Η φύση της αλλαγής
Η φύση όπως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος και το καλύτερο παράδειγμα του πως τα πράγματα γίνονται, όχι επειδή πρέπει, αλλά για λόγους φυσικής επιλογής. Και η φύση που μας δείχνει το δρόμο, είναι αυτή που μας δείχνει την επιλογή της αλλαγής. Ο κύκλος της ζωής, ο κύκλος της αλλαγής.
Όπως ακριβώς αλλάζουν οι εποχές, η χλωρίδα και η πανίδα προσαρμόζεται σε αυτές, Μόνο ο άνθρωπος που χάρη στην προσαρμοστικότητα του μυαλού, του σώματος και των άλλων εργαλείων του, θεωρεί ότι έγινε ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Και έτσι αντί πλέον να προσαρμόζεται στα δεδομένα της αλλαγής της φύσης, αντίθετα χάρη στα τεχνολογικά επιτεύγματα, τείνει προς την αντίθετη φορά να επεξεργάζεται τη φύση για να εξασφαλίσει βάση των δικών του δεδομένων τη σταθερότητα της ύπαρξης του.
Η διαλεκτική της φύσης και της ιστορίας είναι εκείνη που καθορίζει τα δεδομένα. Σύνορα επιβάλλονται, χάρτες αναθεωρούνται με βάση τα εκάστοτε συμφέροντα και ας ισχύει το " Πατρίδα είναι εκεί που έχει ρίζες η καρδιά". Γιατί ας μη ξεχνάμε και τον όρο στην καθομιλουμένη της καρδιάς αγκινάρας και μη τη συγχέεται με την καρδιά ενός μαρουλιού! Σοβαρολογώ τώρα, μια που μου έχει τύχει να αισθανθώ σα στο σπίτι μου γνωρίζοντας κάποιον, όσο γίνεται εκ πρώτης όψεως να γνωρίσεις τον άλλον, αλλά να μη βλέπω την ώρα και τη στιγμή να την κάνω με ελαφρά βήματα. Όπως όταν έφυγα από το πατρικό μου, πριν την ώρα μου κατά τον μπαμπά μου. Εκείνος στο μυαλό του είχε τα παραδοσιακά, να φύγεις από το σπίτι νυφούλα, αλλά φεύ!
Οι ρίζες λοιπόν, εφόσον δεν αναφερόμαστε στις τετραγωνικές ρίζες, αλλά αυτές των δένδρων, πλέον επιστήμονες υποστηρίζουν ότι επικοινωνούν μεταξύ τους. Στέλνουν και λαμβάνουν μηνύματα και ανάλογα διαμορφώνουν το οικοσύστημα τους, όταν ο άνθρωπος δεν παρεμβαίνει για να το αλλάξει. Οι ρίζες τους λοιπόν δείχνουν ότι η επικοινωνία είναι τόσο καθοριστική, όσο και η αλλαγή!
Ως άνθρωποι το να ανοιγόμαστε στο περιθώριο της αλλαγής, είναι καίριο, ζωτικό και απελευθερωτικό, όπως έγραψα στο ακριβώς προηγούμενο κείμενο, Αν ήμασταν σα τα δένδρα, δε θα χρειαζόταν ο διαλογισμός και βάση των νιουεϊτζίστικών θεωριών γείωσης να τα αγκαλιάζουμε. Αρκεί σαν εκείνα να επικοινωνούμε! Αλλά πόσο ανοιχτοί είμαστε ουσιαστικά στην επικοινωνία; Την ουσιαστική και όχι την επιθετική ή φανταστική! Γιατί ναι και εκείνη μπορεί να είναι πολλών διαστάσεων και κυμάτων! Ανάλογη με την έκθεση στην ευαλωτότητα και τους φόβους. Αλλά για τέτοια είμαστε τώρα; Ώπα δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ πλέον ναι. Πλέον για αυτά και για άλλα πολλά αναλόγου είμαι και όχι του αντίλογου.
Αφού πλέον μπήκα σε μια άλλη τροχιά, η δύναμη της φύσης είπε να μου δωρίσει με τον τρόπο της στις αρχές αυτής της βδομάδας κάτι πολύτιμο. Τώρα ένα ακόμα μάθημα είναι, μια δοκιμασία, ή ο λόγος να μάθω να χαμογελώ ακόμα και στη δυσκολία, ο χρόνος δείχνει καθοδόν! Κατά τη γνωστή πρωινή βόλτα του σκύλου, που διάλεξε να κατευθυνθούμε προς Πασαλιμάνι αυτή τη φορά. Λοιπόν αυτή η διαδρομή συμπεριλαμβάνει το να περάσουμε μπροστά από ένα συγκεκριμένο κτίριο. Αυτό που χρόνια τώρα πωλείται και ας έχει αφεθεί στην εγκατάλειψη. Τη Δευτέρα ένοικος του προσωρινός ήταν το γατί της φωτογραφίας που καθόταν στα τρία σκαλοπάτια του ανάμεσα σε ενα μπωλ κροκέτες, ένα τάπερ γάλα και ένα κομμένο πλαστικό μπουκάλι νερό κλαίγοντας γοερά σα να μην υπήρχε αύριο. Δε μπορούσα να το προσπεράσω χωρίς δεύτερη σκέψη. Και έτσι αφού τελείωσε η βόλτα του φάτσα με το όνομα, είπα να με φέρει βόλτα ο εικονιζόμενος. Έτσι για αλλαγή. Δεν ξέρω πόσο είστε παρατηρητικοί, αλλά αν τα μάτια είναι τα παράθυρα της ψυχής, αυτή η μικρή ύπαρξη, έχει περάσει πολλά. Και μαζί της αν τα καταφέρει και τη γλυτώσει, θα βαδίσουμε στα τυφλά για να ζήσουμε περισσότερα. Καλή μας αρχή στη ρήση: "Οι σκύλοι έχουν αφεντικά και οι γάτες υπηρέτες! " Και έτσι κάπως είπα να μπω με τα μούτρα στις υπηρεσίες της αλλαγής στην πράξη και όλα εντάξει. Τι να κάνουμε; Δεν κόβεται έτσι απλά η όρεξη πολλών τώρα και αύριο. Γιατί απλά είναι στη φύση της αλλαγής!
Σχόλια