Φοβού τας ειδούς του Μαρτίου
Ο Φόβος ήταν γιός του Άρη και της Αφροδίτης και αδελφός του Δείμου (τρόμου). Υποτίθεται ότι μαζί με τον πατέρα τους πήγαιναν στον πόλεμο ως οινοχόοι, ενώ αν το καλοσκεφτεί κανείς ήταν κατώτεροι θεοί. Στη Σπάρτη μάλιστα, υπήρχε το ιερό του Φόβου, ως σύμβολο πειθαρχίας του στρατού. This is Sparta!
Με βάση αρχαιολογικά ευρήματα απεικονιζόταν με κεφάλι λιονταριού, ενώ η όψη του ήταν ιδιαίτερα αποκρουστική. (Λιοντάρι και αποκρουστικό...περίεργο ε;)
Τα αμύγδαλα συγκαταλέγονται στους ξηρούς καρπούς, αν και είναι θρεπτικότατα, δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των super foods. Φυσικά προϊόντα αμυγδάλου είναι το γάλα, το λάδι, το αλεύρι και το βούτυρο (η προσωπική μου αδυναμία σοκολάτα, κρίμα να μην αναφερθεί). Τι άλλο να ζητήσει κανείς από το ταπεινό αμύγδαλο; Κι όμως μας δίνει κι άλλα, μια που η ανθισμένη αμυγδαλιά είναι ο προάγγελος της Άνοιξης. Και όχι τυχαία αν θέλετε, αφού είτε αν το προσεγγίσουμε μυθολογικά με την ιστορία του Δημοφώντα και της Φυλλίδας, είτε λαογραφικά με του Βορριά και του νέου κοριτσιού που άκουγε στο όνομα Αμυγδαλιά, αποτελεί το σύμβολο της ελπίδας και της αγάπης που νικά την καρδιά του Χειμώνα.
Και αν νομίζετε ότι ο φόβος και τα αμύγδαλα είναι άσχετα μεταξύ τους, πλανάστε πλάνην οικτρά, ή κατά το λαϊκότερο: κούνια που σας κούναγε!
Το κατάλληλο ρήμα για το φόβο δεν είναι το φοβάμαι, λυπάμαι Βασίλη, αλλά το σκιάζομαι. Γιατί για να σου κοπούν τα ήπατα, πρέπει να σκιαχτείς πρώτα. Και όλο αυτό λαμβάνει χώρα αν όχι στο σκοτάδι, τότε στη σκιά. Και αν η σκιά άλλων, πέφτει βαριά πάνω σου (το χειρότερο μου) τρέμεις και τη σκιά σου. Αλλά, ποιος θα ήθελε να είναι αλαφροΐσκιωτος; Λένε ότι κάτω από τη σκιά συκιάς (του καταραμένου από το Χριστό δένδρου) δεν κάνει να κοιμηθεί κανείς, γιατί θα έρθουν τα δαιμόνια για να του πάρουν τη ψυχή. Ποτέ όμως δε σκέφτηκε κανείς να πει για τη σκιά της αμυγδαλιάς, πως έτσι όπως παίζει με το φεγγάρι, μπορεί να σου πάρει τα μυαλά! Σας μιλάω εκ πείρας και όχι μπύρας. Αν αμφιβάλετε, για να το διαπιστώσετε, πρέπει να περιμένετε τον επόμενο Χειμώνα.
Αλλά μέχρι τότε ας δανειστούμε τους στίχους του Shakespeare, όπου έλεγε ότι ο φόβος ταράζει τη θέληση και προτιμάς τον γνώριμο εχθρό και ότι η συνείδηση μας κάνει όλους δειλούς.
https://www.youtube.com/watch?v=5ks-NbCHUns
Σε αυτό το σημείο, ας αναφερθούμε στο μεταιχμιακό σύστημα ή κέντρο αισθημάτων του εγκεφάλου όπου ως εκ θαύματος στη βάση του τσα η αμυγδαλή. Εκεί που κατοικοεδρεύει ο φόβος, που σαν αίσθημα μας έχει φέρει μέχρι εδώ. Γιατί η αμυγδαλή είναι υπεύθυνη για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των απειλών. Κατ' επέκταση, χωρίς τη συμβολή του φόβου δε θα κατάφερνε το αλάνθαστο ένστικτο της αυτοσυντήρησης να διαφυλάξει την ύπαρξη μας. Για την εξέλιξή μας πάλι τρέφω κάποιους ενδοιασμούς.
Φυσικά, ας έχουμε κατά νου ότι όπως το χαμόγελο είναι μεταδοτικό, το ίδιο ισχύει και για το φόβο.
Ενδεικτικά ας αναφερθεί το γεγονός ότι αρχικά ένα μωρό έχει δύο φόβους: τους θορύβους και την πτώση. Ενώ βρίσκω εξαιρετικά εντυπωσιακό το ότι τα μωρά υιοθετούν τους φόβους της μητέρας, τους οποίους τους μυρίζουν!
Αχ Καίσαρα μπορεί να ήσουν Ιούλιος, αλλά έπρεπε να ακούσεις τον οιωνοσκόπο σου τον Σπούρινα, που σε προειδοποίησε για τον Μάρτιο! Αλλά τίποτα εσύ δεν άκουσες και πήγες όχι σα το σκύλι στο αμπέλι, αλλά στο αίθριο.
Τα έχει αυτά η ζωή και έχει και άλλα, μικρά ή μεγάλα δεν ξέρω και έτσι δε τα φοβάμαι. Απλά τα σκιάχτηκα αρκετά!
https://www.youtube.com/watch?v=17EMfJAyLd4
Με βάση αρχαιολογικά ευρήματα απεικονιζόταν με κεφάλι λιονταριού, ενώ η όψη του ήταν ιδιαίτερα αποκρουστική. (Λιοντάρι και αποκρουστικό...περίεργο ε;)
Τα αμύγδαλα συγκαταλέγονται στους ξηρούς καρπούς, αν και είναι θρεπτικότατα, δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των super foods. Φυσικά προϊόντα αμυγδάλου είναι το γάλα, το λάδι, το αλεύρι και το βούτυρο (η προσωπική μου αδυναμία σοκολάτα, κρίμα να μην αναφερθεί). Τι άλλο να ζητήσει κανείς από το ταπεινό αμύγδαλο; Κι όμως μας δίνει κι άλλα, μια που η ανθισμένη αμυγδαλιά είναι ο προάγγελος της Άνοιξης. Και όχι τυχαία αν θέλετε, αφού είτε αν το προσεγγίσουμε μυθολογικά με την ιστορία του Δημοφώντα και της Φυλλίδας, είτε λαογραφικά με του Βορριά και του νέου κοριτσιού που άκουγε στο όνομα Αμυγδαλιά, αποτελεί το σύμβολο της ελπίδας και της αγάπης που νικά την καρδιά του Χειμώνα.
Και αν νομίζετε ότι ο φόβος και τα αμύγδαλα είναι άσχετα μεταξύ τους, πλανάστε πλάνην οικτρά, ή κατά το λαϊκότερο: κούνια που σας κούναγε!
Το κατάλληλο ρήμα για το φόβο δεν είναι το φοβάμαι, λυπάμαι Βασίλη, αλλά το σκιάζομαι. Γιατί για να σου κοπούν τα ήπατα, πρέπει να σκιαχτείς πρώτα. Και όλο αυτό λαμβάνει χώρα αν όχι στο σκοτάδι, τότε στη σκιά. Και αν η σκιά άλλων, πέφτει βαριά πάνω σου (το χειρότερο μου) τρέμεις και τη σκιά σου. Αλλά, ποιος θα ήθελε να είναι αλαφροΐσκιωτος; Λένε ότι κάτω από τη σκιά συκιάς (του καταραμένου από το Χριστό δένδρου) δεν κάνει να κοιμηθεί κανείς, γιατί θα έρθουν τα δαιμόνια για να του πάρουν τη ψυχή. Ποτέ όμως δε σκέφτηκε κανείς να πει για τη σκιά της αμυγδαλιάς, πως έτσι όπως παίζει με το φεγγάρι, μπορεί να σου πάρει τα μυαλά! Σας μιλάω εκ πείρας και όχι μπύρας. Αν αμφιβάλετε, για να το διαπιστώσετε, πρέπει να περιμένετε τον επόμενο Χειμώνα.
Αλλά μέχρι τότε ας δανειστούμε τους στίχους του Shakespeare, όπου έλεγε ότι ο φόβος ταράζει τη θέληση και προτιμάς τον γνώριμο εχθρό και ότι η συνείδηση μας κάνει όλους δειλούς.
https://www.youtube.com/watch?v=5ks-NbCHUns
Σε αυτό το σημείο, ας αναφερθούμε στο μεταιχμιακό σύστημα ή κέντρο αισθημάτων του εγκεφάλου όπου ως εκ θαύματος στη βάση του τσα η αμυγδαλή. Εκεί που κατοικοεδρεύει ο φόβος, που σαν αίσθημα μας έχει φέρει μέχρι εδώ. Γιατί η αμυγδαλή είναι υπεύθυνη για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των απειλών. Κατ' επέκταση, χωρίς τη συμβολή του φόβου δε θα κατάφερνε το αλάνθαστο ένστικτο της αυτοσυντήρησης να διαφυλάξει την ύπαρξη μας. Για την εξέλιξή μας πάλι τρέφω κάποιους ενδοιασμούς.
Φυσικά, ας έχουμε κατά νου ότι όπως το χαμόγελο είναι μεταδοτικό, το ίδιο ισχύει και για το φόβο.
Ενδεικτικά ας αναφερθεί το γεγονός ότι αρχικά ένα μωρό έχει δύο φόβους: τους θορύβους και την πτώση. Ενώ βρίσκω εξαιρετικά εντυπωσιακό το ότι τα μωρά υιοθετούν τους φόβους της μητέρας, τους οποίους τους μυρίζουν!
Αχ Καίσαρα μπορεί να ήσουν Ιούλιος, αλλά έπρεπε να ακούσεις τον οιωνοσκόπο σου τον Σπούρινα, που σε προειδοποίησε για τον Μάρτιο! Αλλά τίποτα εσύ δεν άκουσες και πήγες όχι σα το σκύλι στο αμπέλι, αλλά στο αίθριο.
Τα έχει αυτά η ζωή και έχει και άλλα, μικρά ή μεγάλα δεν ξέρω και έτσι δε τα φοβάμαι. Απλά τα σκιάχτηκα αρκετά!
https://www.youtube.com/watch?v=17EMfJAyLd4
Σχόλια