É isso Aí
... +++
Τα θυμάσαι τα κρατούμενα, που μένανε στην άκρη της πρόσθεσης για το υπόλοιπο; Εμένα έτσι να με υπολογίζεις. Αν και ένα ίσον κανένα με την πραγματική θεώρηση και όχι την μαθηματική!
Τέτοιες μέρες μου έρχονται στο μυαλό απρόσκλητες εικόνες. Ανθρώπων που δεν είναι πια μαζί μας να κοιτάνε τον φακό που τους απαθανάτισε με αγάπη και ένα χαμόγελο στα μάτια και το στόμα. Το φως τους πόσο λείπει από τη διάσταση του σήμερα;
Κράτησα επίτηδες την ημερομηνία της χουντικής μέρας, όχι από το ημερολόγιο τοίχου που έκοβες και μας διάβαζες τα τετράστιχα, αλλά στην άκρη για να σου δείξω το κείμενο την Μεγάλη Τρίτη. Έτσι από πείσμα να τη φέρω στη σύμβαση του χρόνου η εν πολλαί αμαρτίαι περιπεσούσα γυνή.
Κανονικά έβδομη και όχι καταϊδρωμένη, αλλά Σαββατογεννημένη. Βέβαια, εν ζωή μόνο οι τρείς στους εφτά όχι νάνους, αλλά χάνους. Αν δεν είχε γίνει η διπλή αποβολή στα δίδυμα αγόρια και αυτά, σίγουρα μόνο ο ένας στους τρείς, ο πρωτότοκος θα έδινε το παρόν. Η μαμά, που μόλις προ διμήνου εγχειρίστηκε στο γόνατο, κάνει και πάλι του κεφαλιού της και φορτώνει της αγάπης της τα πράγματα στο πορτ μπαγκάζ (να τρελαίνεσαι δηλαδή!), ήθελε οπωσδήποτε την κόρη και μία τέτοια ωραία πρωία, αξημέρωτα για την ακρίβεια στο άλλο ημισφαίριο της προέκυψα. Η γέννηση σφηνάκι που κράτησε συνολικά ένα μισάωρο. Δεν ήξερα δε ρώταγα και βιαζόμουν; Και εκείνη δεν είχε ακούσει φαίνεται το ότι πρέπει να προσέχεις τι εύχεσαι;!
Άλλες θέλουν και στοχεύουν το γιο και γίνονται κουνέλες. Αλλά εδώ μιλάμε και ζωγραφίζουμε για τη μια και μοναδική μητέρα, ευτυχώς που είναι μόνο μία, γιατί ποιος θα πάλευε κι άλλη, που τεχνηέντως απέκρυψε εγκυμοσύνη μέχρι τον πέμπτο μήνα που φόραγε τα μίνι!
Ο λόγος για να αποκτήσει την κόρη ήταν για να της κάνει τα μαλλιά της κεφτεδάκια και τα νεύρα της κορδέλες φαντάζομαι! Αλλά φευ, τούφα δεν υπήρχε μέχρι τα πέντε μου χρόνια, ούτε Αφρικανή έτσι! Πρωτο άπλωσε χέρι στα μαλλιά μου στα δεκάξι για μια γαλλική κοτσίδα και μας άκουσαν τα πέριξ.
Ο μπαμπάς μου που δεν ήθελε κι άλλο παιδί, όταν πήρε γραμμή τι νούμερο είμαι, έκανε τον διαιτητή και έληγε τα μάτς ισόπαλα στο σαράντα! Μας αρκούν τα σαράντα κύματα έλεγε, κάτι ήξερε! Τώρα που τα πάμε στην παράταση τι καταλαβαίνουμε; Το χρυσό ντέρμπι με τα καταργημένα πέναλντι.
Όσο κόβει τόσο κάνει και ποτέ του δε θα χάνει. Και ποιος βγαίνει ο χαμένος; Ο καιρός ο αντεστραμμένος. Η αλλαγή των ρόλων, των ευθυνών και της φροντίδας το ανάγνωσμα. Υπερεκτίμηση δυνατοτήτων και ηθελημένη μη κατανόηση των αντικειμενικών ορίων. Ο χρόνος και η παραφθορά του. Και κάπως έτσι κι αλλιώς συνεχίζουμε να μιλάμε μια άλλη γλώσσα, αλλά να επικοινωνούμε το κατά δύναμιν. Διάθεση να υπάρχει αντοχή και ανοχή στην ενοχή. Γιατί όπως και να τα φέρνει βόλτα κανείς, πάντα θα υπάρχουν προηγούμενα και υπόλοιπα και ανυπολόγιστα κρατούμενα. Έτσι πάει σα δάκρυ που κυλάει πάνω στο κερί που καίει για εκείνους που έφυγαν νωρίς και μας άφησαν χωρίς.
https://www.youtube.com/watch?v=YpDEkUSDCGw
*Αυτό το κείμενο είναι το ευχαριστώ που πάντα θα σου χρωστώ για το δώρο της ζωής και της αγάπης σου. Οι ευχές που δόθηκαν από καρδιάς πάντα βρίσκουν στόχο σε οποιαδήποτε γλώσσα*
Τα θυμάσαι τα κρατούμενα, που μένανε στην άκρη της πρόσθεσης για το υπόλοιπο; Εμένα έτσι να με υπολογίζεις. Αν και ένα ίσον κανένα με την πραγματική θεώρηση και όχι την μαθηματική!
Τέτοιες μέρες μου έρχονται στο μυαλό απρόσκλητες εικόνες. Ανθρώπων που δεν είναι πια μαζί μας να κοιτάνε τον φακό που τους απαθανάτισε με αγάπη και ένα χαμόγελο στα μάτια και το στόμα. Το φως τους πόσο λείπει από τη διάσταση του σήμερα;
Κράτησα επίτηδες την ημερομηνία της χουντικής μέρας, όχι από το ημερολόγιο τοίχου που έκοβες και μας διάβαζες τα τετράστιχα, αλλά στην άκρη για να σου δείξω το κείμενο την Μεγάλη Τρίτη. Έτσι από πείσμα να τη φέρω στη σύμβαση του χρόνου η εν πολλαί αμαρτίαι περιπεσούσα γυνή.
Κανονικά έβδομη και όχι καταϊδρωμένη, αλλά Σαββατογεννημένη. Βέβαια, εν ζωή μόνο οι τρείς στους εφτά όχι νάνους, αλλά χάνους. Αν δεν είχε γίνει η διπλή αποβολή στα δίδυμα αγόρια και αυτά, σίγουρα μόνο ο ένας στους τρείς, ο πρωτότοκος θα έδινε το παρόν. Η μαμά, που μόλις προ διμήνου εγχειρίστηκε στο γόνατο, κάνει και πάλι του κεφαλιού της και φορτώνει της αγάπης της τα πράγματα στο πορτ μπαγκάζ (να τρελαίνεσαι δηλαδή!), ήθελε οπωσδήποτε την κόρη και μία τέτοια ωραία πρωία, αξημέρωτα για την ακρίβεια στο άλλο ημισφαίριο της προέκυψα. Η γέννηση σφηνάκι που κράτησε συνολικά ένα μισάωρο. Δεν ήξερα δε ρώταγα και βιαζόμουν; Και εκείνη δεν είχε ακούσει φαίνεται το ότι πρέπει να προσέχεις τι εύχεσαι;!
Άλλες θέλουν και στοχεύουν το γιο και γίνονται κουνέλες. Αλλά εδώ μιλάμε και ζωγραφίζουμε για τη μια και μοναδική μητέρα, ευτυχώς που είναι μόνο μία, γιατί ποιος θα πάλευε κι άλλη, που τεχνηέντως απέκρυψε εγκυμοσύνη μέχρι τον πέμπτο μήνα που φόραγε τα μίνι!
Ο λόγος για να αποκτήσει την κόρη ήταν για να της κάνει τα μαλλιά της κεφτεδάκια και τα νεύρα της κορδέλες φαντάζομαι! Αλλά φευ, τούφα δεν υπήρχε μέχρι τα πέντε μου χρόνια, ούτε Αφρικανή έτσι! Πρωτο άπλωσε χέρι στα μαλλιά μου στα δεκάξι για μια γαλλική κοτσίδα και μας άκουσαν τα πέριξ.
Ο μπαμπάς μου που δεν ήθελε κι άλλο παιδί, όταν πήρε γραμμή τι νούμερο είμαι, έκανε τον διαιτητή και έληγε τα μάτς ισόπαλα στο σαράντα! Μας αρκούν τα σαράντα κύματα έλεγε, κάτι ήξερε! Τώρα που τα πάμε στην παράταση τι καταλαβαίνουμε; Το χρυσό ντέρμπι με τα καταργημένα πέναλντι.
Όσο κόβει τόσο κάνει και ποτέ του δε θα χάνει. Και ποιος βγαίνει ο χαμένος; Ο καιρός ο αντεστραμμένος. Η αλλαγή των ρόλων, των ευθυνών και της φροντίδας το ανάγνωσμα. Υπερεκτίμηση δυνατοτήτων και ηθελημένη μη κατανόηση των αντικειμενικών ορίων. Ο χρόνος και η παραφθορά του. Και κάπως έτσι κι αλλιώς συνεχίζουμε να μιλάμε μια άλλη γλώσσα, αλλά να επικοινωνούμε το κατά δύναμιν. Διάθεση να υπάρχει αντοχή και ανοχή στην ενοχή. Γιατί όπως και να τα φέρνει βόλτα κανείς, πάντα θα υπάρχουν προηγούμενα και υπόλοιπα και ανυπολόγιστα κρατούμενα. Έτσι πάει σα δάκρυ που κυλάει πάνω στο κερί που καίει για εκείνους που έφυγαν νωρίς και μας άφησαν χωρίς.
https://www.youtube.com/watch?v=YpDEkUSDCGw
*Αυτό το κείμενο είναι το ευχαριστώ που πάντα θα σου χρωστώ για το δώρο της ζωής και της αγάπης σου. Οι ευχές που δόθηκαν από καρδιάς πάντα βρίσκουν στόχο σε οποιαδήποτε γλώσσα*
Σχόλια