Της εποχής & της ώρας
Τι εβδομάδα είναι αυτή; Πότε θα τελειώσει; Δεν ξέρω αν έχετε δει το σύνθημα Βασανίζομαι στους τοίχους, αλλά αυτό αισθάνομαι. Σα να έχω επιβιβαστεί οικειοθελώς σε ένα τρενάκι του λουναπάρκ (rollercoaster) και η διαδρομή είναι ανηφορική και με λόξιγκα! Πάλι καλά δηλαδή που έφτασε η Τετάρτη γνωστή και ως hump day, αλλά σκέφτομαι την κατηφόρα που θα ακολουθήσει και δεν ξέρω με τα φρένα τι γίνεται;!
Η άλλη εικόνα που μου έρχεται είναι της χύτρας ταχύτητας, που βράζει και η βαλβίδα ασφαλείας γυρίζει και σφυρίζει και δεν ξέρω αν είμαι το βραστό ή η βαλβίδα;!
Ίσως φταίει ο καιρός που είπε να φορέσει τα φθινοπωρινά του. Χωρίς παρεξήγηση, λατρεύω τη συγκεκριμένη εποχή, αλλά όταν της αναλογεί, όχι όποτε λάχει! Και δε με έφτανε αυτό του κακού μου του καιρού, αλλά έρχεται το ένα "χτύπημα" μετά το άλλο, έλεος δηλαδή δημιουργούν μία σύγχυση στον ήδη τρελό άνθρωπο.
Στη βόλτα της Δευτέρας, πατάω τον Αι Βασίλη και του σπάω το χέρι. Θα προλάβουμε; Έχει και μια άλφα ηλικία, πως θα μοιράσει τώρα τα δώρα; Όλα τα παιδιά του κόσμου θα κατηγορήσουν εμένα! Τη δε Τρίτη χθες μόλις, αποδώσαμε την Ανάσταση! Άντε σε καλή μεριά. Αυτό το άγιο φως το φετινό, μας άλλαξε τα φώτα. Και δε μας έφτασε αυτό, αλλά μας τελείωσε και ο Σωτήρης. Α όλα κι όλα άγιος άνθρωπος κι αυτός. Ένα ολόκληρο έθνος κρεμόταν από τα χείλη του εξήντα πέντε μέρες και βάλε. Τώρα που θα κρεμαστούμε; Στα μανταλάκια μαζί με τις εφημερίδες ή τις μάσκες; Και μην ξεχνάτε τις σιδερώνουμε μετά εεε!
Να δεις τι σου' χω για μετά που λέει και το τραγούδι...
Σε διάλογο κατά τη διάρκεια της καραντίνας με αιτιολογία 6, γλυτώσαμε το πρόστιμο ακολουθώντας την αλάνθαστη συνταγή του σκύλου μου, θες να μη σε πιάσουν κάνε ότι κάνεις μπροστά στο τμήμα.
Συνολικά λοιπόν καταλήξαμε στο συμπέρασμα, ότι τα αισθήματα είναι ύπουλο θέμα. Ίσως πιο φοβερό και από τον σκιώδη εαυτό. Λέει πρέπει να τα τακτοποιείς, για να κάνεις χώρο για άλλα συναισθήματα. Λοιπόν θέλουν το επονομαζόμενο spring cleaning τους, ακόμα και αν δεν είναι χαλιά ή ντουλάπες. Έλα όμως που αν ήδη δε το αντιληφθήκαμε, οι εποχές έχουν αλλάξει! Ναι ένα πράγμα, έχουν γίνει σα τα παγωτά τα ανάμικτα. Σε μια μέρα ντου και οι τέσσερεις μαζί. Και σα τους ανθρώπους που στα προκαλούν, είναι και αυτές my way or the highway! Και εντάξει με τα ρούχα, την παλεύει κανείς. Τα βάζεις, τα βγάζεις, το αμάξι γκαρνταρόμπα κάνεις. Με τα συναισθήματα πως τα νεκρώνεις, χωρίς να τα θάβεις στην κινούμενη άμμο που σε καταπίνει;
Ρώτησα το σοφό μου σκύλο για τη συνταγή. Φυσικά απάντηση δεν πήρα, προτιμούσε να χασμουριέται, να ξύνεται και να κυνηγάει την ουρά του. Ρε λες να είναι αυτή η απάντηση αναρωτήθηκα.
Να κυνηγά ή να μην κυνηγά την ουρά του κανείς; Ιδού η απορία!
Συμπέρασμα κειμένου, μην πηγαίνεις γυρεύοντας, ούτε μαγειρεύοντας.Γιατί ως γνωστόν των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, ενώ των άλλων τα παιδιά παραγγέλνουν take away της προτίμησης τους!
Αμφότερα δε το ρίχνουν μετά στη δίαιτα και τη γυμναστική για το καλοκαίρι ;_)
Σχόλια