Σαπουνόφουσκα...το όνειρο του χρόνου

Σαπουνόφουσκες τα χρόνια σε προσπέρασαν, για λίγο σε ακόυμπησαν και άφησαν τη γλυκιά υγρασία τους στα μάγουλά σου...Έτρεχες σαν παιδί να τις κλείσεις στα χέρια σου και εκείνες έσκαγαν στις παλάμες σου...Τώρα ψάχνεις τασάκι για τη στάχτη σου!
Περίεργη διάθεση, λίγο-πολύ ψυχρούλα ανοιξιάτικη...και αυτή την αγκαλιάζεις. Δεν έχει σημασία...το παρακάτω άδηλο, κρύβει και κρύβεται στη γοητεία του παρά σαν πρόθεση και σαν υπερβολή!

Θέλεις να τα πείς όλα, να τα δώσεις όλα στη στροφή, στο κοίταγμα, στο άγγιγμα, στο φιλί...τα καταβροχθίζει όλα η αδηφάγα προσμονή...
Χαμογελάς και συνεχίζεις να κοιτάς σε δρόμους που δε συναντιούνται, σε λόγια που σε τσαλακώνουν αλλά κρύβονται, σε αισθήματα που δεν ανταμώνουν...σε θαύματα που δεν εκδηλώνονται! Τί πειράζει;!
Σέρνω τα μάτια μου στον αδιαπέραστο καθρεφτη του ειδώλου σου. Λεία, παγωμένη και αδιάφανη επιφάνεια...Αλλά να ξέρεις την επόμενη φορά που θα τραβήξεις τη ματιά σου απο τα μάτια μου θα είναι και η τελευταία.-