Τα λύτρα του ελαφιού

 Στη σκούρα λίμνη του ουρανού ξεπρόβαλλε χθές το φωτεινότερο ολόγιομο φεγγάρι του χρόνου. Η φωτεινότητα του αποδίδεται στο γεγονός της μικρότερης απόστασης απο τη Γη. Η ονομασία του ως του ελαφιού, αποδίδεται στο ότι φυτρώνουν τα κέρατα του τέτοιο καιρό. Όχι της πανσελήνου, αλλά του ζώου. Ποιος άλλωστε θα μπορούσε να κερατώσει το φεγγάρι; Και ποιον θα έπρεπε να πάρει κανείς τηλέφωνο σε τέτοια περίπτωση άραγε; 

https://youtu.be/lbiWDcMaDK0?si=Bh9DGgyKJ67l9jGb

Πόσοι έριξαν το φταίξιμο στην υπερπανσέληνο για τις σκέψεις ή τις πράξεις που θα έκαναν; Θα + παρατατικός...του απραγματοποιήτου το κέρατο.

Αλλά τι πραγματικά είναι το κέρατο; Και αυτή την απορία την εκφράζει άνθρωπος που αστρολογικά φέρει μίνιμουμ έξι κέρατα. Αυτά ξέρουμε, αυτά αναγνωρίζουμε, τα υπόλοιπα σας τα χαρίζουμε. Πέρα από την πλάκα, τα κέρατα η φύση τα δώρισε στα ζώα για άμυνα. Όπως την χελώνα την έντυσε με το κέλυφος, έτσι άλλα ζώα τα προίκισε με κέρατα. Για να αμύνονται στις επιθέσεις. Σοφή φύση άλλωστε. Το θέμα είναι το κέρατο που έχουμε μάθει να αποδίδουμε μεταφορικά. Αν όντως ισχύει ότι είναι η καλύτερη επίθεση, όπως κατα βάση θεωρείται η όποια άμυνα  και ποιανού η άμυνα; Της αστοχίας και των λανθασμένων επιλογών; Αυτού που το τρώει, ή εκείνου που το ρίχνει; Και πότε το κέρατο στοιχίζει σε ποιον πιο πολύ; Όταν μακάρια το αγνοεί, ή όταν, αν και επειδή το ξέρουν οι άλλοι; 

 Δεν ξέρω. Αν και η πρακτική παλιά ήταν διαφορετική. Καλοθελητές πάντα υπήρχαν και υπάρχουν. Και επειδή όλα βγαίνουν στη φόρα, το κέρατο δεν έμενε και δε μένει κρυφό. Απλά στο παρελθόν για λόγους βολής και επιβολής οι γυναίκες προτιμούσαν να κάνουν τα στραβά μάτια. Και ας υποστήριζαν ότι το κάνουν για τα παιδιά και για να μη γκρεμίστει το σπιτικό τους. Η τακτική αυτή ήταν τέτοια όμως για εκδικητικούς, όσο και πρακτικούς λόγους. Στο παρελθόν η γυναίκα που χώριζε ανεξάρτητα από τους λόγους ήταν δαχτυλοδειχτούμενη και όχι ευπρόσδεκτη. Το τελευταίο ισχύει και σήμερα. Όχι γιατί οι χωρισμένες δε γιορτάζουν ποτέ. Το ακριβώς αντίθετο θεωρούνται απειλή για τις υπόλοιπες. Ας επανέλθουμε στο σκεπτικό, αφήνοντας στην άκρη τα αντροχωρίστρας και την χωρίστρα στα αριστερα.  Αφού δεν ήταν οικονομικά ανεξάρτητη στην ανδροκρατούμενη κοινωνία πως να μην ανεχτεί πολλές τέτοιες συμπεριφορές. Οπότε τι της έμενε; Να υπομείνει, να κάνει σκοπό της ζωής της σε πρώτη ανάγνωση να θυματοποιηθεί. Αλλά στην ουσία κέρδιζε στα σημεία. Προκειμένου να του ψήσει το ψάρι στα χείλη σε βάθος χρόνου. Αλλά οι υπολογισμοί γίνονταν χωρις τον ξενοδόχο. Γιατί στον γυναικείο εγωισμό η απόρριψη που εισέπραττε δρούσε υποχθόνια. Και εκείνη άνθρωπος ήταν και κάπου έπρεπε να ξεσπάσει. Εφόσον λοιπόν δε μπορούσε αλλού και αλλιώς ξεσπούσε στα παιδιά της και τα έκανε ζαβά από κούνια. Ή θύματα που ακολουθούν το δικό της παράδειγμα, ή θύτες με τάσεις υποκριτικές και άλλο τόσο σύγχρονα σχεδόν γυναικοκτονικές.  Εξαρχής και στις δυο περιπτώσεις το μοντέλο απόρριψης και εξουσίας έπρεπε να επιστραφεί με την απόδειξη στο ταμείο ως ελαττωματικό. Δικαίως, κάποιος θα ρωτήσει ή θα αναρωτηθεί: Γιατί οι άνδρες δεν κερατώνονταν; Αυτό άλλωστε θα ήταν και το πιο σωστό. Μια που η φύση τα κέρατα τα έδινε στα αρσενικά του είδους. Ισχύει στο ακέραιο. Απλά όπως όλα τα πράγματα θέλουν τον τρόπο και την τέχνη τους, οι γυναίκες όταν περιέρχονταν σε τέτοιες περιπέτειες και περιπτύξεις, τις κρατούσαν για τους εαυτούς τους ή τα ημερολόγια τους. Άντε και για καμμία κολλητή που από γυναικεία αλληλεγγύη θα έκανε πλάτες για να διευκολύνει τις κατάστασεις.

 Αυτό που ξέρω, για να επανέλθουμε στα του ελαφιού, είναι οτι το πιο διάσημο ελάφι ο Bambi σχετίστηκε τα κατοπινά χρόνια με την αποφυγή των δασικών πυρκαγιών. Όπως διάβασα χθες, 37 μήνες ήταν η ποινή του φερόμενου ως δράστη της φωτιάς του Σοφικού. Και αυτοί υποτίθεται χωρις αναστολή. Θα  πει κανείς, μέχρι πρότινος δεν υπήρχε ως έγκλημα και τωρα σε απασχολεί η τιμωρία;! Οπότε...Πάντως πολύ θέλω να βρεθεί κάποιος να παρει συνέντευξη από εμπρηστές στην προσπάθεια διερεύνησης των κινήτρων τους. Πιθανολογώ ότι ποσοστιαία η αιτιολογία και οχι η δικαιολογία θα βρίσκεται στα μέσα που γίνονται σκοπός. Αλλά δεν αγιάζονται. Αλλά είναι όντως αυτό το πιο διάσημο ελάφι; Ή μηπως η Κερυνυτίδα έλαφος η πρωταγωνίστρια του τρίτου άθλου; 

Τι τα θες; Όλα και προπάντων όλοι μπαίνουν στον κόλπο...τον Κεράτιο, που και αυτός σχετίζεται με το ελάφι λόγω σχήματος. Αλλού πηγε το μυαλό σας εεε;! Σε άλλα κόλπα, ή άλλους κόλπους; Ο καθένας ότι του λάχει. Γιατί λαχνός είναι,  και κληρώνει στον άσσο! Για αυτούς που πάνε πάσο. Για τους άλλους, τροχός ειναι και γυρίζει. Και ο τροχός της τύχης τους αφορά την αντίστροφη των όρων. Αντί να παίρνουν τα βουνά, μπορεί να τα βρίσκουν με τον τρόπο τους κόλπος με κόλπο και ενίοτε να τα κάνουν και θάλασσα. Γιατί γυρνάνε καπάκι οι καταστάσεις και μετα αναρωτιέται ο δυστυχής και δύσμοιρος τι το θες το κουταλάκι να μου δίνεις το φαρμάκι. Στάση κι αυτή καθ ησυχαστική με δράση καταπραϋντική!

Άμπωτη και παλίρροια σε εναλλαγή. Σαν το κυμα που σηκώνουν στην απέναντι παραλία από το λιμάνι τα πλοία που περνάνε. Για τη φωτιά στο λιμάνι ούτε λόγος. Ο γνωστός ποινικολόγος υπερασπίστηκε τον εαυτό του θέτοντας το θέμα της κακιάς στιγμής. Για τον κακό του τον καιρό και τον εαυτό ούτε λόγος. Ούτε γάτα, ουτε ζημιά αν δεν υπήρχε κουμπί του πανικού. Τώρα όμως έγκλειστος έστω για λίγο να δει την άλλη πλευρά του φεγγαριού, τη σκοτεινή. Αυτή την όψη του νομίσματος δε την περίμενε. Αλλιως θα είχε επιληφθεί του θέματος αλλιώς. Δε θα λέρωνε το όνομα και την υπόληψη του. 

Θα περάσει όμως κι αυτό. Θα ξεχαστεί.Θα φύγει απο το πρώτο πλάνο ο Λύτρας. Άλλωστε έρχεται η ώρα των αποφάσεων άλλων πιο βαρύνουσας σημασίας. Πλανηταρχης μαναμ όπου να ναι εκλέγεται. Και στην προεδρική κούρσα τα άλογα τα γερασμένα είναι τα πιο δοκιμασμένα. Υποταγμένα στο συμφέρον της κατ' επίφαση δημοκρατίας. Δεν είναι σκέψεις καλοκαιρινές αυτές σε διαδοχή νύχτας πανσέληνης. Και δη του ελαφιού. Θέλουμε πιο ανάλαφρα και ανέμελα πράγματα. Του σώματος και της ψυχής. Του ήλιου και του αφρού. Ναυαγοσωστικές σκέψεις πιο πορτοκαλί. Παιδικά αποτυπώματα πατούσας στην ακροθαλασσιά που δεν πάνε βαθιά και μέχρι να πεις τρία τα καλύπτει το κύμα. Ας αφήσουμε την Τροία και τα λύτρα στους άλλους, τους πειρατές τους μεγάλους.

Λοιπόν φεγγαράκι μου λαμπρό που φέγγεις για να περπατούμε τούτη τη γη που την πατούμε, όταν νυχτοπερπατούμε, να έχεις στα υπόψη σου αυτό: Ξημέρωσε στην παραλία. Η μέρα προχωρά. Τα τέσσερα ελάφια ναι μεν τα έζεψε στο άρμα της η θεά Άρτεμις. Αλλά όπως την πέμπτη ελαφίνα την πήρε υπο την προστασία της και επέβαλε στον Ηρακλή να της την επιστρέψει. Έτσι τα ελάφια που επέζησαν στα καμμένα δάση, θα βγουν. Θα ψάξουν για τροφή και νερό στις παρυφές της πιο κοντινής πόλης. Φώτισε μας να τα θαυμάσουμε από μακριά και να μη τους γανώσουμε τα κέρατα!

https://youtu.be/HU2ts1IUByA?si=xLqQI-mCn1p0iNqG