Δεν ξέρω αν στο 'πα...
Ένα από τα ομορφότερα ξημερώματα της ζωής μου το έζησα μέσα σου. Θα ήταν, δε θα ήταν 5 το πρωί, άνοιξα τα μάτια μου και σαν υπνωτισμένη τα βήματα μου με οδήγησαν μέσα στο σκοτάδι, που μόλις είχε αρχίσει να σπάει η μαυρίλα του. Μπήκα μέσα σου όσο πιο αθόρυβα γινόταν. Στο δέρμα φάνηκαν τα πρώτα δείγματα ανατριχίλας. Αναρωτιόμουν πόσοι άλλοι πριν από εμένα είχαν κάνει κάτι ανάλογο και πόσο και εκείνοι το είχαν απολαύσει!
Να νιώθεις τόσο απόλυτα μέρος του όλου και μυστικά να γεύεσαι το εδώ και τώρα. Σκεφτόμουν ότι και να πεθάνω τώρα, δεν πειράζει θα φύγω χαμογελώντας με την ικανοποίηση ότι έζησα τη μαγεία σου.
Εκεί ανάμεσα στο θρόνο του Απόλλωνα και του καλόγερου το βράχο, αντίκριζαν πάνω από το βουνό διψασμένα τα μάτια μου το φως να σκίζει το σκοτάδι και να πλημμυρίζει με την παλέτα των χρωμάτων της η φύση τον ουρανό, καθώς το άρμα του κυρίαρχου σε λίγο θα ανέτειλε. Αλλά δεν ήμουν μόνο εγώ εκστασιασμένη. Ένιωθα γύρω μου τις δονήσεις του πρωινού, καθώς τα ψάρια και οι άλλες θαλάσσιες υπάρξεις αντιλαμβάνονταν την εναλλαγή της νύχτας με τη μέρα. Όπως βουτούσα το κεφάλι άκουγα το χάδι που έδινε στα βότσαλα ο υπόγειος κυματισμός σου, που γινόταν όλο και πιο έντονος, πιο άμεσος, περιμένοντας την κορύφωση της εμφάνισης της πυρωμένης σφαίρας.
Η θάλασσα με μαγνητίζει και το να ξέρω ότι και εκείνη μαγνητίζεται με τη σειρά της με μαγεύει.Τα καλοκαίρια που οι άνθρωποι επιπλέουμε και βουτάμε και γιατί όχι ερωτοτροπούμε μέσα της, μας δροσίζει με τις στάλες της αμέριστα και μεθυστικά και έτσι αγγίζουμε τη μαγεία του σύμπαντος. Μπορεί να κατοικούμε σε μια κουκκίδα του και να μην αποτελούμε παρά ένα απειροελάχιστο κόκκο του σε αυτό, αλλά η μοναδικότητα μας, αναγάγει την ύπαρξή μας σημειολογικά σε κυρίαρχη μορφή ζωής. Μέχρι αποδείξεως τουναντίον και ανακάλυψης και άλλων μορφών ζωής πιο εξελιγμένων ή μη.
Μέχρι τότε, η γη και ειδικότερα η θάλασσα θα επηρεάζεται από την έλξη που αναπτύσσεται ανάμεσα στο δίπολο ήλιου και φεγγαριού που έχει σαν αποτέλεσμα την άμπωτη και την παλίρροια (ebb and flow) https://www.youtube.com/watch?v=XnyzZA0Q_zs
Σκαλάκια Ζυγού αρχές 2001 στο περίπου... Μνήμες, αγκαλιές, γέλια και χαμόγελα, δεσμοί όχι αίματος, αλλά ουσιαστικής φιλίας και αγάπη, πολύ Αγάπη! Δε τα βρίσκεις εύκολα αυτά, όσο και αν τα ψάχνεις. Απλά, τα ζεις και τα κρατάς σαν θαύμα μέσα σου και είσαι ευγνώμων για τη συγκυρία και την κοινή αισθητική αντίληψη των πραγμάτων και της τέχνης που σαν πυξίδα οδήγησε τα βήματα και περπάτησε δίπλα και σε λίγους κάποιους από εμάς και μέσα τους.
Σαν της θάλασσας τα νερά και πιο συγκεκριμένα σαν τα κύματα που φουσκώνουν και τραβιούνται, έτσι καθώς η νέα σελήνη απόψε ξεπροβάλει η μαγικιά νύχτα και μαζί της η ανά(σ)ταση...δεν ξέρω αν στο' πα σ'αγαπώ!
Σχόλια