Πέρα βρέχει...πάρε ομπρέλα...τρύπια βεβαίως βεβαίως!

Βαρέθηκα τις διαγνώσεις, τις προβλέψεις, τα ζώδια... Σήμερα διάβασα ένα υπέροχο άρθρο στη ναυτεμπορική που αφορούσε την επιστημονικά τεκμηριωμένη απορία αν ο χρόνος κυλά ανάποδα. Στα πλαίσια της αντίληψης της χρονικής υπόστασης η μνήμη και η συνείδηση είναι οι παράγοντες που διαμορφώνουν την εμπειρία. Το μυστηριώδες φαινόμενο όμως της κβαντικής επιλογής , όπου δύο πράγματα σε άπόσταση μεταξύ τους, μπορούν αυτόματα να αλληλεπιδρούν και να αλλάζουν ταυτόχρονα, είναι γεγονός.-Γιατι κάποιος πονάει απο απόσταση, όταν πονάει κάποιος δικός του!- Και συμφωνα με το δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής- η εντροπία(αταξία) με βάση το βέλος του χρόνου αυξάνει μόνο προς το μέλλον. Κατά πόσο αυτό είναι πραγματικό; Ο φυσικός Μακόνε προσπαθεί να το ανατρέψει επιστημονικά με κάτι που μας θυμίζει τη μνήμη του χρυσόψαρου. Αφου ουσιαστικά υποστηρίζει οτι οι μνήμες σχηματίζονται, αλλά μέρος τους αμέσως διαγράφεται, μια που η μνήμη μας βρίσκεται σε μία κβαντική εμπλοκή με το περιβάλλον μας.
Με την αλληλεπίδραση της πληροφορίας, της εντροπίας και της κβαντικής επιλογής σε υπο παρατήρηση γεγονός, καθώς απεμπλεκόμαστε της εμπειρίας, αυτόματα διαγράφεται η μνήμη του παρατηρητή, δηλαδή η δική μας! Το γεγονός οτι το σύμπαν δεν είναι ενιαίο, αλλά αποτελείται απο πολλά παράλληλα σύμπαντα, ένα για κάθε ξεχωριστή φυσική πραγματικότητα, για να μη προσθέσω πολλάπλα ατομικά για κάθε ανθρώπινη αντίληψη@
Όλα αυτά τα παραπάνω που ακούγονται και λίγο φεύγα, τι μπορούν να σημαίνουν για μάς;! Μα πάρα πολύ απλά στο προαιώνιο μέλλον επιβεβαιώνουν τη ρευστότητά μας σε υπόσταση και αντίληψη! Αποδεικνύουν με το καλύτερο δυνατό τρόπο οτι ΑΠΟΛΥΤΟ δεν υπάρχει! Και κατα τη ταπεινή μου άποψη θα αποτελέσουν τα εναύσματα της αμφισβήτησης των νόμων πάνω στους οποίους έχουμε στηρίξη τη ματαιότητά μας!
Ζω το παρελθόν μου σε συνέχειες μελλοντικές, όταν με φτάνει γίνεται παρόν και η ΣΤΙΓΜΗ μου είναι οταν κοιτάζεσαι εσύ στα δικά μου μάτια! Τι κρίμα που αποφεύγεις να κοιτάξεις τα μάτια μου!Τι κριμα που δε μοιράζεσαι τη στιγμή, αλλά τη κλέβεις...και το κρίμα είναι στο λαιμό σου!!!