να ξεχειλίζει το ποτήρι της αγάπης το οποίο θέλω να μοιράζομαι και να πίνω. Πού θα μου πάει, Holly grail θα σε βρω,  όπου και αν με πας. Στο φως του πιο εκτυφλωτικού ήλιου, του πιο κόκκινου του ξημερώματος που θα του παραχωρήσεις τη θέση σου φεγγαράκι και θα ανοίγεται μπροστά μου.   

HAUSER - Medley In Love - YouTube