Όλα είναι μέσα μου χρόνος, ο τόπος... ο τρόπος. Απλά κρύβονται απο τις πτυχές της κουρτίνας των σκέψεων μου. Δεν αποκαλύπτονται και δεν αποκαλύπτουν παρα μόνο μου δίνουν μαθήματα που τις περισσότερες φορές δεν είμαι έτοιμη να πάρω... Στην ίδια τάξη η σκέψη μου με έχει τάξει απο Ιούνη σε Σεπτέμβρη να δίνω εξετάσεις και να μένω μετεξεταστέα στα ΣΟΣ κομμάτια της επανάληψης, της πίστης και της προσδοκίας. Σα ξηλωμένη ζακέτα που της τραβάς τη κλωστή και εκείνη ξετυλίγεται σε ένα κουβάρι που δε το μαζεύεις, το αφήνεις να πέφτει, να κυλά...να κλωθωγυρνά! Και η ζακέτα κονταίνει, δε σε ζεσταίνει πια. Τι γελοίο θέαμα;! Αντε ντε, βγάλτη απο πάνω σου, απαλλάξου απο αυτή! Έτσι κι αλλιώς έχει αλλάξει η εποχή, η μόδα. Ναι ήρθε η ώρα της καπαρντίνας!
Είναι αστείο οι εποχές έχουν ισοπεδωθεί εξαιτίας των χαριστικών μας βολών σε μια εννιαία εκδοχή της μέρας της μαρμότας, θα έλεγε κανείς, και εμείς ακόμα ψάχνουμε ανάμεσα... την ισορροπία! Και γίνεται κυνήγι θησαυρού με λάθος χάρτη μέσα σε ολη αυτή τη ρευστότητα, που δε μπορούμε να μας περιέχει, γιατι επιζητούμε σταθερές και δεδομένα για να στηριχτούμε. Η αλληγορία μας χαρακτηρίζει σαν υποβολή, έχουμε ανάγκη τη συνήθεια, την πίστη και θυσιάζουμε σε αυτά την ελευθερία της σκέψης και της ύπαρξης της μοναδικότητας για τη συνέχεια...
Μάταιος και άδικος κόπος! Πότε δε θα έχουμε ολόκληρη την εικόνα όντας ταυτόχρονα στη θέση του δράστη και του παρατηρητή. Τα πράγματα θα εξελίσσονται στους δικούς τους ρυθμούς που ενίοτε θα συμεριζόμαστε. Και εμείς θα αντιλαμβανόμαστε τις καταστάσεις μέσα απο την παρατήρηση και τη σκέψη μας. Η οποία ως εκ θαύματος είναι αποσπαματική, προσωπική και αυστηρα κατευθυνόμενη απο τις προσλαμβάνουσες του υποσυνείδητου. Και απο εκει προκύπτει το αυγό του κολόμβου! Η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό τη κότα; Η σκέψη ελέγχει ή/και ελεγχεται; Ελεγχος φρένων...σώας τας φρένας για να αποφεύγουμε τις κλήσεις! Γιατι κοστίζουν ακριβά οι άτιμες...
Σχόλια