Παραφθορά και metaλήθεια

 Πόσο μπροστά το meta του Μάρκ! Εκεί θα συναντιόμαστε στην αλλαγή της ώρας. Του χρόνου πάει μπροστά για να γυρίσει πίσω η ιστορία. Το νέο κατά Μάρκον ευαγγέλιο με τα προσεγμένα ονόματα. Όλα σαν έτοιμα από καιρό. Ορίζοντες και Ναζαρέθ. Όλογράμματα , νέες πλατφόρμες και κυβερνοχώροι. Θα μας φέρνουν πιο κοντά σε άλλες διαστάσεις. Η επαφή θα ξεπερνάει την αίσθηση της αφής, που θα μένει απούσα και ανεκπλήρωτη για όσο περιδιαβαίνουμε αυτές τις ζώνες των οριζόντων.

Ποιος θυμάται τον Γαβριά; Το φανταστικό χαρακτήρα του Ουγκό από τους Άθλιους του. Το αλητάκι, που παρόλο που οι προδιαγραφές του ήταν δυσμενείς για το μέλλον του, πατέρας, κάποιος του υποκόσμου, μητέρα μέγαιρα και αδερφές πόρνες. Οι καθώς πρέπει θα τον είχαν από χέρι χαμένο και ξεγραμμένο. Αλλά εκείνος έψαχνε το κάτι καλύτερο για τον ίδιο και όχι μόνο.  Παρά τις αντιξοότητες τόσο κεφάτος και προσαρμοστικός. Ζούσε όπως όπως σα μαθητευόμενος όχι μάγος, αλλά τυπογράφος. Δε δίστασε όταν χρειάστηκε να πάρει υπό την προστασία του τα δυο άλλα χαμίνια, που αγνοούσε ότι ήταν αδέρφια του. Και επαναστάτησε μαζί τους και πέθανε τραγουδώντας και διεκδικώντας μια καλύτερη μοίρα. Μην ανησυχείς φίλε Γαβριά, θα στείλω το αβατάρ μου να φωνάξει, να επαναστατήσει για ένα καλύτερο αύριο. Το μετά του άλλου φίλου του Μάρκου. Άλλωστε πόσοι ξέρουν ότι ο γάβρος ως οπαδός προέκυψε από το δικό σου όνομα και όχι από το ψάρι; Άχρηστες πληροφορίες και παραφθορές της γλώσσας. Τα παιδιά του Πειραιά ήταν οι "Γαβριάδες" του λιμανιού. Έκαναν όλες τις δουλειές, έμεναν όπου έβρισκαν και παρασύρονταν στην παρανομία. Τι σήμαινε το σύνθημα "Ποτέ την Κυριακή" - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (mixanitouxronou.gr)

Φάρσα ή κέρασμα, η ζωή; Σε κάποια σημεία του πλανήτη σήμερα τα παιδιά λένε τη φράση προϊόν του πολιτιστικού αμαλγάματος στα πλαίσια της παραφθαρμένης γιορτής των ψυχών από το ρωμαϊκό και το χριστιανικό εορτολόγιο και την κέλτικη μυθολογία. Στα όρια των εποχών από τη τελευταία μέρα του καλοκαιριού στον κρύο χειμώνα. Τα όρια πάντα τέτοιες μέρες είναι δυσδιάκριτα για τις ψυχές των νεκρών. Αλλά οι ιστορίες των φαντασμάτων επικράτησαν και οι φωτιές που κυριαρχούσαν, αντικαταστάθηκαν από το γενικότερο κλίμα της χαράς. Άλλη μια αφορμή γιορτής. Και σε κάποια άλλα σημεία σα το δικό μας, κάποιοι που δίνουν τις δικές τους μάχες από το μετερίζι που επέλεξαν, μέσα από την καθημερινότητα του λειτουργήματος τους, μας θυμίζουν ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Τίποτα δε μετράει ουσιαστικά πέρα από την εκτίμηση που μένει μετά από  μια μάχη που έδωσες όσο καλύτερα μπορούσες. Και αν τέσσερεις στις πέντε βγαίνουν κερδισμένες, σημασία έχει να τις δίνεις τις μάχες. Όχι για το ποσοστό, όχι για το όποιο βραβείο, αλλά γιατί επέλεξες τον αγώνα που λέγεται ζωή.

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού | Ελένη Βασιλάτου-Κοσμίδη - YouTube

Γιατί εδώ που τα γράφουμε φίλε Μάρκο, το meta σου δε θα συναντηθεί ποτέ με την αλήθεια της ζωής του Γαβρία, άλλων παιδιών, ή του άλλου Μάρκου Βαμβακάρης-Τέτοια ζωή με βάσανα - YouTube

 Ότι και να πεις και να κάνεις,  θα γίνει ή θα μείνει απλά ένα παραμύθι μιας άλλης διάστασης...